Κι αν δεν έρθει το βουνό στον snowboardά, θα πάει αυτός σε Εκείνο.
Το νέο έτος μπήκε κι όλοι το σκέφτονται δύο και τρεις φορές πριν πάρουν την απόφαση και κάνουν το βήμα να βγουν από το σπίτι τους για να παραστούν σε κάποιο φοιτητικό πάρτυ, σε κάποιον Λιθουανό ή Ολλανδό djή να πάνε σε ένα από τα (ελάχιστα) live? Και με το αζημίωτο, βέβαια. Χρειάζεσαι τουλάχιστον 35 ευρώ για να διασκεδάσεις. Και υποτίθεται ότι περνάς καλά? Περνάς καλά όμως; Ξανασκέψου το, βάλε άλλα 10 ευρώ και φύγε για βουνό. Καλάβρυτα, Παρνασσός, Βασιλίτσα? Ώρα να δεις χιόνι και να το ευχαριστηθείς. Ώρα για snowboard?
Απαραίτητα συστατικά; Ένα αμάξι, 3 φίλοι και όρεξη για σπάσιμο. Υπάρχουν και εκδρομές με λεωφορεία, αλλά δε σου δίνουν την αίσθηση roadtrip!
Οι σανίδες δεν είναι κάτι το απαραίτητο. Τα μαγαζιά γύρω από τα χιονοδρομικά προμηθεύουν σανίδες και μπότες κάθε μεγέθους. Γιατί και στο χιόνι το μέγεθος μετράει? Μεγάλη σανίδα σημαίνει μεγαλύτερη σταθερότητα και ευκολία για την εξοικείωση των αρχάριων. Μικρότερη ίσον γρηγορότερος χειρισμός. Μετράει και η ελαστικότητα της σανίδας. Ελαστικότερη σημαίνει καλύτερες προσγειώσεις (landings) και ευκολότερα tricks? Μετά οι μπότες, εφαρμοστές και αφράτες, για ζεστασιά και καλύτερη απόκριση.
Το χιόνι συγχωρεί λάθη, όχι όμως τα πολύ μεγάλα που μπορούν να αποβούν μοιραία? Με το snowboardεπικρατεί άλλη εντύπωση. Όλοι το βλέπουν πολύ εύκολο και χαλαρό. Ιδιαίτερα αν είναι εξοικειωμένοι με τη σανίδα από κάποιο άλλο άθλημα, π. χ. skate. Αλλά εκεί είναι το λάθος. Είπαμε, τα πάντα μαθαίνονται, και όσο καλύτερος ο καθηγητής, τόσο γρηγορότερη η εκμάθηση. Τις τούμπες σου θα τις φας, όμως φρόντισε αυτός που θα ανεβεί μαζί σου, να σου εξηγήσει πέντε πραγματάκια. Αλλά συνήθως όσοι ανεβαίνουν είναι πορωμένοι, σου λένε ότι έτσι στρίβεις, έτσι φρενάρεις, και φεύγουν με τη μία. Μεταξύ μας και εγώ έτσι κάνω! Το βουνό πρέπει να το ρουφήξεις με την μία, μιας και τα περισσότερα χιονοδρομικά είναι ανοικτά για λίγες ώρες, συνήθως από τις 9 το πρωί μέχρι τις 4 το απόγευμα. Μετά μένεις εκεί με δικιά σου ευθύνη και πιστέψτε με, δεν θέλετε να βρεθείτε στο βουνό όταν πέσει ο ήλιος. Οι θερμοκρασίες πέφτουν ακαριαία και το χιόνι μετατρέπεται σε γλιστερό πάγο, που σπάει νεύρα. Και πόδια.
Το χρονοδιάγραμμα είναι δοκιμασμένο. Ο οδηγός κοιμάται νωρίς για να ξυπνήσει στις 5 τα χαράματα και να οδηγήσει τα τουλάχιστον
Στο χιονοδρομικό τώρα. Πλέον οι snowboardάδες περνάνε κατά πολύ τον αριθμό των σκιέρ, χωρίς να σημαίνει και ότι ξέρουν? Πριν 3-4 χρόνια ήταν τρελή μόδα, αλλά έχει χαλαρώσει. Ο όρος hardcoresnowboarderανήκει σε λίγους. Και αυτό είναι καλό, αλλά όσο περισσότεροι αρχάριοι στην πίστα, τόσο πιο επικίνδυνο για όλους, μιας και όποτε πέφτουν, μένουν κάτω για κάνα πεντάλεπτο, θέτοντας σε κίνδυνο τον εαυτό τους και τους γύρω χιονοδρόμους. Πίστες υπάρχουν εξάλλου για όλα τα γούστα, από πράσινες (εύκολες) μέχρι μαύρες (πολύ δύσκολες). Μεταξύ μας, στην Ελλάδα καμιά διαδρομή δεν είναι τόσο δύσκολη. Τη φήμη της δυσκολότερης έχει η Στύγα 2 στα Καλάβρυτα, που είναι πάντα κλειστή (χωρίς να σημαίνει ότι δεν την κατεβαίνουμε!) . Προσωπικά προτιμώ την Βασιλίτσα Γρεβενών, γιατί τις διαδρομές στολίζουν δέντρα τα οποία βελτιώνουν τη διαδρομή και το feeling. Στα νότια είχαν την ηλίθια ιδέα να αποψιλώσουν τα χιονοδρομικά και να τα κάνουν παντελώς φαλακρά και? βαρετά. Κάτι που έγινε μάλλον για τα «σκιέρια».
Σκιέρ vs snowboardάδες. Η κόντρα καλά κρατεί. Οι σκιέρ κατηγορούν τους snowboardάδες ότι πετάγονται εκεί που δεν τους σπέρνουν, οι snowboardάδες τα σκιέρια ότι χαλάνε το χιόνι, κυρίως το απάτητο. Για το απάτητο χιόνι εξάλλου γίνονται όλα. Η αίσθηση που σου δίνει, ο ήχος του σκισίματός του και η απαλότητά του σε εθίζουν.
Στο βουνό κυκλοφορεί κάθε λογής κόσμος. Υπάρχουν κλασικοί καραγκιόζηδες, αυτοί που π. χ. ανεβαίνουν με τζιν και επιστρέφουν με πνευμονία κ. λ. π. . Το βουνό έχει τα πάντα.
Το snowboard είναι ξεχωριστό, πρέπει να δίνεσαι ολοκληρωτικά. Εύρεση ενός καλού μέρους, με καλή κλίση και καλό landingκαι στήσιμο ενός kicker, ενός τεχνητού άλματος. Μετά ένας ένας φεύγουν από την κορυφή και αρχίζουν τα εφέ. Κολοτούμπες (loops) , πιασίματα (grabs) , περιστροφές (rotations) . Όσο θεαματικότερα, τόσο καλύτερος ο εκτελεστής, τόσο περισσότερος ο σεβασμός από τους θεατές. Μη νομίζετε. Είναι ευκολότερα από όσο δείχνουν. Πλάκα κάνω? Θέλουν practiceκαι πείσμα. Και οι καλοί είναι έτσι γιατί έχουν και αυτό που λέμε ταλέντο.
Το χιονοδρομικό κλείνει. Όλοι, αφού κάνουν την επίσκεψη στο σαλέ για την απαραίτητη ζεστή σοκολάτα, είναι έτοιμοι για το γυρισμό. Καλύτερα βεβαία να ήταν πολυήμερη η εκδρομή, αλλά με σχολές και λοιπές μαλακίες λίγοι μπορούν να διαθέσουν τόσο χρόνο. Την επόμενη μέρα όλοι θα είναι πιασμένοι, αλλά άξιζε τον κόπο. Μία στάση για φαΐ είναι απαραίτητη και όλοι καταλήγουν σε κάποια ταβέρνα για κοψίδια ή σε fastfood. Κατά τις 10 το βράδυ όλοι είναι στα κρεβάτια τους, με ένα χαμόγελο μικρού παιδιού, μια ικανοποίηση που σπάνια νιώθεις. Οπότε μην το πολυσκέφτεσαι, μπες στο www. snowreport. grή στο http://www.thespot.gr/, τσέκαρε τον καιρό και την ποιότητα χιονιού και πέσε νωρίς για ύπνο. Έχεις ταξίδι αύριο. Άντε, ίσως βγάλεις και αυτό το γαμημένο backsidebackloopμε nosegrabπου τόσο καιρό προσπαθείς?
Ευχαριστούμε το http://www.thespot.gr/ για τις φωτογραφίες
