Αφιέρωμα - Κι όμως,μένουμε Ελλάδα
Με το πρόζακ στην τσέπη, το διαβατήριο στα δόντια και το περίστροφο στον κρόταφο. Κάπως έτσι επιβιώνουν τους τελευταίους μήνες οι περισσότεροι Έλληνες. Χρεωκοπημένοι στην πράξη, ματαιωμένοι, προδομένοι, εξοργισμένοι, πικραμένοι, φοβισμένοι. Αν όμως είναι να μείνουμε εδώ, δεν θα βουλιάξουμε στην απελπισία, δεν θα μας παραλύσει η κατάθλιψη. Κι αν μας έκαναν λαμπόγυαλο τα όνειρά μας, εδώ είμαστε για να κάνουμε καινούργια.
Συνεπιβάτες στο Υποβρύχιο, σύντροφοι αναγνώστες, εσείς θα μείνετε εδώ η έχετε ήδη πάρει κάρτα επιβίβασης; Ιδού τι στείλατε στο μέιλ μας.
evitsi0
Μένουμε Ελλάδα - και πού αλλού να μέναμε, Ευρώπη, Αμερική, Ασία; Εκεί και ο αέρας που αναπνέεις είναι ελεγχόμενος, τουλάχιστον εδώ νιώθεις πως δεν ανήκεις πουθενά, πως αποτελείς την εξαίρεση στον κανόνα, τον αντάρτη, τον ρομαντικό που ακόμα ονειρεύεται, που αδυνατεί να μετρήσει τα κουτάκια της καλοπρογραμματισμένης ζωής του, απλώς γιατί δεν έχει κουτάκια, γιατί του αρέσει πάντα να φαντάζεται, να γκρινιάζει και συνάμα να ελπίζει για κάτι καλύτερο. Έτσι είμαστε εμείς οι Έλληνες, ανθίζουμε μέσα από την αταξία μας. Και τώρα θ’ ανθίσουμε και θα δημιουργήσουμε κι ας μην έχουμε τον καιρό με το μέρος μας...
ancientcaller
Μένω στην Ελλάδα ακόμη... γιατί αγαπάω τα όνειρα, που είχα στηρίξει πως θα πραγματοποιήσω σ’ αυτήν κι ακόμα ελπίζω, πως θα τα καταφέρω. Είναι ο τόπος μου. Εδώ μεγάλωσα κι αγαπώ κάθε γωνιά της Ελλάδας. Αλλά είμαι πληγωμένος πολύ... Είμαι πρώην στρατιωτικός, που έφυγε - γιατί κανένας, πλην λίγων, δεν ξέρανε τι θα πει αγάπη για την πατρίδα. Να προσφέρεις και να μην αποζητάς αμοιβή, να δίνεις τη ζωή σου. Είμαι διαλυμένος από αυτή μου την αγάπη και δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει. Αυτό που με κρατάει ακόμα είναι η οικογένεια που έχω δημιουργήσει. Κι αν έχω χάσει την πίστη μου στην Πατρίδα, κάποιοι πιστεύουνε ακόμα σε εμένα και πρέπει να συνεχίσω...
Ελένη Παγώνη
Τα νέα παιδιά. Οι νέοι μας, οι ταλαντούχοι οι ευαίσθητοι, οι χαρισματικοί νέοι που γι’ αυτούς αξίζει να είμαστε εδώ όχι μια φορά αλλά χιλιάδες. Μέσα από τα μάτια τους η Ελλάδα ελπίζει, ανασαίνει και κοιτά με θάρρος και εμπιστοσύνη το μέλλον. Πιστεύω στα νέα παιδιά. Κρύβουν θησαυρούς στην καρδιά και το μυαλό τους. Γιατί οι νέοι, παραφράζοντας τον Ελύτη, είναι αυτοί που θα πιάσουν το πρέπει από το Ι και θα το γδάρουν μέχρι το Π.
Αναστασία Μπαρτζουλιάνου
Στην πόλη που μένω οι άνθρωποι ακόμη νοιάζονται ο ένας για τον άλλο. Το βλέπεις όταν κάποιος ανεβαίνει στο λεωφορείο και χρειάζεται θέση να κάτσει ή δεν έχει εισιτήριο. Το βλέπεις όταν τύχει να χάσεις κάτι σε δημόσιο χώρο και σ’ το επιστρέφουν, ακόμη και πράγματα αξίας, όπως π.χ. μια φωτογραφική μηχανή - μου έτυχε προσωπικά! Αλλά κυρίως το βλέπεις στον τρόπο που λειτουργούν οι οικογένειες, πως στηρίζουν ο ένας τον άλλο στις χειρότερες συνθήκες. Υπάρχει ανθρωπιά κι αυτό είναι που κάνει την Ελλάδα έναν τόπο στον οποίο αξίζει να ζει κανείς.
Xara Noid Μένουμε «εκτός» εδώ και καιρό... αλλά δεν λέμε να το πιστέψουμε.
Agelos Batoudakis Μένω γιατί δεν μπορώ να φύγω για λόγους επαγγελματικούς -οικονομικούς. Μακάρι να μπορούσα να έβρισκα δουλειά στο Λος Άντζελες, στα στούντιο Ντίσνεϊ, στο Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο (όχι τόσο). Αγαπάω το ΔΝΤ, την Άνγκελα Μέρκελ, την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι οι μόνοι που έχουν σχέδια για εμάς και μας εντάσσουν σε αυτά. Όλοι οι Έλληνες γύρω μου με βλέπουν σαν κάτι ΠΡΟΣ ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΛΩΣΗ. Επίσης θεωρώ ότι η γενιά του Πολυτεχνείου ήταν τα ΒΑΜΠΙΡ που περιγράφει ο Μίμης Ανδρουλάκης στο βιβλίο του. Μπορώ να τους συγχωρέσω για τα εγκλήματά τους (ήταν στρατεύματα κατοχής, όπως τους περιγράφει ο Νίκος Δήμου), αλλά δεν μπορώ να τους συγχωρέσω για την ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ τους να καταστρέφουν τη χώρα νομίζοντας ότι αλλάζουν τον κόσμο. ΠΑΝΤΩΣ, ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΚΙ ΕΧΩ ΕΝΑ FILE ΣΤΟ ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ «ESCAPE».
Georgia Lantza Καλό είναι να κάνει ο καθένας αυτό που θέλει κι αυτό που του ταιριάζει. Έχουμε μάθει πολλά από την ως τώρα πορεία μας σαν ανθρωπότητα ν’ αφομοιώσουμε την αποσπασματική ιλιγγιώδη γνώση που μας υπερβαίνει και, ναι, νομίζω ότι ο δρόμος περνάει από μέσα μας, από την ανασύνθεση.
Sissy Thomadaki Θα ήθελα να αλλάξω τον κόσμο που λέγαμε παλιά που λέμε και τώρα... Θα ήθελα να εξαντλήσω κάθε προσπάθεια πριν φύγω... Ναι, αγαπώ την Ελλάδα και θα έκανα αγώνα ώστε να αλλάξουν πολλά, πολλά, πολλά, αλλά και όλα. Πρότυπα ψήφου, αξιοκρατία σε κάθε κομμάτι ζωής, να εδραιωθεί αυτή η χώρα με τη σωστή Δημοκρατία , Παιδεία, Περίθαλψη, Πρόνοια, Δικαιοσύνη και αρκετά ακόμα που ζω που ζούμε...
Το αρχικό point είναι αλλάζω τον τρόπο που σκέφτομαι και λειτουργώ. Επιλέγω αρχηγούς σωστούς και προχωρώ...
Για να μπορώ να χαίρομαι τον ήλιο της, τη θάλασσά της, τη φιλοξενία των ανθρώπων της.
Αν πάλι η Ελλάδα παραμείνει μια χώρα που τρώει τα παιδιά της, τότε, ναι, θα φύγω!
George Palamiotis Μένω Ελλάδα γιατί:
1. Eλλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα.
2. Η κρίση είναι κρίση αξιών και όχι οικονομική.
3. Η Ιστορία μονίμως επαναλαμβάνεται.
4. Πολλοί άνθρωποι έχουν ήδη βγει ή αρχίζουν να βγαίνουν από την κρίση αξιών που σάρωσε τη χώρα τα τελευταία 30 χρόνια.
5. Καιρός είναι να έρθουν και οι υπόλοιποι ενώπιος ενωπίω με τον Ελληνάρα που όλοι κρύβουμε μέσα μας.
6. Καιρός είναι να τελειώνουν αυτοί που γεμίζουν τις «μεγάλες πίστες», που θέλουν να μπουν στη δημοτική αστυνομία, που που χρειάζονται πόρσε, που νομίζουν πως είναι απόγονοι του Ηράκλειτου κ.τ.λ.
7. Θέλω κι εγώ να συμμετάσχω στον αγώνα να διώξουμε τη χούντα της γενιάς του Πολυτεχνείου!
Apostolopoulos Giorgos Ναι, μένουμε Ελλάδα. Δεν θα τους κάνουμε το χατίρι! Ένας φίλος μου λέει: «Αποελληνοποίηση τώρα». Συμφωνώ για τη λαμογιά, τη διαπλοκή, τον ωχαδερφισμό, τη μυωπία. Αυτά τα θεωρώ μάλλον παράγωγα των σχέσεων εξουσίας - εθνικό χαρακτήρα, όμως, λογίζω τη φαντασία, την αυτοδιάθεση, την κοινότητα, τον αυτοσχεδιασμό, τον αυθορμητισμό! Με κλειστή τηλεόραση και περισσότερη παρέα και ξεμπούκωμα του μυαλού απ’ όσα φυτεύει η εξουσία, ο Έλληνας είναι ωραίος τύπος. Εγώ εδώ μεγάλωσα και θέλω να μείνω εδώ και να το φτιάξουμε μαζί, γιατί όσο πάει μας το χαλάνε!
Johnson Μπέιμπι Shampoo Ειδικά μετά από όλα τα γεγονότα που έγιναν στον οικονομικό τομέα, πιστεύω ακράδαντα ότι ζούμε στην Ελλάδα! Πολεμήσαμε με όλο μας το είναι για την πατρίδα μας, αλλά ποτέ δεν είχαμε την ικανότητα να τη διαχειριστούμε και φωνάζαμε τούς «έξω»... Ε, αυτό γίνεται και σήμερα. :D Αλλά έτσι είμαστε... Έτσι είμαι... και δε φεύγω από τον τόπο που τόσο στοργικά με μεγάλωσε, που να σκάσετε! :P 930
Kostas Kostanoudis Μένω Ελλάδα, γιατί ακόμα κι αν φύγω και πάω στο εξωτερικό και καταφέρω να πετύχω, με ποιον θα το μοιραστώ; Όλοι μου οι φίλοι, η οικογένειά μου και όλοι όσοι με αγαπάνε και τους αγαπάω είναι εδώ, τι να την κάνω την επιτυχία και την καλύτερη ποιότητα ζωής αν δεν μπορώ να τη μοιραστώ; Ο πραγματικός πλούτος είναι οι άνθρωποι που μας αγαπάνε και, στην τελική, γιατί να πρέπει να μεταναστεύσω από τη χώρα μου επειδή μερικοί καρεκλοκένταυροι αποφάσισαν να οδηγήσουν το πλοίο στα βράχια; Όταν κάτι δεν σου αρέσει, δεν το βάζεις στα πόδια. Το φευγιό δεν είναι λύση. Πολεμάς, αγωνίζεσαι και το αλλάζεις ή, τουλάχιστον, προσπαθείς μέχρι να σε νικήσουν
Dimitris Papazogloy
Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Βάσω Αλαγιάννη
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου
Άλλες ερμηνείες: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Χαρά στον Έλληνα που ελληνοξεχνά
και στο Σικάγο μέσα ζει στη λευτεριά
εκείνος που δεν ξέρει και δεν αγαπά
σάμπως φταις κι εσύ καημένη
και στην Αθήνα μέσα ζει στη ξενιτιά
Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ
και βαθιά σ' ευχαριστώ
γιατί μ' έμαθες και ξέρω
ν' ανασαίνω όπου βρεθώ
να πεθαίνω όπου πατώ
και να μην σε υποφέρω
Αχ Ελλάδα θα στο πω
πριν λαλήσεις πετεινό
δεκατρείς φορές μ' αρνιέσαι
μ' εκβιάζεις μου κολλάς
σαν το νόθο με πετάς
μα κι απάνω μου κρεμιέσαι
Η πιο γλυκιά πατρίδα
είναι η καρδιά
Οδυσσέα γύρνα κοντά μου
που τ' άγια χώματα της
πόνος και χαρά
Κάθε ένας είναι ένας
που σύνορο πονά
κι εγώ είμαι ένας κανένας
που σας σεργιανά
Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ
και βαθιά σ' ευχαριστώ
γιατί μ' έμαθες και ξέρω
ν' ανασαίνω όπου βρεθώ
να πεθαίνω όπου πατώ
και να μην σε υποφέρω
Αχ Ελλάδα θα στο πω
πριν λαλήσεις πετεινό
δεκατρείς φορές μ' αρνιέσαι
μ' εκβιάζεις μου κολλάς
σαν το νόθο με πετάς
μα κι απάνω μου κρεμιέσαι
Συνεπιβάτες στο Υποβρύχιο, σύντροφοι αναγνώστες, εσείς θα μείνετε εδώ η έχετε ήδη πάρει κάρτα επιβίβασης; Ιδού τι στείλατε στο μέιλ μας.
evitsi0
Μένουμε Ελλάδα - και πού αλλού να μέναμε, Ευρώπη, Αμερική, Ασία; Εκεί και ο αέρας που αναπνέεις είναι ελεγχόμενος, τουλάχιστον εδώ νιώθεις πως δεν ανήκεις πουθενά, πως αποτελείς την εξαίρεση στον κανόνα, τον αντάρτη, τον ρομαντικό που ακόμα ονειρεύεται, που αδυνατεί να μετρήσει τα κουτάκια της καλοπρογραμματισμένης ζωής του, απλώς γιατί δεν έχει κουτάκια, γιατί του αρέσει πάντα να φαντάζεται, να γκρινιάζει και συνάμα να ελπίζει για κάτι καλύτερο. Έτσι είμαστε εμείς οι Έλληνες, ανθίζουμε μέσα από την αταξία μας. Και τώρα θ’ ανθίσουμε και θα δημιουργήσουμε κι ας μην έχουμε τον καιρό με το μέρος μας...
ancientcaller
Μένω στην Ελλάδα ακόμη... γιατί αγαπάω τα όνειρα, που είχα στηρίξει πως θα πραγματοποιήσω σ’ αυτήν κι ακόμα ελπίζω, πως θα τα καταφέρω. Είναι ο τόπος μου. Εδώ μεγάλωσα κι αγαπώ κάθε γωνιά της Ελλάδας. Αλλά είμαι πληγωμένος πολύ... Είμαι πρώην στρατιωτικός, που έφυγε - γιατί κανένας, πλην λίγων, δεν ξέρανε τι θα πει αγάπη για την πατρίδα. Να προσφέρεις και να μην αποζητάς αμοιβή, να δίνεις τη ζωή σου. Είμαι διαλυμένος από αυτή μου την αγάπη και δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει. Αυτό που με κρατάει ακόμα είναι η οικογένεια που έχω δημιουργήσει. Κι αν έχω χάσει την πίστη μου στην Πατρίδα, κάποιοι πιστεύουνε ακόμα σε εμένα και πρέπει να συνεχίσω...
Ελένη Παγώνη
Τα νέα παιδιά. Οι νέοι μας, οι ταλαντούχοι οι ευαίσθητοι, οι χαρισματικοί νέοι που γι’ αυτούς αξίζει να είμαστε εδώ όχι μια φορά αλλά χιλιάδες. Μέσα από τα μάτια τους η Ελλάδα ελπίζει, ανασαίνει και κοιτά με θάρρος και εμπιστοσύνη το μέλλον. Πιστεύω στα νέα παιδιά. Κρύβουν θησαυρούς στην καρδιά και το μυαλό τους. Γιατί οι νέοι, παραφράζοντας τον Ελύτη, είναι αυτοί που θα πιάσουν το πρέπει από το Ι και θα το γδάρουν μέχρι το Π.
Αναστασία Μπαρτζουλιάνου
Στην πόλη που μένω οι άνθρωποι ακόμη νοιάζονται ο ένας για τον άλλο. Το βλέπεις όταν κάποιος ανεβαίνει στο λεωφορείο και χρειάζεται θέση να κάτσει ή δεν έχει εισιτήριο. Το βλέπεις όταν τύχει να χάσεις κάτι σε δημόσιο χώρο και σ’ το επιστρέφουν, ακόμη και πράγματα αξίας, όπως π.χ. μια φωτογραφική μηχανή - μου έτυχε προσωπικά! Αλλά κυρίως το βλέπεις στον τρόπο που λειτουργούν οι οικογένειες, πως στηρίζουν ο ένας τον άλλο στις χειρότερες συνθήκες. Υπάρχει ανθρωπιά κι αυτό είναι που κάνει την Ελλάδα έναν τόπο στον οποίο αξίζει να ζει κανείς.
Xara Noid Μένουμε «εκτός» εδώ και καιρό... αλλά δεν λέμε να το πιστέψουμε.
Agelos Batoudakis Μένω γιατί δεν μπορώ να φύγω για λόγους επαγγελματικούς -οικονομικούς. Μακάρι να μπορούσα να έβρισκα δουλειά στο Λος Άντζελες, στα στούντιο Ντίσνεϊ, στο Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο (όχι τόσο). Αγαπάω το ΔΝΤ, την Άνγκελα Μέρκελ, την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι οι μόνοι που έχουν σχέδια για εμάς και μας εντάσσουν σε αυτά. Όλοι οι Έλληνες γύρω μου με βλέπουν σαν κάτι ΠΡΟΣ ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΛΩΣΗ. Επίσης θεωρώ ότι η γενιά του Πολυτεχνείου ήταν τα ΒΑΜΠΙΡ που περιγράφει ο Μίμης Ανδρουλάκης στο βιβλίο του. Μπορώ να τους συγχωρέσω για τα εγκλήματά τους (ήταν στρατεύματα κατοχής, όπως τους περιγράφει ο Νίκος Δήμου), αλλά δεν μπορώ να τους συγχωρέσω για την ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ τους να καταστρέφουν τη χώρα νομίζοντας ότι αλλάζουν τον κόσμο. ΠΑΝΤΩΣ, ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΚΙ ΕΧΩ ΕΝΑ FILE ΣΤΟ ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ «ESCAPE».
Georgia Lantza Καλό είναι να κάνει ο καθένας αυτό που θέλει κι αυτό που του ταιριάζει. Έχουμε μάθει πολλά από την ως τώρα πορεία μας σαν ανθρωπότητα ν’ αφομοιώσουμε την αποσπασματική ιλιγγιώδη γνώση που μας υπερβαίνει και, ναι, νομίζω ότι ο δρόμος περνάει από μέσα μας, από την ανασύνθεση.
Sissy Thomadaki Θα ήθελα να αλλάξω τον κόσμο που λέγαμε παλιά που λέμε και τώρα... Θα ήθελα να εξαντλήσω κάθε προσπάθεια πριν φύγω... Ναι, αγαπώ την Ελλάδα και θα έκανα αγώνα ώστε να αλλάξουν πολλά, πολλά, πολλά, αλλά και όλα. Πρότυπα ψήφου, αξιοκρατία σε κάθε κομμάτι ζωής, να εδραιωθεί αυτή η χώρα με τη σωστή Δημοκρατία , Παιδεία, Περίθαλψη, Πρόνοια, Δικαιοσύνη και αρκετά ακόμα που ζω που ζούμε...
Το αρχικό point είναι αλλάζω τον τρόπο που σκέφτομαι και λειτουργώ. Επιλέγω αρχηγούς σωστούς και προχωρώ...
Για να μπορώ να χαίρομαι τον ήλιο της, τη θάλασσά της, τη φιλοξενία των ανθρώπων της.
Αν πάλι η Ελλάδα παραμείνει μια χώρα που τρώει τα παιδιά της, τότε, ναι, θα φύγω!
George Palamiotis Μένω Ελλάδα γιατί:
1. Eλλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα.
2. Η κρίση είναι κρίση αξιών και όχι οικονομική.
3. Η Ιστορία μονίμως επαναλαμβάνεται.
4. Πολλοί άνθρωποι έχουν ήδη βγει ή αρχίζουν να βγαίνουν από την κρίση αξιών που σάρωσε τη χώρα τα τελευταία 30 χρόνια.
5. Καιρός είναι να έρθουν και οι υπόλοιποι ενώπιος ενωπίω με τον Ελληνάρα που όλοι κρύβουμε μέσα μας.
6. Καιρός είναι να τελειώνουν αυτοί που γεμίζουν τις «μεγάλες πίστες», που θέλουν να μπουν στη δημοτική αστυνομία, που που χρειάζονται πόρσε, που νομίζουν πως είναι απόγονοι του Ηράκλειτου κ.τ.λ.
7. Θέλω κι εγώ να συμμετάσχω στον αγώνα να διώξουμε τη χούντα της γενιάς του Πολυτεχνείου!
Apostolopoulos Giorgos Ναι, μένουμε Ελλάδα. Δεν θα τους κάνουμε το χατίρι! Ένας φίλος μου λέει: «Αποελληνοποίηση τώρα». Συμφωνώ για τη λαμογιά, τη διαπλοκή, τον ωχαδερφισμό, τη μυωπία. Αυτά τα θεωρώ μάλλον παράγωγα των σχέσεων εξουσίας - εθνικό χαρακτήρα, όμως, λογίζω τη φαντασία, την αυτοδιάθεση, την κοινότητα, τον αυτοσχεδιασμό, τον αυθορμητισμό! Με κλειστή τηλεόραση και περισσότερη παρέα και ξεμπούκωμα του μυαλού απ’ όσα φυτεύει η εξουσία, ο Έλληνας είναι ωραίος τύπος. Εγώ εδώ μεγάλωσα και θέλω να μείνω εδώ και να το φτιάξουμε μαζί, γιατί όσο πάει μας το χαλάνε!
Johnson Μπέιμπι Shampoo Ειδικά μετά από όλα τα γεγονότα που έγιναν στον οικονομικό τομέα, πιστεύω ακράδαντα ότι ζούμε στην Ελλάδα! Πολεμήσαμε με όλο μας το είναι για την πατρίδα μας, αλλά ποτέ δεν είχαμε την ικανότητα να τη διαχειριστούμε και φωνάζαμε τούς «έξω»... Ε, αυτό γίνεται και σήμερα. :D Αλλά έτσι είμαστε... Έτσι είμαι... και δε φεύγω από τον τόπο που τόσο στοργικά με μεγάλωσε, που να σκάσετε! :P 930
Kostas Kostanoudis Μένω Ελλάδα, γιατί ακόμα κι αν φύγω και πάω στο εξωτερικό και καταφέρω να πετύχω, με ποιον θα το μοιραστώ; Όλοι μου οι φίλοι, η οικογένειά μου και όλοι όσοι με αγαπάνε και τους αγαπάω είναι εδώ, τι να την κάνω την επιτυχία και την καλύτερη ποιότητα ζωής αν δεν μπορώ να τη μοιραστώ; Ο πραγματικός πλούτος είναι οι άνθρωποι που μας αγαπάνε και, στην τελική, γιατί να πρέπει να μεταναστεύσω από τη χώρα μου επειδή μερικοί καρεκλοκένταυροι αποφάσισαν να οδηγήσουν το πλοίο στα βράχια; Όταν κάτι δεν σου αρέσει, δεν το βάζεις στα πόδια. Το φευγιό δεν είναι λύση. Πολεμάς, αγωνίζεσαι και το αλλάζεις ή, τουλάχιστον, προσπαθείς μέχρι να σε νικήσουν
Dimitris Papazogloy
Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Βάσω Αλαγιάννη
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου
Άλλες ερμηνείες: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Χαρά στον Έλληνα που ελληνοξεχνά
και στο Σικάγο μέσα ζει στη λευτεριά
εκείνος που δεν ξέρει και δεν αγαπά
σάμπως φταις κι εσύ καημένη
και στην Αθήνα μέσα ζει στη ξενιτιά
Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ
και βαθιά σ' ευχαριστώ
γιατί μ' έμαθες και ξέρω
ν' ανασαίνω όπου βρεθώ
να πεθαίνω όπου πατώ
και να μην σε υποφέρω
Αχ Ελλάδα θα στο πω
πριν λαλήσεις πετεινό
δεκατρείς φορές μ' αρνιέσαι
μ' εκβιάζεις μου κολλάς
σαν το νόθο με πετάς
μα κι απάνω μου κρεμιέσαι
Η πιο γλυκιά πατρίδα
είναι η καρδιά
Οδυσσέα γύρνα κοντά μου
που τ' άγια χώματα της
πόνος και χαρά
Κάθε ένας είναι ένας
που σύνορο πονά
κι εγώ είμαι ένας κανένας
που σας σεργιανά
Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ
και βαθιά σ' ευχαριστώ
γιατί μ' έμαθες και ξέρω
ν' ανασαίνω όπου βρεθώ
να πεθαίνω όπου πατώ
και να μην σε υποφέρω
Αχ Ελλάδα θα στο πω
πριν λαλήσεις πετεινό
δεκατρείς φορές μ' αρνιέσαι
μ' εκβιάζεις μου κολλάς
σαν το νόθο με πετάς
μα κι απάνω μου κρεμιέσαι
