Και τα μυαλά στις ζαρντινιέρες!
Ξεκαθαρίζω κάποια πράγματα από την αρχή. Σε πολλές πορείες
δεν έχω πάει. Μετρημένες στα δάχτυλα του χεριού είναι. Δικό μου θέμα το γιατί.
Ξύλο από την αστυνομία σχεδόν το ίδιο. Μόνο μερικές ψιλές στα γήπεδα. Με λίγα
λόγια ούτε με έχουν κυνηγήσει άδικα, ούτε τις έχω φάει, ούτε έχω βρεθεί
σιδεροδέσμιος να προσάγομαι για ανακρίσεις, αναγνωρίσεις και όλα αυτά τα
πανέμορφα πράγματα. Που ξέρεις βέβαια. Καμιά φορά και τα όνειρα γίνονται
πραγματικότητα. Αρκεί να το θες κι εσύ πολύ. Είναι όπως με τις γυναίκες. Όσο
μένεις μέσα στο σπίτι, από που περιμένεις να σου έρθει, από τον ουρανό; Βγες
έξω λοιπόν. Το ίδιο κι εδώ. Θες να συλληφθείς; Τέλεια! Ακούς ότι γίνεται
πορεία. Τι κάθεσαι σπίτι; Πήγαινε μια βόλτα ως τυχαίος περαστικός και πίστεψε
με οι πιθανότητες σου να κάνεις το όραμα σου για σύλληψη και διαπόμπευση
πραγματικότητα βρίσκονται σχεδόν δίπλα στο όριο της επίτευξης.
Υπάρχουν ορισμένα γεγονότα που μου φαίνονται τόσο αδιανόητα
που για να τα αντιληφθώ προσπαθώ να τα αποδομώ σα να απευθύνομαι σε 5χρονο
παιδάκι. Αναλογίζομαι τι να σκεφτόταν ο Κύπριος φοιτητής 2 λεπτά πριν τον άγριο
ξυλοδαρμό του, ίσως ένα αυριανό μάθημα, ίσως τη κοπέλα του, ίσως πόσο γαμάτος ή
και το αντίθετο τύπος είναι. 1 λεπτό μετά νιώθει, αισθάνεται τους τύπους να
πλησιάζουν. Τι σκεπτόταν άραγε εκείνη τη στιγμή; Τι θα σκεπτόμουν εγώ στη θέση
του; 2 λεπτά μετά, απλά τις τρώει. Τα ίδια ερωτήματα ξανατίθενται. Υπάρχει ένα
ψέμα όμως, δεν τις τρώει. Η αλήθεια σύμφωνα με το δικό μου μυαλό και την τηλεοπτική
εικόνα είναι ότι δέχεται αναίτια επίθεση με σκοπό είτε το βαρύτατο τραυματισμό
του, είτε το θάνατο του. Απόπειρα δολοφονίας με ενδεχόμενο δόλο. Έγινα και
εισαγγελέας. Γιατί εάν δε στέκει αυτή η κατηγορία τότε ποιος ήταν ο σκοπός των
αστυνομικών με τα πολιτικά ρούχα; Μήπως ο άμεσος σωφρονισμός; Γιατί να μπαίνει
φυλακή το παιδί προκειμένου να σωφρονιστεί; Ας του ρίξουμε το ξύλο της ζωής του
να σωφρονιστεί σε 2 λεπτάκια. Τσακα, τσακα που λέμε.
Κάνω χιούμορ ε; Και ο κύριος Μπαλάσκας μάλλον το ίδιο τις ημέρες
εκείνες. Ο κάθε δήθεν θεσμικός παράγων που ούτε ξέρουμε την προέλευση του, το
χαρακτήρα του, τη μόρφωση του βγαίνει και απευθύνεται απ' όλα τα τηλεοπτικά
κανάλια στο πανελλήνιο. Για να πει τελικά τι; Ότι φταίει η ζαρντινιέρα. Όπως ο
Τραμπάκουλας του Χάρρυ Κλύν. Ποιός φταίει κύριε Τραμπάκουλα; Τι ήταν αυτό που
σας χτύπησε; Τι ήταν αυτό που σας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση; H πόρτα. Κυριολεκτικά «ο tempora, ο mores». Πρέπει να μας θεωρείτε, μετά
συγχωρήσεως και πολύ μαλάκες τελικά. Κάπου όμως και το αστείο ή η μαλακία έχει
και έχει το όριο της. Πόσο ακόμα να κάνουμε χιούμορ, να ειρωνευόμαστε και να
σφυράμε αδιάφορα όταν συμβαίνουν στο κέντρο μιας μεγαλούπολης μας τέτοια
πράγματα. Τέρμα το αστείο! Ας το δούμε διαφορετικά. Μήπως άραγε φταίει η
αμορφωσιά και το χαμηλό πνευματικό επίπεδο του Έλληνα αστυνομικού; Που δε ξέρει
να μιλήσει, να συμπεριφερθεί, που κάνει ορθογραφικά λάθη, που δεν έχει τρόπους,
που είναι κουτοπόνηρος, που είναι ανεκπαίδευτος και μη ειδικευμένος, που έχει
βολευτεί στο δημόσιο, που ζει από τα χρήματα μας, που υπάρχει σαν επάγγελμα για
να μας υπηρετεί και μόνο αυτό δε κάνει, που νιώθει μειονεκτικά για όλα αυτά,
άλλά σε σχέση με όλους τους άλλους που μπορεί να νιώθουν έτσι, μόνο αυτός έχει
στολή και γκλόμπ και χημικά οπότε και τη δυνατότητα να εκδικείται; Μήπως φταίνε
όλα αυτά; Σίγουρα ΝΑΙ. Μπορεί όπως είπα να μην έχω φάει ξύλο αλλά με έχουν
σταματήσει στο δρόμο για έλεγχο το βράδυ με τη μηχανή. Είδα συμπεριφορές. Τις
έχω δει και στο γήπεδο. Νομίζω ότι μπορώ να φανταστώ περίπου πως θα είναι όταν
θα τις αρπάζεις κι από πάνω. Πρέπει να είσαι βλάκας για να μη μπορείς.
Εκτός πραγματικότητας δε βρισκόμαστε. Γνωρίζουμε καλά ότι
και η εκάστοτε εξουσία χρησιμοποιεί την αστυνομία στη μορφή σύγχρονων
πραιτόρων. Εξυπηρετούν τα θέλω της και το σχέδιο της για την επιβολή των
απόψεων της στο κοινωνικό σύνολο. Οκ δεκτό, γιατί έτσι είναι οι όροι του
κοινωνικού πολέμου. Αυτό απέχει όμως από το να περνώ τυχαία από κάπου στις 11
το βράδυ και να ξυπνώ στις 9 το άλλο πρωί στο νοσοκομείο σακατεμένος από την
υπηρεσία που υπάρχει για να με υπηρετεί, να με προστατεύει και την
πληρώνω.
Αφιερωμένο στον Γεράσιμο Κυριακόπουλο. Κουράγιο και πίστη!
(Ένας από τους τρεις προφυλακισμένους στις φυλακές Κορυδαλλού, κατηγορούμενος για τα επεισόδια της 6ης Μάη κατά τη διάρκεια πορείας του 4ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ (Ε.Κ.Φ.).
