How shall
we fuck off, oh Lord?!!!
Και να μην ξέρεις τι είναι,σίγουρα τις
φάτσες κάποιων από τους MPFCθα τις πετύχεις στην τηλεόραση.Τώρα,πλέον,χωριστά,αλλά αν είσαι τυχερός μπορεί
να τους δεις όλους μαζί σε κάποια ταινία τους.Και έχουνε κάνει πέντε.Η πρώτη
τους(δεν ήταν ακριβώς ταινία,αλλά έτσι κυκλοφορεί),ήταν μια σειρά από σκετς στοBBC,που είχε το όνομα
του κωμικού τους γκρουπ,όπου απλά ξευτίλιζαν τα πάντα.Οι MPFC έχουν πιάσει το βασικό στοιχείο της
κωμωδίας,την ανατροπή και της έχουν αλλάξει τα φώτα.Ανατρεπουν τους ρόλους
τους,ανατρέπουν τους ρόλους των άλλων,ανατρέπουν την ιδια την
ανατροπή,ανατρέπουν ό,τι βρουν.Τα θέματα τους είναι τα ναρκωτικά,ο ρατσισμός,ο
πόλεμος,τα φύλα,ο θάνατος και άλλες τετοιες καθημερινότηες.Η
ταινία,τελοσπάντων,έχει τίτλο And Now For Something Completely Differentή στα ελληνικά,Το Αδελφάτο Των Τρελλών Ποιητών.
Μετά γύρισαν το Meaning of Life ή Το Νόημα της Ζωής. Αυτή
η προσπάθεια αρχίζει να πλησιάζει το ενιαίο σενάριο, αφού τα σκετς συνδέονται
υποτυποδώς.Προσωπικά,η καλύτερή τους στιγμή. Η ταινία ξεκινάει με μια εξέγερση
στα γραφεία μικρής εταιρείας που έχει καταληφθεί από πολυεθνική και συνεχίζει
με την πειρατεία των πολυεθνικών από τους υπέργηρους υπαλλήλους της μικρής,οι
οποίοι γίνονται πολύ βίαιοι. Η βία υπάρχει σε κάθε ταινία τους. Συνήθως
βασανίζουν, καίνε, ξεκοιλιάζουν, ακρωτηριάζουν, αλλά σπάνια δέρνουν.
Κάτι άλλο που
υπάρχει σε κάθε ταινία τους είναι η εκκλησία και η αντιπάθειά τους προς αυτή. Με
την παραμικρή αφορμή, όσο μπορεί να υπάρξει αφορμή στις ταινίες τους, την
εκθέτουν, βάζοντας, όμως, τους ρόλους των κληρικών να κάνουν, κατά βάση, αυτά
ακριβώς που κάνει η εκκλησία, η επίσημη τουλάχιστον. Με αποκορύφωμα το Life of Brian ή ελληνικά Ένας
Προφήτης, μα τι Προφήτης,όπου έφτιαξαν μια παρωδία της ζωής του Χριστού ή πως
μπορεί να γίνει κανείς θρησκευτικός ηγέτης όταν προσπαθεί να βρει γκόμενα ή
κάτι τέτοιο.Η ταινία απαγορεύτηκε στην Σκωτία. Στην Ελλάδα,οι αθεόφοβοι της
ΕΤ-3 την έχουν προβάλλει μεγάλη εβδομάδα. Αξίζει πάντως να τη δει κανείς
οποιαδήποτε εποχή. Τον Brianυποδύεται ο Graham Chapman,
ο οποίος γράφει κιόλας, όπως όλοι τους. Ο Chapman ξεκίνησε να σπουδάζει ιατρική στο Cambridge. Όταν ήταν φοιτητής είχε δικό
του κωμικό σόου σε καμπαρέ.Παράλληλα μπαίνει σε ένα σύλλογο του πανεπιστημίου
του,το Cambridge Footlight Society,έναcomedy club, όπου
γνωρίζεται με τον John Cleese.
Δούλευε πλέον σαν γιατρός, όταν το 1964 ακολούθησε τον Cleese και το Cambridge Circus για τουρνε στο Broadway. Έχει συνεργαστεί με
όλους σχεδόν τους Άγγλους που ζουν ή πέθαναν πρόσφατα, από τον Ringo Starr και τον Peter Sellers μέχρι τον Douglas Adams.Απέκτησε πρόβλημα με το
ποτό.Ο Adams σε ένα κείμενό του αναφέρεται σε αυτό.Ο Chapman έπινε ημερησίως δύο
μπουκάλια τζιν και η συνεργασία τους, όσο περνούσε η μέρα, γίνονταν ιδιαίτερα
ενδιαφέρουσα. Παρόλα αυτά, συνεχίζει με τους Monty, τελειώνει τη σειρά με τον Αdams (η οποία
δεν προβλήθηκε, τελικά, ποτέ), κόβει το ποτό, κάνει κάποιες δουλειές μόνος, γράφει
την αυτοβιογραφία του και τελικά πεθαίνει από καρκίνο στις 4 Οκτωβρίου 1989, μια
μέρα πριν τα εικοστά γενέθλια των MPFC. Ο θάνατός του σήμαινε και την οριστική διάλυση του τσίρκου.
Οι δρόμοι τους είχαν χωρίσει από πριν, κάνουν, όμως, κάποια πράγματα όλοι μαζί
ή σε ομάδες. Όπως, επίσης γράφαν και σε ομάδες. Ο Chapman έγραφε με τον Cleese, o Palin με τον Jones, o Idle έγραφε μόνος και ο Gilliam όποτε θυμόταν.Το
γεγονός ότι ο Idleέγραφε μόνος, τον δυσκόλευε, καθώς είχε να αντιμετωπίσει τους υπόλοιπους, συνασπισμένους,
στην συναρμολόγηση του σεναρίου. Ήταν ο πιο παράξενος από όλους, καθώς, όπως
μαρτυρούν οι υπόλοιποι, ό,τι επόμενο δεν είχε σχέση με το προηγούμενο. Και δεν
αναφέρομαι στο συγγραφικό του έργο. Μπορούσε να κάνει μια σκηνή από μια ταινία,
κατόπιν να κοιμηθεί, ύστερα να πάει για τρέξιμο και να χαθεί, τη στιγμή που οι
άλλοι συνέχιζαν τα γυρίσματα. Σπούδαζε αγγλική φιλολογία στο Cambridge όταν μπήκε και αυτός στην
μήτρα που γέννησε τους MPFC,
το Cambridge Footlight.Εκεί
γνωρίζεται με τους Chapman& Cleese. Πτυχίο
δεν ξέρω αν πήρε, πάντως συνέχισε με το υπόλοιπο τσίρκο, αλλά έκανε και
πράγματα μόνος.
Ο τρίτος, της
αρχικής παρέας,είναι ο John Cleese.
Ο πιο αναγνωρίσιμος από όλους,ίσως μαζί με τον Palin, καθώς έκανε πολλές τηλεοπτικές
σειρές μόνος.Τα πρώτα του βήματα στο χώρο του θεάτρου τα κάνει όταν μπαίνει στοCambridge για να
σπουδάσει νομικά.Γίνεται μέλος του Footlights.Φεύγοντας μαζί με τον Chapman για περιοδεία στο Broadway ανακαλύπτει τη δικιά
του Αμερική και αποφασίζει να μείνει.Ευτυχώς,δηλαδή,γιατί εκεί συναντιέται με
τον Terry Gilliam.Στις
Η.Π.Α. κάνει ό,τι δουλειά βρίσκει.Γράφει για το Newsweek,σαν πολιτικός
αναλυτής,ιδιαίτερα αποτυχημένα.Απογοητεύεται(ή βαριέται)και γυρίζει στην Άγγλια
για να ξαναβρεί τους υπόλοιπους δύο (Chapman,Idle)
που έχουν τέσσερις (Chapman,Idle, Jones, Palin) και ξεκινάν όλοι μαζί να κάνουν
τα πάντα(γράφουν,παίζουν κλπ) για μια σειρά για μεγάλα παιδιά,το Do Not Adjust your Set.Ακολούθησε το MPFC. Highlight του Cleese,είναι ο ρόλος του Σερ Λανσελοτ
στο Holy Grail,
όπου σφάζει έναν ολοκληρο γάμο απο παρεξήγηση και έντονο αυθορμητισμό. Η
συγκεκριμένη ταινία είναι, ίσως, η πιο γνωστή τους στην Ελλάδα. Ξεκινά με μια
αναζήτηση του βασιλιά Αρθούρο (Chapman)
για το άγιο δισκοπότηρο. Στην πορεία βρίσκει τους υπόλοιπους ιππότες και στο
τέλος τους μαζευει όλους η αστυνινομία. Η σκηνή με το φύλακα της γέφυρας και
τους ιππότες είναι αμίμητη.
Ο τέταρτος Άγγλος
είναι ο Michael Palinκαι όχι δε σπούδασε στο Cambridge.Σπούδασε
στην Οξφόρδη,ιστορία.Η πρώτη του επαφή με την σκηνή,σε ένα θεατρικό του
σχολείου του,ήταν οδυνηρή. Έπεσε από την σκηνή. Σηκώθηκε, όμως, πήγε στο
πανεπιστήμιο και γνώρισε τον Terry Jones.
Μαζί ή και χώρια γράψαν και παίξαν σε πολλά θεατρικά και τηλεοπτικά.Ο Palin θεωρείται και μάλλον
σωστά ως ο καλύτερος ηθοποιος από τους έξι. Μετά έρχεται το 1969 γνωρίζονται με
τους υπόλοιπους. Από τότε ο Palinδεν γράφει και παίζει μόνο,αλλά σκηνοθετεί κιόλας.Στις ταινίες τους όλοι κάνουν
τα πάντα.Παίζουν όλους τους ρόλους,ακόμα και τους πιο ασήμαντους.Ο Palin, ενδεικτικά,στο Holy Grail κάνει,μιλώντας για
ρόλους που διαρκούν πάνω από 15 δεύτερα,τον Σερ Γκαλλαχαντ τον Αγνό,τον
Ντένης,έναν χωρικό που δεν το βουλώνει,το βασιλιά του κάστρου στα έλη,τον
αρχηγό των ιπποτών που λένε “NI”
και το ένα τρίτο του τρικέφαλου ιππότη.
Αυτή τη στιγμή ο Palin γράφει παιδικά βιβλία
και ασχολείται με τη Διεθνή Αμνηστία.
Ο τελευταίος Άγγλος
είναι ο Terry Jones.Σπούδασε,σπάζοντας
και αυτός την παράδοση,στην Οξφόρδη.Εκεί γνωρίστηκε με τον Palin και μετά μαζί με τους υπόλοιπους
στο Do Not Adjust Your Set.O Jones σε σύγκριση με τους
υπόλοιπους δεν έπαιζε μεγάλους ρόλους.Συνήθως οι ρόλοι του λειτουργούσαν με
βάση την κοινή λογική.Επειδή δίπλα τους,όμως,επικρατούσε η απόλυτη παραφροσύνη
κατέληγαν...να προσαρμόζονται στους υπόλοιπους.Έγραφε μεγάλο μέρος των σκετς
και σκηνοθετούσε κιόλας.
Ο τελευταίος της
παρέας δεν σπούδαζε στο Cambridge,ούτε
στην Οξφόρδη και δεν είναι Άγγλος.Είναι Αμερικάνος και ίσως ο πιο αξιοπερίεργος
σαν χαρακτήρας(εξετάζοντας και τους υπόλοιπους,βέβαια,βλέπεις ότι είναι αδύνατη
η σύγκριση).Ο Τerry Gilliamστο σχολείο του ανακάληψε το ταλέντο του στις θετικές επιστήμες και έτσι πήγε
στο πανεπιστήμιο να σπουδάσει Φυσική.Αλλά εκεί ανακαλύπτει το άλλο του ταλέντο
στο σχέδιο και έναν απίστευτα βαρετό καθηγητή καλών τεχνων.Οπότε αποφασίζει να
σπουδάσει πολιτικές επιστήμες και να ασχοληθεί με το περιοδικό του
πανεπιστημίου.Πτυχίο,πάντως,κόντεψε να πάρει.Από εκεί και πέρα,έχοντας
υπηρετήσει κανα δυο χρόνια στην εθνοφυλακή,ζει κάπου μεταξύ Αμερικής και
Ευρώπης και συνηδειτοποιεί ότι η δουλεία γραφείου είναι σκέτη απελπισία,οπότε
δεν αξίζει να την πάρεις στα σοβαρά.Απολύεται πριν προλαβει να
παραίτηθει.Φεύγει για Λονδίνο,όπου συναντά τον Cleese, με τον οποίο είχαν γνωριστεί στη
Νέα Υόρκη,όταν δούλεψαν μαζί για το περιοδικό Help.Ο Gilliam σαν
καρτουνίστας.Εμφανίζεται αραιά στις
ταινίες των MPFC και
ίσως να φταίει το παρουσιαστικό του,αφού και ο ίδιος ο Cleese το χαρακτηριζει σαν παρουσιαστικό
κρο-μανιόν.Αλλά μπορεί και να μη γουστάρει να βγει στο γυαλί.Τα σχέδια του
πάντως βγαίνουν σε κάθε ταινία τους.
Εκτός, όμως, από τις
παραπάνω ταινίες,έχουν γυρίσει και άλλη μία.Το Ηollywood Bowl.Είναι μια σειρά
παραστάσεων των MPFCστην Αμερική και πλησιάζει αρκετά το standup comedy. Από τις πολύ καλές με παραληρηματικούς διαλογους και
απίστευτο γέλιο.
Τελειώνοντας το άρθρο
προσπαθώ να βγάλω από τις δουλεία τους ένα απόσταγμα, έστω ένα ηθικό δίδαγμα. Αδύνατον.
Ο βομβαρδισμός εικόνων, ήχων, καταστάσεων, μηνυμάτων, ζώων, δούρειων κουνελιών,αφρικανικών
και ευρωπαϊκών χελιδονιών που κουβαλάνε καρύδες, εξωγήινων, δράκων, θεών,
νάνων, γιατρών, αστυνομικών, οργανώσεων για την απελευθέρωση της Ιουδαίας από
τους Ρωμαίους, τηλεπαρουσιαστών, ιστορικών, ιπποτών, παιδιών, χοντρών, ψηλών,
μαγείρων, μου επιτρέπει ένα μόνο πράγμα :να σιγοτραγουδήσω με τον Brian στο σταυρό του
μαρτυρίου.
Always look on the bright side of life
Always look on the bright side of death!
Just before you draw your terminal breath
Life is a
piece of shit,
When you
look at it
Always look
at the bright side of life….
