Είναι ένα κρύο πρωινό του Δεκέμβρη και βρισκόμαστε στον σιδηροδρομικό σταθμό Victoria του Λονδίνου. Μόλις έχουμε φτάσει μετά από ένα μακρινό ταξίδι ( εγώ τουλάχιστον) και πρώτη μας σκέψη είναι βέβαια να βρούμε ένα κατάλυμα , (ένας σωστός ταξιδιώτης θα είχε φροντίσει από πριν) αλλά και να βάλουμε καμιά μπουκιά στο στόμα μας γιατί μας έχει κόψει η λόρδα.
- HELLO, αυτό το σάντουιτς παρακαλώ.
- Here you are Sir! That cost s 3 pounds.
Νταν! Η πρώτη ήττα. Οι τιμές στην Βρετανία είναι
φωτιά, έτσι για το καθημερινό μας γεύμα μάλλον πρέπει να καταφύγουμε σε
μικρά super markets, όσο για τους καπνιστές καλό θα ήταν να κουβαλήσουν
καμιά κούτα μαζί τους. Λοιπόν συνεχίζουμε, είπαμε για κατάλυμα. Ευτυχώς
υπάρχουν τα information desks ταοποία κάνουν κρατήσεις και παρέχουν
πληροφορίες , με το αζημίωτο βέβαια. Άλλη λύση είναι φυσικά να
βρούμε κάποιο μέρος μέσο ενός ταξιδιωτικού οδηγού και στην συνέχεια να το
αναζητήσουμε. Όσοι τα βγάζουν πέρα με χάρτη και πυξίδα μπορούν να
προχωρήσουν. Να σημειώσουμε σε αυτό το σημείο, ότι ένας ταξιδιωτικός
οδηγός είναι σχεδόν απαραίτητος, αν γνωρίζετε αγγλικά η κάποια άλλη γλώσσα προτιμήστε
τις ξένες εκδόσεις που είναι ειδικά για ταξιδιώτες.
Το hostel που κάναμε κράτηση είναι μερικά τετράγωνα μακριά,
έτσι παίρνουμε το σακίδιο μας στην πλάτη, το οποίο δεν το έχουμε γεμίσει
με όλη μας την προίκα αλλά μόνο με τα απαραίτητα και ξεκινάμε. Είναι
ακόμα πολύ πρωί , τσουχτερό το κρύο αλλά υποφερτό. Περπατάμε στο δρόμο, σ’
ένα καθαρό δρόμο, με αυτή την μαύρη πίσσα, που νομίζεις ότι μόλις
την έστρωσαν και διαγραμμίσεις που μοιάζουν φρεσκοβαμμένες. Τα κτίρια,
είναι όλα ομοιόμορφα φτιαγμένα με αυτό το χαρακτηριστικό τούβλο,
πολλές εξώπορτες έχουν δύο μικρούς στύλους άσπρους της κλασικής περιόδου,
δίνοντας μια αριστοκρατική νότα στο όλο οίκημα. Πραγματικά σου δίνεται η
εντύπωση ότι βρίσκεσαι σε μια άλλη εποχή. Σε λίγο φτάνουμε και στο hostel, είναι και αυτό ένα κτίριο
σαν αυτά που αναφέραμε μόνο υστερεί στο εσωτερικό. το συγκεκριμένο είναι
βρώμικο και τρισάθλιο, για ένα δωμάτιο με άλλους τρεις ένοικους μας ζητάνε 15
λίρες. Τι να κάνουμε όμως αφού όλα κυμαίνονται πάνω από αυτή την τιμή,
όσοι δεν βαριούνται να ψάξουν, σίγουρα θα βρουν καλά hostels μέσα στα αμέτρητα
της Βρετανίας. Προσοχή σε όσους δεν γουστάρουν τους κανονισμούς , βλέπετε
πολλά hostels μοιάζουν περισσότερο με μοναστήρια, για παράδειγμα μπορεί να
απαγορεύετε να ομιλείτε δυνατά μετά τις 10 το βράδυ ή να κλείνει η πόρτα μετά
τις 12 κτλ. Θα τα λατρέψουν αυτοί που αναζητούν λίγη ησυχία και ηρεμία
για μια διαμονή χωρίς απρόοπτα, αντίθετος οι υπόλοιποι θα τα μισήσουν. Στο δικό μας hostel μάλλον γίνεται της πουτάνας, party all night.
Το κακό είναι ότι το δωμάτιο μας βρίσκεται δίπλα στο σαλόνι, εξαίσια! Α!
Ξέχασα να αναφέρω τους συγκάτοικους μας, ένας παππούς από το Manchester
αν θυμάμαι καλά, ένας 18 χρόνος φανατικά Άγγλος που μόλις τον πέταξαν έξω
οι γονείς του και ένας ιταλός που μαθαίνει τουμπερλέκι και πλένει πιάτα,
ελπίζοντας σ’ ένα καλύτερο αύριο. Καλά παιδιά όλοι τους αλλά άγνωστοι,
γι’ αυτό φροντίζουμε να έχουμε εφοδιαστεί με λουκετάκια (είναι το λιγότερο που
μπορούμε να κάνουμε), ενώ τα έγγραφα (διαβατήρια, εισιτήρια κ.τ.λ.) και τα
χρήματα τα έχουμε πάντα μαζί μας σε ειδική θήκη.
Ένα από τα καλά που έχουν τα hostels πάντως , είναι ότι
μπορείς να γνωρίσεις πολύ κόσμο και να συγκεντρώσεις πολύτιμες πληροφορίες από
άλλους ταξιδιώτες, πράγμα πολύ σημαντικό για την συνέχεια του ταξιδιού μας.
Τέλος πάντων , αφήνουμε τα μπογαλάκια μας και
ξεκινάμε. Το Λονδίνο ως γνωστόν είναι μια απίθανη πόλη, με πολλές πτυχές.
Όλοι μας έχουμε τουλάχιστον ένα γνωστό που να μας έχει μιλήσει για
αυτήν. Στο κέντρο σε σχετικά μικρή απόσταση , θα βρούμε αρκετά αξιοθέατα
για να επισκεφτούμε. Αν βαριόμαστε να περπατήσουμε, no problem, αφού
οι συγκοινωνίες του Λονδίνου είναι μια χαρά, μπορούμε ακόμα να αγοράσουμε ένα
ημερήσιο εισιτήριο για το μετρό ή τα λεωφορεία (ξέρετε αυτά τα κόκκινα τα
διώροφα) και είμαστε κυριλέ. Για ταξί μάλλον ξεχάστε το, η ταρίφα ξεκινά
από πολύ ψηλά και δεν συμφέρει, όσοι όμως τα χρησιμοποιήσετε, θα διαπιστώσετε
ότι ίσως είναι από τα καλύτερα ταξί που έχετε μπει ποτέ, μιλάμε για
πολύ άπλα μέσα.
Λοιπόν έχουμε και λέμε, national gallery, μια φοβερή
πινακοθήκη με έργα από τους μεγαλύτερους ζωγράφους με ελεύθερη
είσοδο. Αρχαιολογικό μουσείο όπου θα δείτε και τα περίφημα Ελγίνεια
μάρμαρα, μουσείο φυσικής ιστορίας το οποίο είναι και αρκετά εντυπωσιακό
μπλα, μπλα, μπλα, μπλα. Αν είστε τύπος τον μουσείων δεν θα
απογοητευτείτε, όμως και υπόλοιποι σίγουρα θα βρείτε αυτό που αναζητάτε, το
Λονδίνο είναι μια πόλη για όλα τα γούστα. Όσο αφορά την νυχτερινή ζωή δεν
νομίζω ότι χρειάζεται να σας πω, όλοι ξέρουμε τι παίζεται. Γι’ αυτό το
τομέα καλύτερα θα ήταν ρωτήσετε κάποιον να σας τα πει αναλυτικά, γιατί μάλλον
θα πρέπει να γράφω, μέχρι αύριο. Μη ξεχάσετε να περάσετε από το Soho
(προσοχή στα κολλάδικα ξέρετε αυτά με τις καλλονές γιατί μπορούν να σας
γδάρουν και να μείνετε χωρίς φράγκα), το Piccadilly Circus, το Big Ben,
Buckingham Palace και όλα τα γνωστά μέρη που θα πήγαινε ένας χαζοτουρίστας,
αλλά όπως και να έχει το πράγμα αν είστε στο Λονδίνο πρέπει να τα δείτε.
Ας ξεφύγουμε λίγο από την περιήγηση και να δούμε πώς θα την
κοπανήσουμε αργότερα από εδώ. Η πιο φτηνή λύση είναι τα λεωφορεία,
από το Victoria train station παίρνουμε την Buckingham Palace Rd
προς την αντίθετη κατεύθυνση από το κέντρο (εδώ είναι ίσως καλύτερα να ρωτήσετε
κανένα περαστικό), μετά από 10’ περίπου είναι το Victoria coach station.
από εδώ φεύγουν και τα περισσότερα λεωφορεία για το εσωτερικό και το
εξωτερικό. Τα πακέτα τα οποία μπορούμε να επιλέξουμε είναι
αρκετά. Υπάρχουν πακέτα με συγκεκριμένα δρομολόγια σε διάφορες πόλεις της
Ευρώπης και εισιτήρια με χρονικό περιορισμό. Οι πιο γνωστές εταιρίες στο
χώρο είναι η Eurolines, η οποία είναι και η μεγαλύτερη και μετά έχουμε
την Eurobus και την Busabout, οι οποίες εκτελούν συγκεκριμένους γύρους σε
ευρωπαϊκές πόλεις στις οποίες μπορούμε να αποβιβαστούμε και να
αναχωρήσουμε πάλι παίρνοντας το λεωφορείο μιας άλλης μέρας. Αν δε θέλουμε
λεωφορείο υπάρχει και το τρένο, το οποίο έχει πιο πυκνά δρομολόγια, είναι
πιο άνετο, πιο γρήγορο και σε πάει σχεδόν πάντα στο κέντρο της πόλης, δυστυχώς
όμως το αντίτιμο είναι μεγαλύτερο, αν και υπάρχουν και εδώ διάφορα πακέτα
(Rail passes), όπως το γνωστό interrail, το οποίο όμως κι αυτό
χωρίζεται. Ο διαχωρισμός μπορεί να γίνει σε διάφορες ζώνες οι οποίες
περιλαμβάνουν συγκεκριμένες πόλεις, και διαφορετικά χρονικά περιθώρια (10,
20 μέρες, 1 μήνας κτλ). Προσέχτε και τα λεγόμενα flexible rail passes
τα οποία είναι καλή μαγκιά, αφού μετράνε μόνο οι μέρες που ταξιδεύετε μέσα στο τρένο.
Και στα λεωφορεία και στα τρένα υπάρχει έκπτωση σε άτομα
κάτω των 26 ετών (και άνω τον 60) όπως επίσης και στους φοιτητές ενώ οι
τιμές αλλάζουν ανάλογα με την εποχή (High– Low Season). Γενικότερα,
όσο αφορά τα εισιτήρια για οτιδήποτε είναι αυτά, να ελέγχετε για τυχών
εκπτώσεις γιατί παίζουν πολλές.
Να σημειώσουμε για να μην υπάρξουν απρόοπτα οι χερσαίες
συγκοινωνίες δεν μπορούν πάντα να μας πάνε κατευθείαν στο προορισμό
μας, αυτό σημαίνει ότι ίσως χρειαστεί να αλλάξουμε λεωφορείο ή τραίνο και
όχι απαραίτητα την ίδια μέρα. Συνεπώς πρέπει να προσχεδιάζουμε σωστά την
κάθε μας κίνηση.
Οι μέρες έχουν περάσει και είναι καιρός να φύγουμε,
στα χέρια μου έχω ένα πάσο της Eurolines το οποίο ισχύει για ένα μήνα και για
ολόκληρη την Ευρώπη. Μου κόστισε γύρο στις 90.000δρχ τιμή αρκετά καλή για
έναν ολόκληρο μήνα.
Εισιτήριο, διαβατήριο, λεφτά παίρνουμε και τα μπογαλάκια μας και ξεκινάμε.
Το λεωφορείο ξεκινά με προορισμό το Folkestone όπου βρίσκεται
και είσοδος του τούνελ που συνδέει την Βρετανία με την Γαλλία . Η όλη
διαδικασία , με το λεωφορείο να μπαίνει μέσα στο τραίνο είναι μπορώ να πω
εντυπωσιακή, σε σχέση με την πορεία μέσα στο τούνελ που είναι ίσως
καλύτερα να ρίξετε κανά υπνάκο.
Ξεκινήσαμε και δεν έχω αναφέρει που πάμε. Λοιπόν πάμε
στο Άμστερνταμ! Κανάλια, τουλίπες, μαγιονέζα, τεράστιες ομπρέλες,
ποδήλατα και φυσικά μπουρδέλα και ναρκωτικά. Τα δύο τελευταία είναι και
αυτά που τραβάνε τον περισσότερο κόσμο, τόσο κόσμο που τα Παρασκευοσάββατα τα
ξενοδοχεία ανεβάζουν τις τιμές τους.
Η άφιξη μας μέχρι το κέντρο της πόλης γίνεται απροβλημάτιστα
χρησιμοποιώντας το μετρό ενώ αν έρχεστε με τραίνο φτάνετε στο Central station
στην καρδιά της πόλης. Εκεί κοντά βρίσκετε και το Flying Pig Downtown Hostel
που είναι ίσως το πιο γνωστό αλλά όχι και το πιο ήσυχο. Κοντά στο κέντρο
βρίσκετε και το tourist Inn το οποίο είναι πιο λίγο πιο ακριβό αλλά έτη
φωτός καλύτερο. Γύρο από το κέντρο υπάρχουν και άλλα τα οποία αξίζει να
ψάξετε εκτός αν θέλετε να βγείτε και προς τα έξω όπου μπορείτε να βρείτε ακόμα
και κάμπινγκ (Άνοιξη – Φθινόπωρο).
Πάμε μια βόλτα στην παλιά πόλη. Τα κτίρια ψηλά με
στενή πρόσοψη στέκονται στριμωγμένα το ένα δίπλα στο άλλο, η παραδοσιακή
αρχιτεκτονική και τα κανάλια δημιουργούν μια καταπληκτική ατμόσφαιρα.
Περπατώντας μέσα στα στενάκια θα δούμε και τις πρώτες κοπέλες που
ποζάρουν μέσα στην μικρές τους βιτρίνες. Είναι σαν να περπατάς σ’ ένα
μουσείο με θέμα τη γυναίκα. Ξανθές, μελαχρινές, κοντές, ψιλές, χοντρές χαδιάρες
ή σαδίστριες. Πραγματικά αξίζει για μια βόλτα, και απευθύνομαι και στις
κοπέλες (εκτός βέβαια αν ιδεολογικά σας ενοχλεί, δεκτό).
-Δεν σταματάμε να κάνουμε κανά τσιγάρο;
Στο κέντρο θα βρείτε αρκετά coffee shops εκ των
οποίων αυτά των Μαροκινών φημίζονται ως τα καλύτερα. Αν θέλετε να
πάτε σε κάτι πιο γνωστό υπάρχουν τα “The Bulldog” που είναι και πιο
ακριβά. Μέσα στα coffee shops, πέρα από το χόρτο που το διαλέγετε
μέσα από μενού, θα βρείτε και κέικ και άλλα γλυκίσματα που θα σας στείλουν
κανονικά, μην περιμένετε όμως να βρείτε αλκοόλ. Προσοχή, το ότι υπάρχει
ελεύθερη πώληση δεν σημαίνει ότι κουβαλάμε Όσο θέλουμε και καπνίζουμε όπου
θέλουμε (όσοι καπνίζουν), κατοχή άνω των 5 gr. μπορεί να σας οδηγήσει σε
πρόστιμο ή φυλάκιση. Αν δεν θέλετε μπλεξίματα ακολουθήστε το νόμο ή
μάθετε τι κάνουν οι ντόπιοι, επίσης μην αγοράζετε από το δρόμο, όπου άγνωστοι
θα σας πλησιάζουν για να σας πουλήσουν οτιδήποτε θέλετε. Αν, ντε και
καλά γουστάρετε να «φάτε» τότε υπάρχουν και ειδικά μαγαζιά που μπορούν να
σας εξυπηρετήσουν νόμιμα και καθαρά.
Ας γυρίσουμε σελίδα και να δούμε τι άλλο μπορούμε να κάνουμε
στο Άμστερνταμ. Αν΄θέλετε να πάτε σε περισσότερα από ένα μουσεία τότε
μπορείτε να προμηθευτείτε ένα πάσο (Museumcard), αν είναι να πάτε σ’ ένα,
αυτό θα πρέπει να είναι το Van Gogh Museum, μεγάλος ζωγράφος,
καταπληκτικό μουσείο. Η γνωστή μας Heineken, στο παλιό της εργοστάσιο
μπορείτε να έχετε μια ξενάγηση και άφθονη μπύρα.(τσεκάρετε τις ώρες λειτουργίας
πριν πάτε). Ακόμα μπορείτε να έχετε μια ξενάγηση της πόλης με ποδήλατο,
αν βαριέστε το περπάτημα (yellow bike) ή με καραβάκι πού σας
πάει βόλτα μέσα στα κανάλια. Για όλα αυτά μπορείτε να βρείτε πληροφορίες,
στο τουριστικό περίπτερο έξω από το Central Station (CS).
Για να μάθετε τι παίζεται το βράδυ, πάρτε ένα οδηγό το “what s on guide”
από το τουριστικό περίπτερο (VVV office), ειδικά τα άτομα που
είναι gay, θα βρουν αρκετά μέρη, μιας και η Ολλανδία θεωρείται από τις πλέον
απελευθερωμένες χώρες του κόσμου.
Αφήνουμε το όμορφο Άμστερνταμ και ξεκινάμε για
Βερολίνο. Καλό θα ήταν πριν φύγουμε να αλλάξουμε μερικά χρήματα σε μάρκα για να
έχουμε σε περίπτωση που δεν βρούμε ΑΤΜ ή ανταλλακτήριο. Δυστυχώς ο
σταθμός λεωφορείων είναι μακριά από το κέντρο και αν φτάσετε και βράδυ όπως
εγώ, καλά κρασιά! Για καλή μου τύχη είχαν ξεμείνει έτσι και δύο παιδιά
από τις ΗΠΑ, ο Alex και o Ty. Ενώσαμε τις δυνάμεις μας και
ξεκινήσαμε. (από σταθμό πάρτε το μετρό προς Zoo station, κέντρο).
Το Βερολίνο είναι μια μεγάλη πόλη και μπορεί να μας
ταλαιπωρήσει ειδικά αν είναι βράδυ. Φτάσαμε στην άλλη πλευρά της
πόλης δηλ στο ανατολικό Βερολίνο. Ψάχνουμε για ένα hostel με το όνομα Odyssee,
μας παίρνει αρκετή ώρα αλλά το βρίσκουμε. Είναι τρυπωμένο μέσα σε κάτι
τεράστια κτίρια που μοιάζουν εγκαταλειμμένα. Διστάζουμε λίγο να
περάσουμε την καγκελόπορτα αλλά προχωράμε. Αρχίζουμε να ακούμε μουσική
από μέσα, είναι κάτι σε metal, thrash metal, σιγά σιγά γίνεται όλο και πιο
δυνατή. Στεκόμαστε έξω από την πόρτα σαν βλάκες ή μάλλον κότες καλύτερα.
Ανοίγω την πόρτα και μπαίνουμε μέσα, εκείνη την στιγμή μερικά κεφάλια
γύρισαν προς την κατεύθυνση μας, κεφάλια με πολύ μακριά μαλλιά ή κεφάλια χωρίς
καθόλου μαλλιά, δερμάτινα και τίγκα στο tattoo οι τύποι. Ένα Holy Shit
ξεστόμισε ασυναίσθητα ο Alex. Φυσικά τίποτα δεν έγινε, το ηλίθιο μυαλό μας και οι
προκαταλήψεις ήταν αυτά που μας είχαν προϊδεάσει για κάτι κακό. Το
συγκεκριμένο hostel ήταν ίσως ένα από τα πιο καθαρά που γνωρίζω. Τέλεια
μπάνια και πρωινό μέχρι τις 12!
Αν τύχει να έρθετε σε περίοδο μεγάλων εκδηλώσεων όπως, το
γνωστό Love Parade ή το κινηματογραφικό φεστιβάλ, θα ήταν σοφό να
κλείσετε δωμάτιο αρκετό καιρό νωρίτερα (προσοχή χρειάζεται και την καλοκαιρινή
περίοδο).
Για να γνωρίσετε την πόλη μπορείτε να επιλέξετε το walking tour
(έξω από το zoo station) το οποίο είναι αρκετά καλό, εκτός από κάτι
μπούρδες όπως το μέρος που αυτοκτόνησε ο Χίτλερ που είναι ένα εργοτάξιο (ήταν
τουλάχιστον, τώρα ίσως δείτε και κανένα καινούργιο κτίριο). Ένα
ενδιαφέρον μέρος που μπορούμε να πάμε είναι το Checkpoind Charlie
όπου μπορούμε να δούμε τι έκαναν οι ανατολικογερμανοί για να περάσουν
το περιβόητο τείχος, που βρίσκεται και αυτό εκεί κοντά βαμμένο με
γκράφιτι και υπογραφές (αν ψάξετε θα δείτε και την δικιά μου).
Δυστυχώς είναι τόσα τα μέρη, τα συμβάντα, οι πληροφορίες και
οτιδήποτε άλλο μπορείς να συλλέξεις από ένα ταξίδι, που είναι αδύνατο να τα
περάσω σε μερικές αράδες και από την άλλη, αν τα μάθετε όλα δεν θα έχει πλάκα,
θα έχει; Όσοι είστε του είδους προχωρήστε και δεν θα χάσετε,
το πολύ πολύ να χαθείτε.
