Παραμύθια... παραμύθια...
παραμύθια...
Πριν διαβάσεις παρακάτω, σταμάτα.
Σταμάτα και σκέψου...
Τί σημαίνουν για εσένα; Τί μπορεί να
σημαίνουν για τον καθένα;
(όπως θα καταλάβεις, είσαι
καταδικασμένος όπως κι αν έχει:)
Ιστορίες για να κοροϊδεύουμε τα παιδιά για
έναν κυνικό απαισιόδοξο, μύθοι και
παραδόσεις για έναν μετριοπαθή ρεαλιστή, ανάγκη επιβίωσης για έναν περιθωριακό ονειροπόλο... Αρκεί λοιπόν να αναρωτηθείς σε ποιά κατηγορία ανήκεις (αν και
τώρα πια το πιο πιθανό είναι να έχουν αλλάξει σελίδα όσοι ανήκαν στην πρώτη)
και αν είσαι αρκετά τυχερός να νοιώθεις ένα τσίμπημα κάθε φορά που θα ακούς τη
λέξη “μαγεία” ή “ξωτικό” τότε προετοιμάσου... Αν
μαγευτείς από τον κόσμο της φαντασίαςετοιμάσου για ένα μαγικό ταξίδι απ’όπου δε θα μπορούσαν φυσικά να λείπουν από
τη συνταγή τα βλέμματα (προσοχή στη σειρά, δεν είναι τυχαία) απορίας,
αποθάρρυνσης και απόρριψης από τους πιο μονοδιάστατους και “μονόχρωμους” (βλέπε
κατηγορία 1).Αν ήταν δελεαστική η ζωή χωρίς χρώμα, αυτό ίσως και να ήταν εμπόδιο...
Ίσως
να χρειαστεί να ζήσεις λίγο καιρό στα Highlands για να μπεις σ’αυτό το trip, ίσως να
να χρειαστεί να πάρεις ένα σεβαστό αριθμό ουσιών που να πειράξουν λίγο(ακόμη)
το κεφάλι σου για να λειτουργήσει έτσι, ή ίσως και να είσαι εκ γεννητής φαντασιόπληκτος. Όπως κι αν έχει
ακολουθούν μερικές εισαγωγικές οδηγίες χρήσεως για έναν πολλά υποσχόμενο κουκουρουκου-κόμυαλο (το μυαλό σου συχνά θα
παρομοιάζεται με τη γνωστή σε όλους σοκοφρέτα και βασικό μέρος της εκπαίδευσης
είναι να εξοικειωθείς με τέτοιους χαρακτηρισμούς). Αλλά εδώ ένα μικρό ζιζάνιο θα ρώταγε “γιατί
δεν έχω δει ποτέ κανέναν ενήλικα να τρώει κουκουρούκουπαρά μόνο παιδιά τα οποία για έναν ανεξήγητο λόγο όταν μεγαλώνουν λίγο το
γυρίζουν σε σερενάτα;” Χμμμ... τίποτα δεν είναι τυχαίο...
Στάδιο 1: Φαντάσου το παραμύθι
Αρκεί να αφήσεις ένα μικρό περιθώριο
στο βάθος του μυαλού σου,τόσο ώστε να χωρέσει το ενδεχόμενο μιας άλλης
διάστασης... Μιας διάστασης παράλληλη στην παρούσα γκρι, μονότονη και άτσαλη
πραγματικότητα που οι κάτοικοι αυτού του κόσμου είναι καταδικασμένοι να ζούνε
ξανά και ξανά και ξανά... Πίστεψε ότι είσαι προικισμένος με μία έκτη αίσθηση να αντιλλαμβάνεσαι, φαντάσου
και δώσε αδιανόητες ίσως εξηγήσεις για τα πιο απλά πράγματα που συμβαίνουν
τριγύρω σου και δε σου έκαναν καμία εντύπωση μέχρι τώρα.
Σενάριο: Εκεί
που κάθεσαι και όλα είναι ακίνητα ξαφνικά ένα βιβλίο πέφτει!
Επιλογή α) δεν ήταν καλά στερεωμένο
και έπεσε. Συνεχίζεις, τίποτα δεν αλλάζει... (αλλά γιατί έπεσε ειδικά τώρα και
όχι τόσους μήνες που έχεις να πλησιάσεις τη βιβλιοθήκη;...)
Επιλογή β) χμμμ... τελικά ίσως και
να μην έπεσε, ίσως κάποιος να το έριξε... Λες γεια χαρά στο μικρό ξωτικό που
κάνει διαολιές και το φαντάζεσαι να χαχανίζει στη βιβλιοθήκη! Δεν είσαι μόνος
σου, για φαντάσου... (έχεις αρχίσει ήδη να το χάνεις!)
Στάδιο 2: Γίνε μέρος
του παραμυθιού
Εδώ η κατάσταση σου μπορεί να
κλιμακωθεί ραγδαία και το μυαλό σου να γίνει διά μαγείας πραγματική σοκοφρέτα
αφού μπορεί ξαφνικά να πιάσεις τον εαυτό σου να κατεβάζει αράδες από σφηνάκια tequila με
ευσεβή πόθο να μεταμορφωθείς από leprechaun1 σε cluricaun2 και να
αρχίσεις να βλέπεις τριγύρω σου νεράιδες και νάνους! Φυσικά δεν είναι
απαραίτητο να καταντήσεις αλκοολικός για να διανύσεις αυτό το κρίσιμο για την
πνευματική σου ακεραιότητα στάδιο. Απλά ταυτίσου με κάποιο από τα (ε)ξωτικά πλάσματα(όχι απαραίτητα με
τάσεις αλκοολισμού!). Ίσως να είσαι ένα fairy(νεραϊδάκι),ή ένας dwarf(νάνος), μπορεί ένα pixy(ζιζάνιο), ή μήπως ένα gnome(καλικάτζαρος); Ακόμη καλύτερα βάλε
και τον περίγυρό σου στο cast του
παραμυθιού σου, πάρε την εκδίκησή σου, μετάτρεψε τους εχθρούς σου σε βρωμερά trolls!
(χε,χε,χε... ένα pixy γελάει...) Φτιάξε δικά σου ξόρκια (τύφλα να’χει ο HarryPotter) και άσε
τη φαντασία σου να στροφάρει σε τρελούς ρυθμούς. Πχ: άμπρα κατάμπρα και σκόρδα
πλεξούδα, μέλισσα γίνε ή πεταλούδα!!! ΜΠΟΥΜ!!! (μεταμόρφωση θύματος)
1,2=δύο
αντίθετες πλευρές του ίδιου ξωτικού της σκοτσέζικης μυθολογίας. Το πρώτο,
υπεύθυνο και εργατικό, με τη δύση του ηλίου, επιρρεπές όπως είναι στο αλκοόλ, το
ρίχνει στα ξύδια, μετατρέπεται στο δεύτερο και αρχίζει το γλέντι!
Στάδιο 3: Ζήσε
το παραμύθι
Από εδώ και πέρα τα ασπρόμαυρα όνειρα ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Όλη
η ζωή μεταμορφώνεται σε μία μαγική ιστορία με πρωταγωνιστή εσένα και όλα γύρω
σου οδηγούν στο ίδιο σημείο. Η ζωήείναι ένα παραμύθι και εσύ το μόνο
που έκανες ήταν απλά να το καταλάβεις έγκαιρα... Στο στάδιο 3 έρχεται επιτέλους
η δικαίωση του φαντασιόπληκτου! Όλες οι αισθήσεις (τουλάχιστον 5) λειτουργούν
στο maximum και ρουφούν όλα τα χρώματα, τα αρώματα και τις μελωδίεςμε τον ενθουσιασμό ενός ξωτικού!
Γιατί τελικά τί είναι ένας ιδεαλιστής ή ονειροπόλος; Ίσως απλά κάποιος που
αρνείται να εγκαταλέιψει την παιδική αθωότητα, αρνείται να βλέπει ειδήσεις, προτιμά
να διαβάζει παραμύθια και εξακολουθεί να τρώει κουκουρούκου!!! (υπάρχει καμία
αντίρρηση;)
Και τελικά ίσως η ζωή είναι ένα
παραμύθι ή το παραμύθι είναι η ίδια η ζωή. Και ίσως όλα να οδηγούν στο ίδιο
σημείο τελικά...
