«Ποιος έστειλε τον πρώτο αστυνομικό υπάλληλο στο νοσοκομείο;»
...η ερώτηση ήταν σαφής και κοσμούσε με τεράστια γράμματα το πρωτοσέλιδο μιας βρετανικής εφημερίδας. Η απάντηση, μάλλον απροσδόκητη, αφού ο πρώτος τραυματίας, που πήγε στο νοσοκομείο τις παραμονές της συνδιάσκεψης των G8 στα υψίπεδα της Σκοτίας στις αρχές Ιουλίου, ήταν από «πυρά» του G.Bush. Ναι, ο ίδιος ο πλανητάρχης το απόγευμα πριν τη συνδιάσκεψη των μεγάλων αποφάσεων αποφάσισε να πάρει το ποδηλατάκι του και ν? αναπνεύσει τον καθαρό σκοτσέζικο αέρα, αλλά όπως φαίνεται ζαλίστηκε από τον πολύ αέρα κι έπεσε πάνω σ? ένα μπάτσο στέλνοντάς τον στο νοσοκομείο. Η εφημερίδα συνέχιζε με το απίστευτο σχόλιο, «παραλίγο G7 αντί για G8!», αλλά δε δώσαμε σημασία, γιατί το φαγητό ήταν έτοιμο και η πείνα μάς είχε θερίσει εδώ στην εξοχή.
Το οικο-χωριό (eco-village) φιλοξενούσε πάνω από 2.000 άτομα. Την οργάνωση του camping θα τη ζήλευαν κι οι διοργανωτές του Glastonbury. Όλος ο κόσμος ήταν χωρισμένος σε γειτονίες (barrios) και κάθε χωριό είχε δική του κουζίνα, εστιατόριο, playground για τα μικρά παιδιά, καφέ -μπαρ και φυσικά κλαμπ. Όλ? αυτά ήταν, στην κυριολεξία, στημένα από το μηδέν, αφού το μονό που είχε δοθεί στους ?dissent?, την ομάδα που είχε αναλάβει τη διεκπεραίωση αυτού του τολμηρού εγχειρήματος, ήταν ένας αγρός στη μέση του πουθενά, χωρίς ρεύμα νερό και τηλέφωνο.
Live 8 Concert
ο καθένας με το «Μπόνο» του ή δε μας χέζεις ρε McCartney
Στον αγωνιστικό καθαρά τομέα τα πράγματα ήταν χαοτικά και στα club - σκηνές οι φήμες οργίαζαν. Σε ορισμένες περιπτώσεις δε, το «μυθόμετρο» βαρούσε καμπανάκι. Άκουγες π.χ, ότι από τη Γλασκόβη θα έρθουν κάπου 3.000 ακτιβιστές. Μετά από μια ακριβώς ώρα μετέφερα αυτήν την πληροφορία σ? ένα τύπο που μόλις την άκουσε έβαλε τα γέλια, γιατί ο άνθρωπος ήταν άρτι αφιχθείς από Γλασκόβη και μου είπε ότι δεν είναι πάνω από 400-500 άτομα, που μένουν σ? ένα εργοστάσιο. Μάλιστα εκεί κυκλοφορούσε η φήμη ότι στο οικο-χωριό ήταν μαζεμένος άπειρος κόσμος έτοιμος για όλα. Η αλήθεια βέβαια βρισκόταν κάπου στη μέση κι από την άλλη είχε κι ένα καλό, γιατί αν ο κόσμος που ήταν μέσα είχε αυτή την πληροφόρηση φαντάσου τι άποψη θα είχε σχηματίσει η αστυνομία. Η δράση ξεκίνησε σχετικά νωρίς, στις 2 του Ιούλη, με την παγκόσμια συναυλία του Live 8, όπου όσοι ροκ σταρς είχαν βαρεθεί την ιλαρή ζωή τους αποφάσισαν να σώσουν τον κόσμο. Με άλλα λόγια ο καθένας με το «Μπόνο» του. Το όλο σκηνικό ήταν σε φάση ο Νταλάρας τραγουδάει για τις χαμένες πατρίδες, τους σεισμοπαθείς και τους καραφλούς που έχουν χάσει την τσατσάρα τους. Όλοι βγήκαν και τραγούδησαν: κουτσοί στραβοί στον άγιο Παντελεήμονα, από τον McCartney (εδώ βγήκε και το «δε μας χέζεις ρε McCartney») και τον Στινγκ μέχρι τον Κόφι Ανάν και τον Μπίλυ Γκέιτς!!! Δηλαδή, συγγνώμη τώρα, βγήκε ο Κ. Microsoft (από τους πιο σημαντικούς σπόνσορες του live 8) να μιλήσει για την παγκόσμια φτώχια και τα παιδάκια που πεθαίνουν στην Αφρική κάθε 3 δευτερόλεπτα;;;; Έλεος!!
Στο Εδιμβούργο τα πράγματα ήταν κάπως καλύτερα. Είχε πάρα πολύ κόσμο, 200-250 χιλιάδες, από τους οποίους οι περισσότεροι φαινόντουσαν τυφλοί οπαδοί αυτού του άκρως σουρεαλιστικού κινήματος ενάντια στο γενικό κι αόριστο κακό! Δηλαδή να μαζευτούμε όλοι να φωνάξουμε για τη φτώχεια (γενικά κι αόριστα), την ειρήνη (ακόμα πιο γενικά κι αόριστα) και το κακό που βασανίζει τον κόσμο (χαοτικά γενικά κι αόριστα!). Κάτω από αυτές τις συνθήκες κι αναλογιζόμενος την αναποτελεσματικότητα ενός τέτοιου κινήματος, αν ήμουν ο πρόεδρος της SHELL, θα κατέβαινα πρώτη γραμμή της πορεία και οι μολότοφ κερασμένες από πάρτη μου!
Υπήρχαν όμως και άλλα πράγματα εκεί. Δεν ήταν μόνο αυτή η απίστευτη «ροζ» ιδέα να φορέσουμε όλοι λευκά και να περικυκλώσουμε το κέντρο του Εδιμβούργου, ώστε να βγει μια πραγματικά εντυπωσιακή φωτογραφία από το δορυφόρο (παγίδα: Εδιμβούργο = 365 μέρες το χρόνο βροχή και συννεφιά). Ήταν και κόσμος που δε γούσταρε άλλο μια άκρως καταπιεστική κι ανελεύθερη καθημερινότητα και εκφράστηκε, αρχικά, μέσα απ? αυτή την εκδήλωση. Αυτό φάνηκε τις επόμενες μέρες...
CarnivalofFullEnjoyment
Στις 3 του Ιουλίου είχε ρεπό, καθώς κόσμος έφθανε από παντού. Στις 4 όμως, ήταν η μέρα που θα έκανε παρέλαση ένα παρδαλό γκρουπ αναρχικών κλόουν ονόματι «CarnivalofFullEnjoyment», με σκοπό ν? αποκλείσουν τις πιο εμπορικές και πολυσύχναστες περιοχές της πόλης. Η αστυνομία πιάστηκε κυριολεκτικά στον ύπνο (δεν ήταν η μοναδική φορά!) κι όταν το CarnivalofFullEnjoyment έδειξε τι εννοούσε, οι δρόμοι της πόλης μετατράπηκαν σε τσίρκο και έπεφτε ξύλο μετά μουσικής! Λίγα χιλιόμετρα πιο έξω, στο Faslane, κάποιοι απέκλεισαν τη βάση των πυρηνικών υποβρυχίων από στεριά και θάλασσα και έλαβαν χώρα παρόμοια κωμικοτραγικά σκηνικά!
Το βράδυ στο eco-village παρουσιάζονταν στην τεράστια σκηνή του IndymediaCenter τα βίντεο με τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια της μέρας. Υπήρχε απίστευτη οργάνωση και ταχύτητα. Οι συζητήσεις έδιναν κι έπαιρναν στα καφέ και στα υπαίθρια «κλαμπ» της κατασκήνωσης. Υπήρχε ωστόσο μια γενικότερη ανησυχία κι αβεβαιότητα με το τι θα παίξει την μέρα των αποκλεισμών. Μέχρι και την παραμονή (5 του Ιουλίου) επικρατούσε πλήρες χάος, ωστόσο όχι και τόσο τυχαία. Σε μια «μπιτάτη σκηνή» βρήκα κάτι ισπανούς οι οποίοι είχαν μείνει με ανοικτό το στόμα, γιατί όλες αυτές τις ημέρες το μόνο που έβλεπαν να γίνεται, ήταν ομάδες 8-10 ατόμων να παίρνουν φόρα, να πέφτουν κάτω και να δένονται σαν κόμπος. Τρεις - τέσσερις προσποιούμενοι τους μπάτσους, προσπαθούσαν να τους ξεκολλήσουν. Ήταν πρόβες για τα μπλοκαρίσματα των δρόμων, αλλά αν το παρακολουθούσες από μακριά θα έπεφτες, το λιγότερο, κάτω από τα γέλια. Το κωμικοτραγικό της υποθέσεως ήταν ότι αυτή η «επαναστατική γυμναστική» γινόταν καθημερινά και σ? όλη την επικράτεια του κάμπινγκ. Κάποιος από Αθήνα μπήκε σφήνα στη συζήτηση και είπε ότι με τόσο δέσιμο στο τέλος θα τους δέσουν όλους μαζί!
Οι ημέρες κυλούσαν ήρεμα στο κάμπινγκ και τελικά την παραμονή της συνόδου του G8, στις 5 του μηνός, ξεκίνησαν οι τελικές προετοιμασίες. Επιτέλους οι άπειρες απορίες θα έπαιρναν μια απάντηση. Το σύννεφο θα διαλυόταν! Πού πάμε, τι ώρα, με ποιους; Καθώς το «μυθόμετρο» κτυπούσε ασυνήθιστα υψηλές τιμές, κατά το απογευματάκι, καθώς ο κόσμος ξέστηνε τις σκηνές και την έκανε σιγά-σιγά, μια αλήθεια διαφάνηκε στο γκρίζο σκοτσέζικο, ουρανό...ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ! Χαρακτηριστικά, ένας ομιλητής σε μια κεντρική συζήτηση είπε, «...youcannotfailifyoudon?thaveaplan!».
To «...you cannot fail if you don?t have a plan!» στην πράξη
6 Ιουλίου, 4 η ώρα το απόγευμα.
Τα κανάλια είχαν τρελαθεί, ο αυτοκινητόδρομος Α8 ήταν κλειστός, ο Μ9 το ίδιο, οι γύρω δρόμοι σε χάος, μια ομάδα 8χρονων παιδιών είχε μετατρέψει μια οδική αρτηρία σε παιδικό σταθμό. Στο Εδιμβούργο πανικός κόσμου και στο ξενοδοχείο στο Gleneagles το ίδιο. Μα τι είχε συμβεί; Μήπως τελικά όλα πήγαν σύμφωνα με το σχέδιο; Η απάντηση είναι ναι και όχι! Η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρχε καμία απολύτως κεντρική δράση για στρατηγικούς λόγους. Δεδομένου ότι σε τέτοιες πολυφωνικές συναντήσεις είναι αδύνατο να υπάρξει κεντρική συμφωνία, και μάλιστα κρυφή από τις τοπικές αρχές, για το ποια είναι η σωστότερη τακτική, κάθε ομάδα «οικειότητας» θα έπραττε όπως θεωρούσε ορθό. Με άλλα λόγια, κάθε ομάδα 7-8 ατόμων που γνωρίζει την ταυτότητα των μελών της, θα κατάστρωνε το δικό της σχέδιο και θα το διεκπεραίωνε με δική της ευθύνη, έχοντας την αμέριστη υλική και ψυχολογική υποστήριξη των άλλων. Έτσι, για παράδειγμα, από νωρίς το απόγευμα της παραμονής της συνόδου, πολλές ομάδες μεταφερόντουσαν μυστικά σε διαφορετικά σημεία του οδικού δικτύου με τα βανάκια που είχε νοικιάσει το eco-village. Το πώς περνούσαν τα άπειρα μπλόκα της αστυνομίας είναι έξω από το πεδίο αυτού του άρθρου! Αφού κάθε ομάδα έφτανε στο προαποφασισμένο σημείο, έπαιρνε τα βουνά και κρυβόταν μες τα δάση. Ναι, είναι αλήθεια. Πάνω από 1000 άτομα, σε ομάδες των 8-10, κρύβονταν στα δάση για πάνω από 12 ώρες περιμένοντας καρτερικά το ξημέρωμα. Άλλοι, ορειβάτες κυρίως, θα διέσχιζαν κάποια χιλιόμετρα μέσα στα βουνά με σκοπό να πλησιάσουν το ξενοδοχείο όσο το δυνατό πιο κοντά από τα ορεινά και ν' ανάψουν φωτιές στις κορυφές που το περιβάλλουν. Ταυτόχρονα, μια μεγάλη μάζα κόσμου θα ξεκινούσε από Εδιμβούργο απευθείας για Gleneagles με σκοπό να κάνει πορεία ακριβώς έξω από το ξενοδοχείο. Άλλοι θα ξεκινούσαν πορεία μες το βράδυ από το κάμπινγκ με σκοπό να κλείσουν μια κοντινή διασταύρωση κεντρικής σημασίας. Βέβαια το βράδυ σ? αυτά τα γεωγραφικά πλάτη περιορίζεται κάπου μεταξύ 0.00 και 3.30!
Λεπτό προς λεπτό
Ώρα 03.00- Βρέχει καρεκλοπόδαρα και μες το σκοτάδι το πλήθος βγαίνει σε τρία κύματα από το κάμπινγκ, παίρνοντας τελείως διαφορετικές κατευθύνσεις
Ώρα 03.30-05.30- Οδομαχίες και τρελό κυνηγητό από τον αυτοκινητόδρομο μέχρι τα λαγκάδια.
Ώρα 07.00- Οι κλέφτες κι οι αρματολοί ξεμπουκάρουν από τα δάση και κλείνουν το εθνικό οδικό δίκτυο.
Ώρα 09.00- Χάος και κυνηγητό σε όλη την ευρύτερη ζώνη. Άλλοι μπλοκάρουν δρόμους, άλλοι αλυσοδένονται στην άσφαλτο.
Ώρα 10.00- Η αστυνομία απαγορεύει, φασιστικά, την πορεία έξω από το ξενοδοχείο στο Gleneagles. Ο κόσμος τα παίρνει στο κρανίο μετά από άπειρη ταλαιπωρία στα μπλόκα των μπάτσων και γυρίζει στο Εδιμβούργο για πορεία.
Ώρα 10.00- Η αστυνομία κλείνει απροκάλυπτα όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς (τρένα, λεωφορεία)
Ώρα 11.00- Η αστυνομία επιτρέπει την πορεία στο Gleneagles, αλλά ο μισός κόσμος δεν το ξέρει και τα κάνει ήδη λίμπα στο Εδιμβούργο, ενώ ο άλλος μισός ξαναξεκινάει για Gleneagles.
Ώρα 13.00- Η σύνοδος έχει αρχίσει. Πολλοί από αυτούς που εργάζονται ή συμμετέχουν είναι μπλοκαρισμένοι σε κάποιο τρελό μποτιλιάρισμα. Άνθρωποι, αυτοκίνητα, σκυλιά, άλογα και μπάτσοι ένα κουβάρι κάπου στο Εδιμβούργο, στο Gleneagles κι οπουδήποτε ανάμεσα.
Ώρα 15.00- Στο Gleneagles αρχίζει το Hollywood! Τα 5.000 άτομα την έχουν πέσει άγρια στο ξενοδοχείο και το έχουν περικυκλώσει. Η αστυνομία δεν το είχε προβλέψει και η δυνατότητα να έρθουν ενισχύσεις μηδενική, αφού ακόμη και τα μονοπάτια για τα γαϊδούρια είναι μποτιλιαρισμένα. Η αστυνομία αποφασίζει να κάνει απόβαση ματατζίδων με στρατιωτικά ελικόπτερο Σινούκ. SHOW!
Ώρα 19.00- Ο κόσμος έχει αρχίσει να επιστρέφει. Αργά το βράδυ φύγαμε για Εδιμβούργο. Την άλλη μέρα η αστυνομία απέκλεισε ολικά το κάμπινγκ. Δεν μπορούσε να βγει και να μπει οποιοσδήποτε. Στις 8 του Ιουλίου, την τελευταία μέρα της συνδιάσκεψης, οι περισσότεροι είχαν πάρει το δρόμο της επιστροφής.
Όλα είχαν πάει σύμφωνα με το σχέδιο...
