45’ διαρκεί το μάθημα στο σχολείο. 45’ είναι η διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού ημιχρόνου. 45’ όμως μπορεί να κρατήσει και η συνάντηση ενός Έλληνα πρωθυπουργού μ’ έναν Αμερικάνο πρόεδρο.
Έτσι είναι όμως τα businessmeetingsγρήγορα και περιεκτικά. Τούτη τη φορά όμως υπήρχε κι ένας ακόμη λόγος για τη βιασύνη. Την ίδια μέρα διεξάγονταν τα προκριματικά της Eurovisionκαι την επόμενη τα τελικά. Κι αυτά ξέχωρα από το επιπρόσθετο γεγονός ότι το Σάββατο είχαμε ορκωμοσία στο TuftUniversity παρέα με το WilliamHart. Υπό τέτοια ψυχολογική πίεση κανένας ηγέτης δε μπορεί να αποδώσει διάολε. Εξάλλου, κι ο Georgeέπρεπε να συμμετάσχει σε κυνήγι Τεξανής γαλοπούλας, το οποίο διεξάγεται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες στο Houston κι ο Juniorδεν το έχει χάσει ποτέ ούτε ως θεατής, ούτε ως συμμετέχων. Όπως αντιλαμβάνεστε ήταν επιβεβλημένο η συνάντηση αυτή να είναι μικρής διάρκειας. Μάλιστα πληροφορήθηκα, από έγκυρες πηγές πάντα, ότι στις συνεννοήσεις που είχαν προηγηθεί του ταξιδιού είχε συμφωνηθεί οι δύο ηγέτες να συναντηθούν για 1.30 ώρα αλλά λόγω των παραπάνω η διάρκεια κουτσουρεύτηκε. Ας είναι όμως, 45 λεπτά είναι 45 λεπτά, ούτε 44, ούτε 46, εκτός κι αν ο Douglasεπιμείνει οπότε τα 45’ είναι 42!
Ξέρω (προσοχή όχι έμαθα!!!) ότι η χρονική διάρκεια αυτή χωρίστηκε σε 9 πεντάλεπτα. Στο 1ο πραγματοποιήθηκε η συνάντηση, οι εθιμοτυπικοί χαιρετισμοί κι οι φωτογραφίες. Το 2ο περιελάμβανε καφέ και κουβέντα με τα νέα των δύο αντρών αλλά και specialκουλουράκια από τη κουζίνα του Λ. Οίκου (Ο Georgeσηκώνεται και τα τρώει κρυφά το βράδυ, αλλά μη το μαρτυρήσετε στη Barbara). Στη συνέχεια αναλύθηκε σε βάθος το ζήτημα του Σκοπιανού, όπου ο George παραδέχτηκε το λάθος του και ζήτησε συγνώμη. Και το 4ο όμως πεντάλεπτο αφιερώθηκε σε μείζον θέμα της εξωτερικής μας πολιτικής, αφού συζητήθηκε εκτενώς το Κυπριακό κι οι μελλοντικές του εξελίξεις. Εδώ ο Κώστας ζήτησε με τη σειρά του συγνώμη από το φίλο του για την επιμονή του ενάντια στο σχέδιο Ανάν. Τότε οι δύο άντρες έδωσαν τα χέρια και κοιτάχτηκαν με νόημα συνειδητοποιώντας πόσο επικοινωνούν, αφού είναι γνωστό πόσο δύσκολο είναι να ζητήσει συγνώμη ένας άντρας. Στο σημείο αυτό η πνευματική κούραση κατέβαλε τους δύο ηγήτορες και όλοι στο χώρο αντιλήφθηκαν πόσο προνοητικοί είχαν αποδειχτεί οι οργανωτές, αφού είχαν προβλέψει μετά το πρώτο 20λεπτο ν’ ακολουθήσει διάλειμμα.
Για να μη σας κουράζω τα τελευταία 4 πεντάλεπτα αφιερώθηκαν αντίστοιχα στους εξοπλισμούς του Ελληνικού υπουργείου αμύνης, στις οικονομικές μας σχέσεις, στη θέση μας εντός της Ε.Ε και φυσικά σε ζητήματα που αφορούν την εσωτερική μας πολιτική και κατάσταση. Στο τελευταίο ζήτημα ο junior στάθηκε ιδιαίτερα, σχολιάζοντας θετικά την ομηρία των νυν βουλευτών και πρώην Υπουργών στο πολυτεχνείο, ενώ ζήτησε και την ηλεκτρονική διεύθυνση όπου θα μπορούσε να κατεβάσει την περίφημη πια φωτογραφία των αναρχικών με τα τρόπαια από τους κακούς αστυνομικούς. Ο Κώστας τότε, σε μια κίνηση που θα συζητιέται για χρόνια στο λευκό οίκο, έβγαλε από τη τσέπη του σακακιού του τη φωτογραφία μέσα σε μια υπέροχη κορνίζα από ατόφιο ασήμι και την παρέδωσε στον πρόεδρο. Το τι ακολούθησε δε περιγράφεται. Φήμες μιλούν για δάκρυα συγκίνησης από όλους τους παρευρισκομένους. Οι δύο άντρες ασπάστηκαν και κάπου εκεί το meetingπήρε τέλος αφού και η συναισθηματική φόρτιση έπαιξε το ρόλο της. Οι δύο αρχηγοί ήταν πια πολύ κουρασμένοι.
Κυρίες και κύριοι έτσι τελειώνει ακόμη μια συνάντηση ενός έλληνα πρωθυπουργού κι ενός Αμερικάνου προέδρου! Μέχρι την επόμενη staytuned!!!
* Τσαρλς Μπουκόφσκι
