Τι απέγινες, καλέ μου Cyberpunk?
«Αρχικά έγραψα ένα μανιφέστο για να σας περιγράψω πώς αισθάνομαι εγώ και οι όμοιοί μου. Σήμερα, μπορώ να σας πω ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο πραγματικό από την απόλυτη ελευθερία. Η τεχνητή ζωή στον ψηφιακό κόσμο δεν ήταν τίποτα παραπάνω από το καταφύγιό μας, το τελευταίο μέρος που γνώρισε την παρουσία μας. Όπως μια ψυχή από το πουθενά μπαίνει σε ένα σώμα, έτσι και το σώμα συντελεί στην μετακίνησή της ψυχής ακριβώς στο κέντρο του Κυβερνοχώρου. Έτσι, έχουμε την ολοκλήρωση ενός πλήρους κύκλου! Σήμερα, λοιπόν, αυτό που σας συμβουλεύω να κάνετε είναι να διαγράψετε όλα τα μηνύματα σας στο web, να εξαφανίσετε κάθε σημάδι της διαδικτυακής σας ύπαρξης. Ελευθερώστε τον εαυτό σας, αυτοδιαγραφείτε! Τότε, τα ίχνη που θα αφήνετε στο χιόνι θα γίνονται φως, χωρίς καμία δέσμευση στον Κυβερνοχώρο!»Κρίστιαν Κίρτσεφ.
Η δράση έχει αντίδραση, το κάθε σύστημα για να επιτύχει την ισορροπία του χρειάζεται και τα λάθη, η καταστροφή σημαίνει και δημιουργία. Στο τελευταίο μέρος της τριλογίας TheMatrix, είδαμε το σύστημα να χρησιμοποιεί τους «απόκληρούς» του για να διατηρήσει την κατάσταση ισορροπίας του...Ως βασικό κομμάτι αυτής της φιλοσοφίας θεωρείται και η κουλτούρα του Cyberpunk. Ο όρος «κυβερνοπάνκ» πρόκειται για μια σύμπτυξη των λέξεων «κυβερνητική» και «πανκ». Η πρώτη εμφάνιση του έγινε το Νοέμβρη του 1983, στην ομότιτλη ιστορία του BruceBethke, η οποία και δημοσιεύτηκε στο τεύχος 57 του περιοδικού φαντασίας «Amazing». Η ιστορία αυτή περιέγραφε την απροσάρμοστη καθημερινότητα ενός πανέξυπνου cracker, μέλους μιας ομάδας που έκανε αποτελεσματικά τη συγκεκριμένη «δουλειά», ερχόμενη ενάντια στο σύστημα. Τα μέλη της ομάδας μοιράζονταν μεταξύ τους μια μυστική γραμμή επικοινωνίας και κώδικες συνθηματικούς, προκειμένου να παραμένουν άφαντοι από περίεργα βλέμματα. Από τη γέννηση, δηλαδή, του όρου είχαμε στη διάθεσή μας μια καταγραφή των βασικών χαρακτηριστικών των ατόμων που απαρτίζουν το κίνημα των κυβερνοπάνκ. Αποκαλώντας κάποιο άτομο κυβερνοπάνκ, σύμφωνα με τον Bethke, εννοούμε έναν καλό χειριστή των τεχνολογιών αιχμής, όχι και ιδιαίτερα πιστό ακόλουθο των ηθικών αξιών της εποχής του, έναν βάνδαλο, ή απλώς εγκληματία, ο οποίος δρούσε πάντα με τη βοήθεια ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι δεν ήταν πρώτος ο συγγραφέας Ουίλλιαμ Γκίμπσον που χρησιμοποίησε τον όρο cyberpunk. Εκείνος έκανε ευρέως διαδεδομένο τον όρο «Κυβερνοχώρος» μέσα από το βιβλίο του «Νευρομάντης», όπου έκανε λόγο για ένα πληροφοριακό ηλεκτροσύμπαν, το οποίο περιελάμβανε το σύνολο της πληροφορίας που κυκλοφορεί στον κόσμο. Αντίθετα, ο συνδυασμός της κυβερνητικής και του πανκ, στηριζόταν στις δύο βασικές έννοιες που κρύβονται πίσω από αυτές τις λέξεις, δηλαδή την χρήση της τεχνολογίας και τον ατομικισμό. Συνεπώς, η αναγωγή του κυβερνοπάνκ σε κοινωνικό κίνημα συμβολίζει την μέσω της μηχανής αναρχία, ή το επαναστατικό κίνημα των μηχανών και των computers. Ο όρος τώρα πια σκοπό έχει να εκφράσει όλους τους απόκληρους του Διαδικτύου. Μιλά για τους ανθρώπους, τα cyborg, τα τεχνητά πλάσματα και ό,τι άλλο παράξενο συναντά κανείς στις πληροφοριακές λεωφόρους του σήμερα και του μέλλοντος. Η ραγδαία αύξηση που γνώρισε η χρήση της τεχνολογίας των υπολογιστών μας έκανε να δούμε και την ίδια την εννοιολογική ταυτότητα του κυβερνοπάνκ να αλλάζει. Η τεχνολογία που εκφράζει το κίνημα ξεπερνά τα όρια του σύγχρονου και του μοντέρνου. Κάνει μια υπέρβαση και εμπλέκει στην όλη διαδικασία το γενετικό υλικό. Προσμείξεις DNA από ζώο σε ζώο, από άνθρωπο σε ζώο και αντίστροφα είναι όλες τους επιτρεπτές στην κουλτούρα του cyberpunk. Πρόκειται για την απομυθοποίηση μιας τεχνολογίας που αναπτύσσει έμβρυα από οργανικά εμφυτεύματα, που δημιουργεί μηχανές που θα σκέφτονται όπως οι άνθρωποι και ανθρώπους οι οποίοι θα λειτουργούν ως μηχανές...
ΜΕΤΑΝΘΡΩΠΙΝΟ UPLOADING ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ
Η πολλά υποσχόμενη τεχνολογία δεν αστειεύεται. Σχεδιάζει να αυξήσει την επαφή του ανθρώπου με το σύστημα περισσότερο. Οι «κανονικοί», φυσιολογικοί άνθρωποι σύντομα θα αποτελούν παρελθόν και τη θέση τους θα πάρουν άλλα είδη. Τα παραπάνω μας θυμίζουν έναν από τους μεγάλους οραματιστές της γενετικής, τον RichardDawkins. Με το βιβλίο του «SelfishGene» μόλις το 1989, τόλμησε να περιγράψει τον άνθρωπο ως μια μηχανή που μοναδικός της ρόλος είναι η διαιώνιση των γονιδίων. Ο άνθρωπος μπορούσε να απεκδυθεί του ηθικοπλαστικού του μανδύα και να ιδωθεί ως μια μηχανή, ένα «αυτόματο», το οποίο έχει ως αυτοσκοπό τη διαιώνιση της ύπαρξης. Οι απογοητευμένοι από την στάσιμη κοινωνία, κυβερνοπανκ, βρήκαν τη Βίβλο τους! Πρόκειται για μια προσπάθεια της επιστήμης να κατανοήσει στο μέγιστο δυνατό βαθμό τις λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού και να δημιουργήσει μετέπειτα τις κατάλληλες ηλεκτρονικές, βιολογικές και μηχανικές διατάξεις, προκειμένου να τις υποκαταστήσει με τεχνητά μέσα. Μέσα σε όλα αυτά, μια νέα πρόταση, ένας διαφορετικός λόγος ήταν αυτός που εκφράστηκε μέσα από το κυβερνοπανκ. Δεν επρόκειτο απλά για ένα κυνήγι ελευθερίας, αλλά για μια προσπάθεια απομυθοποίησης του τι μέλλει γενέσθαι. Η ρητορεία τους, οι συμβολισμοί που έβλεπαν τα νέον φώτα της υπόγειας κουλτούρας τους περίπου στα μέσα της δεκαετίας του 1980 θυμίζουν αρκετά από αυτά που αποτελούν υπόθεση εργασίας για τα εξελιγμένα επιστημονικά εργαστήρια του σήμερα. Ενδοπροσθετικές ενισχύσεις, εγκεφαλικά εμφυτεύματα και εκτεταμένη χρήση της κλωνοποίησης είναι μερικά μόνο στοιχεία που συνθέτουν την cyberpunk καθημερινότητα. Η τεχνολογία παύει να αποτελεί το εργαλείο για την καλυτέρευση της ζωής μας, δεν βρίσκεται εκεί έξω, έτοιμη να μας υπηρετήσει. Τουναντίον, περνά μέσα στο δέρμα μας, ενσωματώνεται στον εγκέφαλό μας. Επιδιώκει τελικά να διαμορφώσει ένα καινούριο «είναι», το οποίο θα προκύψει από την απόλυτη συγχώνευση του ανθρώπου και της μηχανής, συνδυάζοντας με όρους του cyberpunk την υψηλή τεχνολογία με την μέτρια ζωή μας.
(το παρακάτω κείμενο ανήκει στην ομάδα κυβερνοπάνκ «ElectronicMinds», με πνευματικό ηγέτη της τον Κρίστιαν Κίρτσεφ. Δημοσιεύτηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1997. Διαβάστε την με το μυαλό σας ανοιχτό!)
Κυβερνοπάνκ
1. Είμαστε αυτοί, οι Διαφορετικοί. Τεχνολογικοί αρουραίοι που κολυμπούν στον ωκεανό της πληροφορίας, αυτοί που παραιτούνται, το μικρότερο παιδί στο σχολείο, αυτοί που κάθονται στο τελευταίο θρανίο.
3. Είμαστε οι έφηβοι που όλοι θεωρούν περίεργους.
4. Είμαστε οι μαθητές που μπαίνουν κρυφά σε συστήματα υπολογιστών, σε μια προσπάθεια να εξερευνήσουμε το βάθος που μπορούμε να φτάσουμε
5. Είμαστε οι ενήλικοι στο πάρκο με έναν φορητό υπολογιστή στα πόδια τους, οι οποίοι προγραμματίζουν μια τελευταία εκδοχή της δυνητικής πραγματικότητας.
6. Δικό μας είναι το γκαράζ, γεμάτο με ηλεκτρονικά εξαρτήματα. Το παραπεταμένο σίδερο στη γωνία του γραφείου και το αποσυναρμολογημένο ραδιόφωνο παραδίπλα. Δικό μας είναι και το κελάρι, το γεμάτο με υπολογιστές, από το οποίο ακούγονται όλοι αυτοί οι θόρυβοι.
7. Είμαστε αυτοί που βλέπουν την πραγματικότητα με άλλο μάτι από αυτή που μπορούν να αντιληφθούν οι κανονικοί άνθρωποι. Εκείνοι βλέπουν μόνο ό,τι είναι έξω, εμείς βλέπουμε ό,τι υπάρχει μέσα. Αυτό είμαστε: Ρεαλιστές που φορούν γυαλιά ονειρευτών.
8. Είμαστε εκείνοι οι περίεργοι άνθρωποι που είναι σχεδόν άγνωστοι στη γειτονιά τους, απορροφημένοι στις δικές μας σκέψεις που κάθονται μέρα παρά μέρα μπροστά στον υπολογιστή τους, ψάχνοντας διαρκώς για κάτι στο Δίκτυο. Δεν βγαίνουμε συχνά από το σπίτι, μόνο λιγάκι, για να πάμε στο κοντινό μαγαζί με ηλεκτρικά είδη, ή στο στέκι μας να πιούμε ένα ποτό με τους λίγους φίλους μας, ή να συναντήσουμε κάποιον πελάτη μας, ή ακόμα να βρούμε κάποιον έμπορο ναρκωτικών...ή απλώς για να απολαύσουμε μια ωραία βόλτα.
9. Δεν έχουμε πολλούς φίλους, μόνο μερικούς με τους οποίους πηγαίνουμε πού και πού σε πάρτι. Όλους τους άλλους τους γνωρίζουμε στο Δίκτυο. Οι πραγματικοί μας φίλοι βρίσκονται εκεί, στην άλλη άκρη της γραμμής. Τους γνωρίζουμε από το αγαπημένο μας κανάλι IRC, από τις ομάδες συζητήσεων από τα συστήματα στα οποία τριγυρνάμε.
10. Είμαστε αυτοί που δε δίνουν δεκάρα για ό,τι νομίζουν οι άνθρωποι για εμάς.
11. Η κοινωνία δεν μας καταλαβαίνει. Είμαστε «περίεργοι» και «τρελοί» στα μάτια των κανονικών ανθρώπων. Η κοινωνία αρνείται τον δικό μας τρόπο σκέψης, γιατί είναι μια κοινωνία η οποία ζει, σκέφτεται και αναπνέει κάτω από ένα κλισέ!
12. Μας αρνούνται γιατί σκεφτόμαστε ελεύθερα και η ελεύθερη σκέψη είναι απαγορευμένη.
13. Το κυβερνοπανκ έχει εξωτερική εμφάνιση. Οι οπαδοί του είναι άνθρωποι από τον κανονικό και απολύτως άγνωστο άνθρωπο μέχρι τον καλλιτέχνη ? τεχνομανιακό, τον μουσικό και τον μελετητή του υπερφυσικού.
14. Το κυβερνοπανκ δεν είναι πια ένα λογοτεχνικό είδος, ούτε καν μια κανονική υποκουλτούρα. Είναι μια νέα πολιτιστική κίνηση που βαδίζει μόνη της, το τέκνο του Newage. Πρόκειται για μια κουλτούρα που ενώνει τα κοινά μας ενδιαφέροντα και τις κοινές μας απόψεις. Είμαστε μια μονάδα, είμαστε Κυβερνοπάνκ.
Το Σύστημα
1. Είναι ηλικίας εκατοντάδων χρόνων, βασίζεται σε αρχές που δεν ανταποκρίνονται στο σήμερα και δεν έχει αλλάξει καθόλου από τη γέννησή του.
2. Το Σύστημα είναι Λάθος
3. Το Σύστημα πρέπει να επιβάλλει την αλήθεια του πάνω μας για να μπορέσει να μας εξουσιάσει. Οι κυβερνήσεις το ακολουθούν τυφλά. Γι? αυτό και ζούμε σε μια πληροφοριακή έκλειψη. Όταν οι άνθρωποι επιζητούν πληροφορίες διαφορετικές από αυτές που διαχέει η κυβέρνηση, αδυνατούν να ξεχωρίσουν το σωστό από το λάθος. Έτσι, το ψέμα γίνεται μια θεμελιώδης καθολικά αποδεκτή αλήθεια. Οι ηγέτες ασκούν τον έλεγχο με τα ψέματα και οι κανονικοί άνθρωποι άκριτα ακολουθούν την κυβέρνηση.
4. Μαχόμαστε για την ελεύθερη διακίνηση της πληροφορίας, για την ελευθερία στον Τύπο και την έκφραση. Για την ελευθερία να εκφράσουμε ανοιχτά τις σκέψεις μας.
5. Ακόμα και στις πιο ανεπτυγμένες και «δημοκρατικές» χώρες, το σύστημα διαχέει την παραπληροφόρηση. Η παραπληροφόρηση είναι ένα από τα ισχυρότερα όπλα του συστήματος.
6. Μόνο το Διαδίκτυο μας βοηθά να ανταλλάσσουμε ελεύθερα τις πληροφορίες. Εκεί δεν υπάρχουν φραγμοί και πληροφοριακά όρια.
7. Το δικό μας είναι δικό σας, το δικό σας είναι δικό μας. Στο Διαδίκτυο είμαστε βασιλιάδες.
8. Όλοι μπορούν να μοιραστούν τις πληροφορίες, χωρίς περιορισμούς.
9. Η κρυπτογραφία είναι το όπλο μας. Έτσι τα επαναστατικά μας λόγια μπορούν να εξαπλωθούν αδιάκοπα και η κυβέρνηση μόνο θα μαντεύει...
10.Χρειαζόμαστε νέους νόμους, που να ταιριάζουν με την εποχή μας, που θα φτιάχνονται για το σήμερα, αλλά θα μπορούν να ικανοποιήσουν και το αύριο.
ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ Ή ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ;
Από ένα παρόν, όπου όλα δείχνουν ρευστά, λες και όλοι περιμένουν να δουν ποια από όλες τις θεωρίες εξέλιξης θα επικρατήσει, κάνουμε τα πρώτα μας βήματα προς την κατανόηση του μέλλοντος. Εκεί, στις πόλεις του αύριο, πιθανότατα, μόνο οι ισχυρότεροι θα επιβιώσουν. Εύλογο είναι ότι αυτοί που θα επικρατήσουν θα απολαμβάνουν και τα περισσότερα προνόμια, ενώ δεν θα λείπουν οι «απόκληροι» αυτού του κόσμου, οι εγκληματίες, οι ανεπιθύμητοι. Μέσα σ? αυτούς, θα υπάρχουν και εκείνοι που δε θα είναι απαραίτητα καταχωρημένοι στην παγκόσμια βάση δεδομένων. Αυτοί είναι οι «άνθρωποι» που ενδιαφέρουν την κυβερνοπάνκ ρητορεία. Αυτοί είναι που θα κληθούν να διαμορφώσουν την μετεξέλιξη του κινήματος, ένα μάτσο από θιασώτες της ελευθερίας, οι οποίοι θα μπορούν ανά πάσα στιγμή να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία, η οποία τους δημιούργησε και η οποία χρησιμοποιείται για να τους ελέγξει, για να αντισταθούν! Η ειδοποιός διαφορά με τα επαναστατικά κινήματα άλλων εποχών είναι ότι οι τεχνο ? περιθωριακοί του αύριο δεν θα θέτουν ως απώτερο σκοπό της ύπαρξής τους την καταστροφή του «συστήματος», επιζητώντας την αλλαγή των κοινωνικών δεδομένων. Μέσα του θα ζουν και θα δραστηριοποιούνται, χωρίς αυτό θα είναι ένα τίποτα. Απλά θα επιλέγουν μια διαφορετική χρήση του, θα περπατούν στους δικούς τους εναλλακτικούς δρόμους, προκειμένου να καλύψουν εντελώς διαφορετικές ανάγκες από αυτές που θα χαρακτηρίζουν το ομογενοποιημένο κοινωνικό σύνολο. Θα είναι απόλυτα διαφορετικοί, αλλά και ολοκληρωτικά εξοικειωμένοι με τη διαφορετικότητά τους αυτή.
Κοινωνία *
1. H κοινωνία που μας περιβάλλει είναι γεμάτη συντηρητισμό, ο οποίος μας τραβά στους εαυτούς μας, καθώς βυθιζόμαστε σιγά - σιγά στην κινούμενη άμμο του χρόνου.
2. Η κοινωνική αναμόρφωση για την οποία τόσο περήφανα μιλούν οι ηγέτες μας δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα απλό βήμα μπροστά, τη στιγμή που αυτό που απαιτείται είναι ένα άλμα.
3. Οι άνθρωποι φοβούνται το νέο και το άγνωστο.
4. Ο φόβος τους είναι τόσο έντονος που τους έκανε να αποκαλέσουν οτιδήποτε το επαναστατικό ως μία φενάκη και τον κόσμο των ελεύθερων ιδεών ως ένα όπλο.
5. Οι άνθρωποι πρέπει να αφήσουν αυτό τον φόβο πίσω τους και να προχωρήσουν. Αυτό που πρέπει να κάνουν είναι να απλώσουν τα χέρια τους και να νιώσουν το νέο, να απελευθερώσουν τις σκέψεις τους, τις ιδέες τους, να νιώσουν τις λέξεις.
6. Εδώ και αιώνες, κάθε γενιά μεγαλώνει ακολουθώντας την ίδια διαδρομή. Τα ιδανικά είναι ό,τι ακολουθούν όλοι. Η μοναδικότητα παραγκωνίζεται. Οι άνθρωποι σκέφτονται όλοι με τον ίδιο τρόπο, ακολουθώντας τα κλισέ που τους έχουν επιβληθεί από την παιδική ηλικία, μέσα από ένα δεδομένο σύστημα παιδείας. Όταν κάποιος τολμά να αμφισβητήσει την εξουσία, αυτόματα τιμωρείται και μετατρέπεται σε αποδιοπομπαίο τράγο.
7. Η κοινωνία μας είναι βαριά άρρωστη και χρειάζεται επειγόντως θεραπεία. Αυτή δεν είναι άλλη από την αλλαγή του συστήματος...
Το όραμα *
1. Μερικοί δεν ενδιαφέρονται για όσα συμβαίνουν παγκοσμίως, παρά μόνο γι? αυτό που συμβαίνει στον μικρόκοσμό τους.
2. Αυτή η μερίδα πολιτών μπορούν να δουν μονάχα ένα σκοτεινό μέλλον, μια ζωή όπως αυτή που ζουν.
3. Υπάρχουν και εκείνοι που ενδιαφέρονται για ό,τι συμβαίνει σε παγκόσμιο επίπεδο. Τους ενδιαφέρουν τα πάντα, όλα τα μελλούμενα.
4. Αυτοί έχουν μια αισιόδοξη θέαση της ζωής. Για αυτούς το μέλλον είναι καθαρό και πιο όμορφο, καθώς σε αυτό διακρίνουν την ωρίμανση του Ανθρώπου.
5. Εμείς βρισκόμαστε στη μέση. Μας ενδιαφέρει τόσο το σήμερα όσο και το αύριο.
6. Σύντομα τα πάντα θα αφομοιωθούν στο Διαδίκτυο.
7. Το Διαδίκτυο είναι ένα σπίτι αναρχικό! Αυτή είναι η δύναμή του.
8. Όλη η πληροφορία θα βρίσκεται εκεί, εγκλωβισμένη μέσα στον δυαδικό κόσμο του 0 και του 1.
9. Αυτός που ελέγχει το Διαδίκτυο, θα μπορεί να ελέγξει και την πληροφορία.
10.Ζούμε σε μια εποχή ανάμικτη με παρελθόν και μέλλον.
11.Τα άσχημα έρχονται από τον Άνθρωπο και τα καλά από την Τεχνολογία.
12.Το Δίκτυο θα ελέγξει τον μικρό άνθρωπο και εμείς θα ελέγξουμε το Δίκτυο, γιατί εάν δεν προσπαθείς να πάρεις τον έλεγχο στα χέρια σου, δεν έχεις άλλη επιλογή από το να γίνεις εσύ ο ίδιος το αντικείμενο του ελέγχου.
13.ΗπληροφορίαείναιΔΥΝΑΜΗ!
Πού είμαστε; *
1. Ζούμε όλοι σε έναν άρρωστο κόσμο, όπου το μίσος είναι όπλο και ελευθερία μαζί ? ένα όνειρο!
2. Είναι δύσκολο για έναν κυβερνοπάνκ να ζει σε έναν υπανάπτυκτο κόσμο, παρατηρώντας πόσο λάθος δρόμο ακολουθούν οι άνθρωποι για την ανάπτυξή τους.\
3. Προχωρούμε μπροστά, αλλά προσπαθούν να μας τραβήξουν πίσω. Η κοινωνία μας καταπιέζει, θανατώνει την ελευθερία της σκέψης μας με το εκπαιδευτικό σύστημά της. Αναγκάζουν τα παιδιά να δουν τον κόσμο μονάχα από τη δική τους σκοπιά. Η υπακοή στους κανόνες είναι το παν.
4. Για τον κυβερνοπάνκ που ζει σε αυτόν τον κόσμο, ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει.
5. Ζούμε στο κατάλληλο μέρος, αλλά σε λάθος εποχή.
6. Όλα είναι τόσο φυσιολογικά, όλοι οι άνθρωποι είναι το ίδιο και οι πράξεις τους επίσης. Φαντάζει, λες και η κοινωνία επιθυμεί διακαώς να ζήσει μερικά χρόνια πίσω στο παρελθόν.
7. Μερικοί, στην προσπάθεια τους να ξεφύγουν από αυτόν τον κόσμο, επιλέγουν μια διαφορετική virtualπραγματικότητα.
8. Άλλοι επιλέγουν να συνηθίσουν στον κόσμο έτσι όπως είναι. Εξακολουθούν να ζουν ενσωματωμένοι, άσχετα με το ότι τον μισούν. Έχουν μέσα τους την κρυφή επιθυμία ότι κάποτε τα πράγματα θα αλλάξουν.
9. Εμείς προσπαθούμε να αλλάξουμε την κατάσταση. Θέλουμε να προσαρμόσουμε τον κόσμο στις δικές μας ανάγκες και απόψεις. Χρησιμοποιούμε στο μέγιστο ό,τι μας ταιριάζει και αγνοούμε τα σκουπίδια. Όταν δεν μπορούμε να το πράξουμε, επιλέγουμε να ζήσουμε στον κόσμο ως κυβερνοπάνκ. Όταν η κοινωνία μας πολεμά, αντιστεκόμαστε!
10.Φτιάχνουμε τους δικούς μας κόσμους στον Κυβερνοχώρο, ανάμεσα στα ψηφία του δυαδικού συστήματος. Εκεί χτίζουμε την κοινωνία των Κυβερνοπάνκ!
Ενωθείτε και πολεμήστε για τα δικαιώματά σας!
*από το μανιφέστο των «ElectronicMinds»
ΠΗΓΕΣ
http://project.cyberpunk.ru/http://cyberpunk.co.uk/
BenIglauer, ?CyberpunkLives?, άρθρο στο http://project.cyberpunk.ru/
PaulSaffo, ?CyberpunkR.I.P?, περιοδικό Wired, τεύχος 1.04, Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 1993
Richard Dawkins, ?The Selfish Gene?,
