-Πόσες ώρες δουλεύεις;
-Κανονικά οχτάωρο.
-Τι ώρα πας δουλειά δηλαδή;
-Ξεκινώ κατά τις 8 και γυρνώ κατά τις 7.
-Που το είδες το οχτάωρο;
Αυθεντικός διάλογος του οποίου ήμουν μάρτυρας, ανάμεσα σε
δύο νεαρές, σε καφετέρια της Γλυφάδας. Κάτι τέτοια ακούω κι αρνούμαι να
τελειώσω τη σχολή. Δε φτάνει που θα με στύβουν κανονικά στο στίβο της ζωής, θα
κάνω και κάνα δεκάωρο να δω το σπιτάκι μου. Έχεις και το πακέτο του πήγαινε –
έλα. Άλλες δυο ώρες από `κει. Ενώ τώρα το απολαμβάνω για να ανέβω Πάντειο. Όταν
είναι ανοιχτό. Γιατί τον τελευταίο καιρό είναι συνήθως κλειστό. Από αυτούς που
λένε ότι το κλείνουν για να το προστατεύσουν απ’ αυτούς που θέλουν να το
κλείσουν μια κι έξω. Ψυχεδελικοί καιροί.
Τουλάχιστον έχεις το τραμ στη διαδρομή που σου επιτρέπει να
τα σκεφτείς αυτά, να τα φιλοσοφήσεις και να γράψεις και κάνα κειμενάκι. Αφού θα
τραβηχτείς που θα τραβηχτείς, τουλάχιστον να το απολαύσεις. Παίρνεις το μέσο
από τη στάση ΕΔΕΜ και αφήνοντας πίσω σου τον παράδεισο κατεβαίνεις στην κόλαση
του κέντρου. Πάλι καλά που παίζει και το τραμ δηλαδή. Έχεις χρόνο, άνεση.
Αθόρυβα είναι, άνετα είναι. Αν είχε και καφέ, μπορεί και να μην κατέβαινα στη
σχολή. Όχι σαν τα – Παναγία βόηθα – λεωφορεία. Άντε ν’ ανέβουμε την ανηφόρα,
άντε μας έκλεισε η νταλίκα, άντε ο ένας πάνω στον άλλο, γιατί κουνάει; Σήκωσε
μποφόρ;
Πέρα από τη χρησιμότητα του για να ανέβω στη σχολή, το τραμ
λειτουργεί και σα χώρος αναψυχής και χαλάρωσης. Κάνοντας βέβαια και την
αντίθετη διαδρομή προς τις παραλίες της Αττικής ή για ψώνια και καφέ στη
Γλυφάδα. Ατενίζουμε με την παρέα μου στα δεξιά το απέραντο γαλάζιο αφού στα
αριστερά μας το απέραντο γκρίζο παραμένει κολλημένο στη κίνηση της παραλιακής.
Το άγχος και το στρες δεν είναι για μας, το αφήνουμε στους εθισμένους που δεν
μπορούν να αφήσουν το αυτοκίνητο σπίτι τους. Καβάλα παν στην εκκλησιά καβάλα
προσκυνάνε που λέει και η γριά μητέρα μου. Πότε επιτέλους θα μάθουν οι Έλληνες
ότι όταν υπάρχει μέσο μεταφοράς που να σε εξυπηρετεί δεν πρέπει να παίρνεις το
αμάξι; Πρέπει να φτάσει η βενζίνη 2 ευρώ το λίτρο για να αφήσουν επιτέλους το
τιμόνι και να μάθουν να κυκλοφορούν σαν άνθρωποι στην πόλη χωρίς να επιβαρύνουν
εμάς τους υπόλοιπους με καυσαέριο, κορναρίσματα, κίνηση και φασαρία; Και μη μου πείτε ότι το τραμ είναι πιο αργό
σε σύγκριση με το αμάξι γιατί προφανώς εσείς κυκλοφορείτε με τετράφυλλο
τριφύλλι και βρίσκετε να παρκάρετε αμέσως! Ήξερε πολύ καλά τι έκανε η Ευρωπαϊκή
Ένωση όταν το συγχρηματοδοτούσε.
Άσε που έχεις και τη συνείδησή σου ήσυχη όταν κυκλοφορείς με
τραμ, ότι έχεις πράξει και το χρέος σου σαν πολίτης, αφού χρησιμοποιείς το
κατεξοχήν οικολογικό μέσο σταθερής τροχιάς. Μπορεί να μη βοήθησα ενεργά ποτέ σε
καμιά πυρόσβεση, αλλά κόβω εισιτήριο και ταξιδεύω οικολογικά. Τι άλλο θέλετε να
κάνω; Να βάλω φωτιά στο Λυκαβηττό και μετά να τρέξω να τη σβήσω; Ήρθε η ώρα να
κατέβω. Ωραίες είναι τελικά οι Ελληνικές και δη οι Αθηναϊκές συγκοινωνίες. Σε
βοηθούν να φιλοσοφείς. Αν ο Σωκράτης δεν είχε αγορά στην αρχαία Αθήνα, θα είχε
σίγουρα τραμ!
Αν χρησιμοποιείτε και εσείς το τραμ στις μετακινήσεις σας,
στείλτε μας τις εντυπώσεις σας στο info@subpress (subject: tram).
Με πολλή χαρά θα τις δημοσιεύσουμε στο επόμενο τεύχος του Υποβρυχίου.
Περιμένουμε…
