Πωλούμαι και με δίνω όσο, όσο, φτάνει Θεέ μου από μένα να γλιτώσω?
Έλεγε (περίπου) ένα παλιό σκυλάδικο. Τώρα το λέει μια ιστοσελίδα. Σε βαρέθηκες; Βαρέθηκες να σε βαριέσαι; Δεν έχεις λεφτά και τα χρειάζεσαι άμεσα; Απαραίτητη προϋπόθεση για να τα πάρεις είναι να μην πιστεύεις ότι ο άνθρωπος είναι ανεκτίμητος. Α, και να μην έχεις πρόβλημα να πωληθείς. Ολόκληρος, όχι κομμάτι, κομμάτι. Υπάρχει μία ιστοσελίδα http://www.humanforsale.com, η οποία ισχυρίζεται ότι μπορεί να σε εκτιμήσει και να σου πει πόσο πιάνεις στο ανθρώπινο χρηματιστήριο. Εκτιμά τα βιολογικά χαρακτηριστικά σου ( ύψος, βάρος, μέγεθος πατούσας κλπ), αλλά και τα διανοητικά (IQ, μόρφωση, ασχολίες) και κατόπιν υπολογίζει την τιμή σου. Το δυσκολότερο κομμάτι, όμως, της διαδικασίας το αφήνουν σε σένα. Δηλαδή το να βρεις αγοραστή. Αν τον βρεις όμως, έχεις έτοιμη την εκτίμηση. Και τα λεφτά δεν είναι ευκαταφρόνητα. Εμένα με κοστολογήσανε 1.556.516 $. Μαζί με τα ψέματα που συμπλήρωσα στο ερωτηματολόγιο.
Η μεγαλύτερη ?λέξη στον κόσμο
Όχι δεν είναι η σκωληκομυρμηγκότρυπα. Πάντως είναι ελληνική και συγκεκριμένα αρχαιοελληνική. Την έφτιαξε ο Αριστοφάνης και αποτελεί συνταγή κυκεώνα, στον οποίο το φαγητό είναι συνονθύλευμα τροφών.
Η λέξη λοιπόν είναι :
Λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεο-
κρανιολειψανοδριμυποτριμματο-
σιλφιολιπαρομελιτοκατακεχυμενο-
κιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστερα-
λεκτρυονοπτοπιφαλλιδοκιγκλοπε-
λειολαγωοσιραιοβαφητραγα-νοπτερυγών
Ακουγόταν σε μία από τις αριστοφανικές κωμωδίες και έπρεπε να προφερθεί απνευστί από τον ταλαίπωρο πρωταγωνιστή. Ώρες, ώρες η δουλειά του ηθοποιού είναι πολύ δύσκολη.
Η παραπάνω λέξη είναι καταγεγραμμένη, σαν η μεγαλύτερη πραγματική λέξη, στο βιβλίο των ΡεκόρGuinness.
- Όχι άλλα στοιχήματα παρακαλώ. Κερδίζει το 21.
- Το ξέρω.
Δύο Σέρβοι και μία Ουγγαρέζα, έκαναν πραγματικότητα την ονείρωξη κάθε παίχτη και ξετίναξαν τα καζίνο και τη νομοθεσία της Βρετανίας.
Κατασκεύασαν έναν ηλεκτρονικό σαρωτή, τον οποίο έκρυψαν σε ένα κινητό τηλέφωνο. Όταν η μπίλια της ρουλέτας ξεκινούσε το ταξίδι της στο ξύλινο κουλουάρ, ο σαρωτής ανίχνευε την ταχύτητα και τη διεύθυνσή της, μεταφέροντας τα δεδομένα σε έναν υπολογιστή. Εκεί, με το κατάλληλο λογισμικό υπολογιζόταν, σχεδόν ακαριαία, που θα πέσει η μπίλια. Έτσι μεταφέρονταν στον παίχτη, οι πιθανές θέσεις προσγείωσης της τυχερής μπίλιας. Κατόπιν ο παίχτης πόνταρε σε αυτά τα νούμερα με αποτέλεσμα να μη χάνει, σχεδόν, ποτέ. Τα πονταρίσματα στη ρουλέτα σταματούν λίγο αφού έχει εκτοξευθεί η μπίλια, έτσι η όλη διαδικασία γινόταν αστραπιαία. Η παραπάνω συμμορία, όμως, είχε εξασκηθεί αρκετά και πάντα προλάβαινε. Και πώς να μην το έκανε δηλαδή, όταν το πρώτο βράδυ που πήγαν να παίξουν, κέρδισαν 100.000 λίρες. Το επόμενο βράδυ κέρδισαν 1.200.000 λίρες. Ένα τέτοιο ποσό τραβάει, όσο να ?ναι, την προσοχή. Το καζίνο Ριτζ ξεκίνησε έρευνα και ανακάλυψε τι έκαναν οι δράστες, «παγώνοντας» ταυτόχρονα τα κέρδη τους. Παρόλα αυτά η βρετανική δικαιοσύνη δε μπόρεσε να καταδικάσει τη συμμορία, αφού δεν παρενέβαιναν στη διαδικασία κλήρωσης του τυχερού αριθμού. Έτσι οι παίχτες αφέθησαν ελεύθεροι και πλούσιοι, αφού κράτησαν και τα κερδισμένα. Σε καλή μεριά.
Η επανάσταση θα ξεκινήσει από τους μικρούς. Από τους πολύ μικρούς.
Τα διαβατήρια θα αλλάξουν μέχρι το τέλος του χρόνου. Για να βγάλεις καινούργιο διαβατήριο εκτός όλων των τυπικών χαρτιών που χρειάζεσαι πρέπει να ακολουθήσεις και συγκεκριμένες οδηγίες. Ο νομοθέτης, για να μην πω ο παγκόσμιος αστυνόμος ή σερίφης, προέβλεψε ότι για να βγάλεις μια φωτογραφία διαβατηρίου, πρέπει να βρίσκεσαι υπό κατάλληλο φωτισμό, με συγκεκριμένη γωνία προσώπου και φυσικά να μη χαμογελάς (πάλι καλά που δε σε βάζουν και σε στάση προσοχής) .
Αυτούς όμως που δεν προέβλεψε ο ευφυής (;) νομοθέτης, είναι τους αμετανόητους τρομοκράτες που επιμένουν να γελάνε και ν? απειθαρχούν σε οτιδήποτε καινούργιο βλέπουν. Αυτούς τους απείθαρχους κοντοπίθαρους αναρχικούς που δε φοβούνται τίποτα, παρά μόνο τη ? μαμά τους. Η διαδικασία για την έκδοση διαβατηρίων προβλέπει όλα τα παραπάνω για όλους. Με ποιον τρόπο όμως θα πειθαρχήσει ένα πιτσιρίκι ενός έτους μπροστά στο φωτογράφο; Είναι απλό. Με κανέναν.
Στην Αγγλία δημιουργήθηκε ζήτημα, γιατί οι περισσότεροι μπόμπιρες έβγαιναν χαμογελαστοί στις φωτογραφίες, ενάντια στις επιταγές της τρομολαγνείας, της νέας τάξης πραγμάτων και της υστερίας που πάει να κυριαρχήσει. Οι Άγγλοι γονείς, που ήθελαν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, άρχισαν να ξοδεύουν περισσότερα σε φωτογραφίες από ότι σε γάλατα. Έτσι, μετά από χιλιάδες επιστολές διαμαρτυρίας η αρμόδια επιτροπή αποφάσισε να χαλαρώσει τους κανόνες έκδοσης διαβατηρίων. Κάθε παιδί, μικρότερο του ενός έτους, μπορεί να χαμογελάει ή να έχει τα μάτια του κλειστά στη φωτογραφία του διαβατηρίου του.
Venceremos!
