

GROOVY FEELING ALL AROUND THE WORLD
Αν κάτι κυριαρχεί στο σύγχρονο groovy μουσικό περιβάλλον είναι οι σκηνές που αναπτύσσονται και κινούνται τόσο στο Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη και το μακρινό Τόκιο όσο και στη Μαύρη Ήπειρο και τη Λατινική Αμερική. Σίγουρα δε μπορείς και δεν πρέπει να επιχειρήσεις να βάλεις αυτόν τον ήχο μέσα σε συγκεκριμένες ταυτότητες, αφού βλέπεις να συνυπάρχουν jazz, soul, hip-hop, funk, electronika, world, latin-jazz καθώς και r&b ρεύματα και τάσεις. Έτσι, αν θέλεις πραγματικά να βρεις άκρη μέσα σε αυτόν τον συναρπαστικό μουσικό λαβύρινθο, είναι καλύτερα να εστιάσεις σε πρόσωπα που κινούνται μέσα στο χώρο κοιτώντας ταυτόχρονα προς τα πίσω για να βρεις τις ρίζες και να νιώσεις το mood και τις αλήθειες που ταξιδεύουν από το παρελθόν και τονώνουν το σήμερα.
Για να προχωρήσεις και να ανοίξεις δρόμο στο μέλλον έχεις πάντα ανάγκη από μία αφετηρία, από μία πηγή απ' όπου θα αντλήσεις ιδέες και θα χτίσεις την προσωπικότητά σου. Έτσι, αυτό το jazzyhip-hop τοπίο δε φύτρωσε από το πουθενά αλλά οι αιτίες που το τροφοδοτούν τώρα υπήρχαν πάντα και δυστυχώς θα συνεχίσουν μάλλον να υφίστανται.
Έτσι, αν κοιτάξεις πίσω στα χρόνια των 60'ς αλλά κυρίως των 70'ς, θα βρεις κάποιες φιγούρες που θέλησαν να αναπτύξουν την κοινωνική τους δράση και την αντίθεση τους σ' ένα άδικο σύστημα μέσα από κείμενα, στίχους και μελωδίες. Πιο τρανταχτές περιπτώσεις είναι αυτές των MilesDavis, GilScottHeron, OscarBrownjr, EugeneMcDaniels, JamesBrown αλλά και αυτού ακόμη του IsaacHayes. Όλοι τους φωνές που ύψωσαν ανάστημα και λειτούργησαν ως φάροι υπερηφάνειας κι αφύπνισης για τη μαύρη κοινότητα μέσα από τις δισκογραφικές τους παρουσίες αλλά και από τις πάμπολλες εμφανίσεις τους σε συναυλίες αλλά και σε διαμαρτυρίες στους δρόμους. Έτσι γίνεται. Το παρελθόν πάντα τροφοδοτεί το σήμερα κι απ' αυτό θα βγουν οι αξίες που θα δώσουν ερεθίσματα στους επόμενους.
Τριγυρνώντας λοιπόν στο σύγχρονο παγκόσμιο μουσικό τοπίο προς αναζήτηση των πρωταγωνιστών μας, μια εκ των ουκ άνευ στάση είναι η Αφρική (μη ξεχνάμε άλλωστε ότι εκεί βρίσκονται οι ρίζες σε κάθε τι που έχει να κάνει με τον Αφροαμερικάνικο μουσικό πολιτισμό και τις παραφυάδες του ανά τον κόσμο). Αυτό που αξίζει να προσέξει κανείς είναι ο μαγικός τρόπος με τον οποίο οι ήχοι, έστω σε πρωτόλεια μορφή, ξεκίνησαν από τη Μαύρη Ήπειρο και στις μέρες μας επιστρέφουν εκεί μέσα από ένα σωρό μορφές και φόρμες τροφοδοτώντας κι αναζωογονώντας τη σκέψη των μουσικών της. Αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη έκπληξη είναι η δυνατή επιρροή και διείσδυση της hip-hop αλλά και της reggae κουλτούρας σ' ένα φαινομενικά διαφορετικό κοινωνικοπολιτισμικό περιβάλλον, αφού κατά κύριο λόγο τα δυο αυτά ρεύματα είναι δημιουργήματα της πόλης. Κι όμως ακόμη και σ΄ αυτές τις αγροτικές κοινωνίες της Αφρικής βρήκαν τρόπο να μιλήσουν, αφού τα προβλήματα στα οποία αναφέρονται (φτώχεια, αδικίες, διακρίσεις έγκλημα κ.λ.π) είναι κοινά παγκόσμια ζητήματα.
Μια από τις πλέον δυνατές σκηνές πάνω σ' αυτό το concept βρίσκεται στη Σενεγάλη (ναι, ναι αυτή των Orchestra Baobab) που δημιουργούν, ηχογραφούν κι εμφανίζονται σ' ένα σωρό συναυλίες πάνω από 8.000 (!!) hip-hop σχήματα. Απ' αυτά ακτινοβολεί, με παγκόσμια μάλιστα εμβέλεια, η παρέα των DaraJ αλλά και η φιγούρα του PeeFroiss, ενώ αξίζει να προσέξετε και φυσικά να αναζητήσετε δουλειές κι άλλων Αφρικανών όπως ο Νιγηριανός Οlatunja (με έντονες επιρροές από r&b) με το YorubaSoul ή ο RichardBona που δίνει έμφαση περισσότερο σε jazz και jazzy φόρμες. Αυτά και μόνο ενδεικτικά αφού η μουσική παλέτα της Αφρικής είναι ανεξάντλητη κι ανεξερεύνητη ακόμη σε μεγάλο βαθμό. Γι' αυτό η ματιά μας θα πρέπει να είναι εκεί πάντα με προσοχή, καθώς είναι σίγουρο ότι κάθε λίγο και λιγάκι θα εμφανίζεται κάτι πού αξίζει και μετράει.
Μια διαδρομή από το παρελθόν στο μέλλον, θες δε θες, έχει τόσες στάσεις που είναι αδύνατον να τις προφτάσεις όλες με τη μία. Αφού λοιπόν πήραμε μία γεύση από Αφρική, στην επόμενη συνάντηση μας ετοιμαστείτε για μία βουτιά σε ζεστά νερά και τροπικά τοπία δίπλα σε χαμογελαστούς ανθρώπους. Αυτά κατεβαίνοντας προς την μεριά της Λατινικής Αμερικής και φυσικά έπεται και άλλη συνέχεια στις δύο μητροπόλεις της μουσικής ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού.
Η ουσία πάντως είναι ν' αφήνεις το μυαλό και το ένστικτο σου ελεύθερο να "οσμίζεται" τι γίνεται γύρω σου. Ο μαύρος ήχος ήταν, είναι και θα είναι (λόγω φύσης και καταβολών) ένα απόλυτα ασφαλές διαχρονικό μονοπάτι γεμάτο θησαυρούς που περιμένουν να τους αγγίξεις.






