Camnedat *
* Σαμιζντάντ = Ο αυτοσχέδιος και παράνομος Τύπος σε περιόδους ύφεσης και παρακμής.
Είσαι νέος; Ατύχησες!
Είσαι και φοιτητής; Ξαναέλα τον Σεπτέμβριο!
Η ποινικοποίηση του να είσαι νέος στην Ελλάδα αφορά όλο το ηλικιακό φάσμα. Από τα 15 μέχρι τα 35.
Εκείνο που άλλαξε όσων αφορά τη νεολαία στην Ελλάδα τις τελευταίες δύο δεκαετίες είναι ότι φύγαμε από το «αν δεν τα κάνεις τώρα που είσαι νέος πότε θα τα κάνεις» και πήγαμε στο «νέος είσαι, έχεις χρόνια μπροστά σου». Αίσθηση έχει προκαλέσει στην κοινή γνώμη των σαραντάρηδων και πενηντάρηδων πρόσφατη έρευνα σύμφωνα με την οποία παραπάνω από τους μισούς μαθητές Λυκείου είναι αρειμάνιοι καπνιστές. Όταν όμως καθιερωνόταν το απάνθρωπο σύστημα των παπαγαλίων εξετάσεων με 9 μαθήματα καθώς και εξετάσεις και στη Β Λυκείου, η κοινή γνώμη μάλλον έπαιζε στο χρηματιστήριο. Ευτυχώς φέτος μειώθηκε ο αριθμός των μαθημάτων σε 6. Ωστόσο τα παιδιά δεν μπορούν να κρατήσουν μαθήματα για του χρόνου. Αν περάσεις, πέρασες, αν όχι ξανά μανά όλα του χρόνου. Ελάχιστοι βρίσκουν το κουράγιο να ξαναδώσουν μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια. Το άγχος λοιπόν είναι τεράστιο. Φανταστείτε ότι για πρώτη φορά φέτος επιτράπηκε στους μαθητές να καπνίζουν μέσα στις σχολικές αίθουσες εν αναμονή των θεμάτων! Για τέτοια πίεση μιλάμε. Κι όλα αυτά γιατί; Για την είσοδο στη γη της επαγγελίας, το πανεπιστήμιο. Για να συνεχίσεις 4 -τουλάχιστον- ακόμα χρόνια να συμπληρώνεις κόλλες που αξιολογούν την ικανότητά σου να αποστηθίζεις στον αστερισμό της καθηγητικής αυθαιρεσίας. Σε κάθε μάθημα που θα καταφέρνεις να περνάς με 5, θα αφήνεις και ένα κομμάτι από την υπομονή σου. Αν στο σχολείο έκανες ένα πακέτο, στο πανεπιστήμιο κάνεις σίγουρα δύο. Παράλληλα ακούς ότι προωθείται και από τα δύο μεγάλα κόμματα μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Το πτυχίο σου υποβαθμίζεται πριν καν το πάρεις.
Και όλα αυτά γιατί; Για να πάρεις ένα χαρτί που θα σου δώσει την ευκαιρία να πάρεις ένα άλλο μεταχαρτί έπειτα, το οποίο θα σου επιτρέπει να εκτρέψεις τις σπουδές σου σε άλλο αντικείμενο, πιο trendyκαι πιασάρικο ας πούμε π.χ. marketing. Καλή η δωρεάν εκπαίδευση αλλά εδώ μεγάλε είναι εξειδίκευση, το μεταχαρτί αυτό είναι το κλειδί για την είσοδό σου στο μαγικό κόσμο των πολυεθνικών και της καταξίωσης. Πλήρωσε λοιπόν δίδακτρα κάποιον χιλιάδων ευρώ. Αρκετοί δουλεύουν στα εργαστήρια χωρίς αμοιβή κάνοντας μάθημα στους προπτυχιακούς ενώ άλλοι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους αμισθί σε καθεστώς πρακτικής.
Και όλα αυτά γιατί; Για να κάνεις την απόσβεση κάποια στιγμή. Όταν όμως βρεθείς με την Αργυρή Ευκαιρία στο χέρι, αναρωτιέσαι ποιός μαλάκας σκέφτηκε τόσο ατυχή τίτλο για την εφημερίδα. Εκεί θα πρέπει να ευχαριστήσεις τον Κύριο που είσαι πλούσιος. Γιατί όσες πιθανότητες έχεις στην Ελλάδα να βρεις αξιοπρεπή δουλειά άλλες τόσες έχει και ένας πλούσιος να περάσει από το κεφάλι μιας καρφίτσας σύμφωνα με την παραβολή. Και όλα αυτά γιατί; Σε μια περίοδο όπου οι εταιρίες, η μια πίσω από την άλλη, διαγωνίζονται ποια θα ανακοινώσει περισσότερα κέρδη και ο δείκτης οικονομικού κλίματος στην ευρωζώνη διαμορφώθηκε στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας πενταετίας, στη Γαλλία προωθούταν το CPE, ένας νόμος κομμένος και ραμμένος για να δουλεύουν οι νέοι ανασφάλιστοι και χωρίς δικαίωμα αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης. Και φυσικά αυτό αν περνούσε, θα αποτελούσε πρότυπο και για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.
Και όλα αυτά γιατί; Όλοι οι επίσημοι φορείς, κυβερνήσεις, οργανισμοί, επιτροπές κλπ. προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι προσπάθειες τους για μείωση της ανεργίας είναι ειλικρινείς. Αλήθεια; Με προτάσεις σαν της γαλλικής κυβέρνησης; Ας σκεφτούμε λοιπόν ποιός ωφελείται από την ανεργία και το αβέβαιο εργασιακό μέλλον των νέων. Είναι τόσο απλό που είναι δύσκολο να το εντοπίσεις. Εκείνοι που προσφέρουν μισθούς πείνας, λέγοντας «μη λες πολλά φιλαράκο γιατί η αγορά εκεί έξω είναι γεμάτοι ανέργους και θα πάρω άλλον στη θέση σου.» Οι ίδιοι που κάνουν τις προσλήψεις δηλαδή! Και ελέγχουν το ποσοστό ανεργίας μέσα στο περιθώριο που τους βολεύει: 8-12% ονομαστικό, πολύ παραπάνω στην πραγματικότητα. Η ανεργία είναι τεχνητή!
Νέοι ΑΑΑ. Ανασφαλείς, αβέβαιοι, άφραγκοι.
Έτοιμοι για όλα θα έλεγα εγώ. Γιατί αυτή τη μάχη της αξιοπρέπειας θα πρέπει να τη δώσουμε όλοι μαζί. Αργά ή γρήγορα. Δύο τεύχη πριν, είχα την ιδέα να βάλουμε στο εξώφυλλο τον Χριστούλη να στιχομυθεί με τον Μωάμεθ. Την επόμενη της κυκλοφορίας του τεύχους, πρωί, πρωί, παίρνει ένας πατέρας τηλέφωνο και ζητά να μάθει γιατί στέλνουμε στην κόρη του αυτό το βλάστημο περιοδικό. «Μα γιατί το ζήτησε η ίδια, κύριε», του απαντώ ήρεμα. Μου ζητά φορτικά να τη διαγράψω από τους συνδρομητές. Για να μη συνεχιστεί ο διάλογος του παραλόγου, ζητάω με βαριά καρδιά από τα παιδιά που χειρίζονται τη λίστα των συνδρομητών να το κάνουν.
Το απόγευμα ξαναχτυπά το τηλέφωνο και αυτή τη φορά είναι μια μητέρα που θέλει να σταματήσουμε να στέλνουμε το περιοδικό στο γιό της. Πλέον αρχίζουμε να βάζουμε στοιχήματα πόσοι γονείς ακόμα θα πάρουν. Μπορεί σε άλλους τομείς η ελληνική παράδοση να εξαφανίζεται, το Οιδιπόδειο ωστόσο δε θα πεθάνει ποτέ.
Χάσαμε όλοι γιατί δεν έγιναν άλλα τηλέφωνα. Μόνο εκείνα τα δύο. "Καλύτερα, γλιτώσαμε δύο τεύχη», λέω για να μη στεναχωριούνται οι υπόλοιποι. Κρίμα, χάσαμε δύο καταπιεσμένα παιδιά, αυτοί είναι οι πρώτοι που έπρεπε να το παίρνουν σκέφτομαι από μέσα μου".
Ως πότε θα αφήνουμε μια βολεμένη γενιά να κάνει κουμάντο στις ζωές μας γεμάτη υποκρισία ότι δήθεν κόπτεται για μας; Μέχρι να βάλει τον Καρατζαφέρη στο κοινοβούλιο σε μερικούς μήνες. Για να μας πει ότι φταίνε οι ξένοι που δε βρίσκουμε δουλειά. Στα χωράφια ή πλένοντας σκάλες?
Ως πότε θα αφήνουμε μια βολεμένη γενιά να κάνει κουμάντο στις ζωές μας γεμάτη υποκρισία ότι δήθεν κόπτεται για μας; Μέχρι να βάλει τον Καρατζαφέρη στο κοινοβούλιο σε μερικούς μήνες. Για να μας πει ότι φταίνε οι ξένοι που δε βρίσκουμε δουλειά. Στα χωράφια ή πλένοντας σκάλες?
