City Stories `10
Εδώ και δύο χρόνια το City Stories έχει βρει τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο να μας κάνει να αγαπήσουμε ή, αν θέλετε, να ανακαλύψουμε την Αθήνα και πάλι και να δούμε με άλλο μάτι την καθημερινότητά μας, μακριά από τους αγενείς οδηγούς, τα συχνά απροσπέλαστα πεζοδρόμια και τις ατελείωτες σιδερένιες κολόνες που φτάνουν πάντα όπου φτάνει και το μάτι. Πέρσι ξεκίνησε με 6 bloggers που ο καθένας έγραψε μια μικρή ιστορία για την πόλη, οι οποίες εκδόθηκαν σε ισάριθμα βιβλιαράκια που παρουσιάστηκαν και διανεμήθηκαν δωρεάν στο κοινό σε έξι αντίστοιχες εκδηλώσεις στο κέντρο της πόλης, και συνεχίστηκε το καλοκαίρι ως Summer City Stories όπου ήταν εφτά φωτογράφοι και δύο comic artists που με κέφι και πολλή φαντασία βγήκαν στους δρόμους της μεγαλούπολης, ανακάλυψαν κρυμμένες γωνιές και στιγμιότυπα, μετέτρεψαν σε τέχνη εικόνες για τις οποίες συνήθως αδιαφορούμε και όλα όσα αποτύπωσαν σε φωτογραφικό φακό και χαρτί παρουσιάστηκαν στην έκθεση με τίτλο «Summer City Stories», στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα». Φέτος εννέα δημιουργίες Video Art έντεκα νέων καλλιτεχνών της σχολής Δημιουργικής Φωτογραφίας Focus και τέσσερεις δημιουργικές προσεγγίσεις στην πόλη, με την τέχνη του graffiti, από δώδεκα καλλιτέχνες του χώρου, κάποιες από τις οποίες έγιναν live, παρουσία του κοινού στους περιβάλλοντες χώρους των cafés που φιλοξένησαν τα δρώμενα, μας ταξίδεψαν στην πόλη, προκαλώντας μας να την «αισθανθούμε» όπως την κατέγραψαν οι κάμερες των δημιουργών τους, με τη δική τους έμπνευση και διεισδυτικότητα. Κακά τα ψέματα, η πόλη συχνά μας τρομάζει ή δημιουργεί έντονα αισθήματα απώθησης. Πρέπει, όμως, τα πράγματα να είναι πάντα έτσι; Νομίζω όχι - και το City Stories δίνει τη δική του απάντηση παρασύροντάς μας σε μία νέα εμπειρία, σε μια διαφορετική διαδρομή μέσα από στους δρόμους και τις γειτονιές αυτής της πόλης. Μας πείθει μέσα από εξαιρετικά ενδιαφέροντα events ότι η Αθήνα ακόμα εμπνέει - καθώς περιέχει, εκτός όλων των άλλων, έντονα το στοιχείο της έκπληξης. Συχνά συμβαίνει να συναντάμε στην πόλη αυτή το διαφορετικό εκεί που δεν το περιμένουμε, κάτι που την κάνει πολύ ξεχωριστή και ερωτεύσιμη. Σε κάθε γωνία, δρομάκι, τοίχο κρύβονται πολλές ιστορίες που απλώς περιμένουν κάποιον να τις μετατρέψει σε έργα που θα τις αφηγηθούν. Το όλο γεγονός θα τολμούσαμε να πούμε ότι αποκαλύπτει την Αθήνα, τα βάζει με τους πιο δύσπιστους και προκαλεί όλους μας να την προσεγγίσουμε με μια πολύ πιο θετική ματιά. Ξεκινώντας, μάλιστα, από το γεγονός ότι για τις ανάγκες του City Stories τέσσερα cafés στο κέντρο της πόλης μετατράπηκαν άτυπα σε μικρές κινηματογραφικές αίθουσες, όπου προβλήθηκαν «τα ταινιάκια» - δημιουργίες, γίνεται κατανοητό πως τo City Stories μάς προκαλεί / προσκαλεί ουσιαστικά να βγούμε από το σπίτι και να περπατήσουμε αυτήν την πόλη. Να τη ζήσουμε. Να βιώσουμε τη διαφορετικότητα που υπάρχει και σιγά σιγά, με τη βοήθεια της αισθητικής μας, να βρούμε τις δικές μας εικόνες, μέρη που μπορούμε να προσεγγίσουμε με τη δική μας, προσωπική, καλλιτεχνική ματιά.
Οι προβολές πραγματοποιήθηκαν σε χρονική περίοδο τεσσάρων εβδομάδων και κάθε Τρίτη, με τη μορφή event. Η αρχή έγινε στο Bacaro την Τρίτη 20/4, συνεχίστηκαν στο Belafonte στις 27/4 και στο ΤΩΡΑ Κ-44 στις 4/5 και ολοκληρώθηκαν στις 11/5 στο Cantina Sociale. Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθήσαμε: το φεγγάρι πάνω από την πόλη (Νίκος Βαρβαρόγλου), τα συναισθήματα να μένουν κενά ανάμεσα στο μεγάλο πλήθος (Αθηνά Φασσά), καθημερινές εικόνες (Περσεφόνη Παούρη), τα φθαρμένα εμπορικά προϊόντα μας: frappe + souvlaki (Μιχάλης Καβρός), μουσικούς του δρόμου (Χρήστος Τερζής), το DNA της Αθήνας (Περικλής Σωτηριάδης), μια κοπέλα σε μια συνηθισμένη διαδρομή λεωφορείου (Γεωργία Παναγιωτίδου) και μια μικρή αισθηματική ιστορία (Άννα Παπαδονικολάκη) γεμάτη με την τρυφερότητα που φουντώνει κάθε άνοιξη. Αντίστοιχα, τα δρώμενα του graffiti έτρεξαν στις 18/5 στη Μυροβόλο και στις 25/5 στο Polis. Με πολύ χιούμορ και καλή διάθεση οι 12 graffiti artists μας έδωσαν πολύ όμορφα έργα μέσα από πολύ όμορφες στιγμές. Ο Siemor αναρωτιέται στο έργο του «Τρίχες»: «Πώς να ελέγξω τη ζωή μου όταν δεν μπορώ να ελέγξω τα μαλλιά μου;». Ο Roots έκανε δώρο τη street art δημιουργία του σ’ έναν άστεγο γιατί: «Αφού ο δρόμος είναι το σπίτι του, τότε κι η street art θα ’ναι η διακόσμησή του». Η Tsoup η μοναδική γυναίκα της παρέας, που στο event της Μυροβόλου ζωγράφισε ζωντανά τα σχέδιά της πάνω σε t-shirt, ξεκαθάρισε απλά ότι: «Είμαι η Tsoup, βάφω 6 χρόνια, μου αρέσουν όλες οι επιφάνειες και όταν κάνω γκράφιτι περνάω καλά». Τέλος, ο Voodoo, χτύπησε σ’ έναν τοίχο ένα εντυπωσιακότατο «Νότιο Σέλας».
Το φετινό City Stories έκλεισε με μονοήμερη έκθεση, όπου συγκεντρώθηκαν τα έργα όλων των δημιουργών την Πέμπτη 27/5 στο Κέντρο Τεχνών «Πάρκο Ελευθερίας».
Οι μουσικές που συνόδευσαν το όλο project αυτές τις έξι εβδομάδες προέρχονταν από παραγωγούς του KOSMOS 93,6, ενώ οι παρουσιάσεις έγιναν από την Εύα Θεοτοκάτου.
Περισσότερες πληροφορίες στο www.citystories.gr
Τo City Stories 2010 πραγματοποιήθηκε (με τη Συνδιοργάνωση του Δήμου Αθηναίων και τη χορηγία της Amstel Pulse) από την Εταιρεία Πολιτισμού και Επικοινωνίας Action Direct.
Ερωτήσεις προς Κωνσταντίνο Μεσογίτη
Υπεύθυνος επικοινωνίας της πολιτιστικής εταιρείας Action Direct
Πέρσι τα events του City Stories αφορούσαν φωτογραφία, συγγραφή & comics. Φέτος πρωταγωνίστησαν 2 πιο εναλλακτικές μορφές τέχνης όπως το Graffiti και το Video Art. Ήταν κάτι που επιλέξατε συνειδητά;
Πολύ συνειδητά γιατί θέλουμε η έμπνευση που προκαλεί η πόλη ν’ αναδεικνύεται μέσα από διάφορες μορφές τέχνης κι ειδικότερα τις εναλλακτικές. Κι αυτό διότι πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι που τις εκπροσωπούν βλέπουν μέσα από μια πιο ιδιαίτερη ματιά αυτήν την πόλη.
Μετά την ολοκλήρωση και του φετινού City Stories κι έχοντας μια πιο γενική εικόνα από αυτά τα, γεμάτα από events, δυο χρόνια, πως κρίνετε την ανταπόκριση του κοινού;
Το γεγονός πήρε γρήγορα μεγάλη ταχύτητα τόσο από πλευράς προσέλευσης όσο κι από πλευράς αγάπης που έδειξε το κοινό. Ήταν εξαιρετικά ευχάριστο ότι σε κάθε νέα διαδρομή του το City Stories είχε ολοένα και περισσότερο κόσμο μαζί του. Κι εδώ οφείλουμε να τονίσουμε και τη πολύ σημαντική η συμβολή των δημοσιογράφων που αγκάλιασαν από τη πρώτη στιγμή την προσπάθεια και βοήθησαν στη διάδοση της.
Μετά από 2 επιτυχημένα χρόνια πως φαντάζεστε το μέλλον του City Stories;
Το City Stories έχει γίνει πλέον θεσμός κι αυτό μας ικανοποιεί ιδιαίτερα. Φυσικά θα εξακολουθήσει να εκφράζεται μέσα από διάφορες μορφές τέχνης, ενώ έχουμε στόχο να το εξελίξουμε και να το μεταφέρουμε και σε άλλες πόλεις της χώρας.
Η μεγάλη έκπληξη του City Stories είναι ότι έφερε ανθρώπους γνωστούς μεταξύ τους από παλιά, αλλά που για διαφόρους λόγους είχαν χαθεί,, κοντά. Αποτέλεσε ουσιαστικά την αφορμή για να βρεθούν παλιοί γνώριμοι και ν’ αναβιώσουν παλιές φιλίες που είχαν φθαρεί εξαιτίας της καθημερινότητας. Ήταν κάτι που από τη στιγμή που αντιληφθήκαμε να συμβαίνει, ανυπομονούσαμε πότε θα έρθει η επόμενη φορά για να το ζήσουμε μπροστά μας. Γιατί όπως λέει κι ο Σαββόπουλος, «οι παρέες γράφουν ιστορίες».
Οι προβολές πραγματοποιήθηκαν σε χρονική περίοδο τεσσάρων εβδομάδων και κάθε Τρίτη, με τη μορφή event. Η αρχή έγινε στο Bacaro την Τρίτη 20/4, συνεχίστηκαν στο Belafonte στις 27/4 και στο ΤΩΡΑ Κ-44 στις 4/5 και ολοκληρώθηκαν στις 11/5 στο Cantina Sociale. Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθήσαμε: το φεγγάρι πάνω από την πόλη (Νίκος Βαρβαρόγλου), τα συναισθήματα να μένουν κενά ανάμεσα στο μεγάλο πλήθος (Αθηνά Φασσά), καθημερινές εικόνες (Περσεφόνη Παούρη), τα φθαρμένα εμπορικά προϊόντα μας: frappe + souvlaki (Μιχάλης Καβρός), μουσικούς του δρόμου (Χρήστος Τερζής), το DNA της Αθήνας (Περικλής Σωτηριάδης), μια κοπέλα σε μια συνηθισμένη διαδρομή λεωφορείου (Γεωργία Παναγιωτίδου) και μια μικρή αισθηματική ιστορία (Άννα Παπαδονικολάκη) γεμάτη με την τρυφερότητα που φουντώνει κάθε άνοιξη. Αντίστοιχα, τα δρώμενα του graffiti έτρεξαν στις 18/5 στη Μυροβόλο και στις 25/5 στο Polis. Με πολύ χιούμορ και καλή διάθεση οι 12 graffiti artists μας έδωσαν πολύ όμορφα έργα μέσα από πολύ όμορφες στιγμές. Ο Siemor αναρωτιέται στο έργο του «Τρίχες»: «Πώς να ελέγξω τη ζωή μου όταν δεν μπορώ να ελέγξω τα μαλλιά μου;». Ο Roots έκανε δώρο τη street art δημιουργία του σ’ έναν άστεγο γιατί: «Αφού ο δρόμος είναι το σπίτι του, τότε κι η street art θα ’ναι η διακόσμησή του». Η Tsoup η μοναδική γυναίκα της παρέας, που στο event της Μυροβόλου ζωγράφισε ζωντανά τα σχέδιά της πάνω σε t-shirt, ξεκαθάρισε απλά ότι: «Είμαι η Tsoup, βάφω 6 χρόνια, μου αρέσουν όλες οι επιφάνειες και όταν κάνω γκράφιτι περνάω καλά». Τέλος, ο Voodoo, χτύπησε σ’ έναν τοίχο ένα εντυπωσιακότατο «Νότιο Σέλας».
Το φετινό City Stories έκλεισε με μονοήμερη έκθεση, όπου συγκεντρώθηκαν τα έργα όλων των δημιουργών την Πέμπτη 27/5 στο Κέντρο Τεχνών «Πάρκο Ελευθερίας».
Οι μουσικές που συνόδευσαν το όλο project αυτές τις έξι εβδομάδες προέρχονταν από παραγωγούς του KOSMOS 93,6, ενώ οι παρουσιάσεις έγιναν από την Εύα Θεοτοκάτου.
Περισσότερες πληροφορίες στο www.citystories.gr
Τo City Stories 2010 πραγματοποιήθηκε (με τη Συνδιοργάνωση του Δήμου Αθηναίων και τη χορηγία της Amstel Pulse) από την Εταιρεία Πολιτισμού και Επικοινωνίας Action Direct.
Ερωτήσεις προς Κωνσταντίνο Μεσογίτη
Υπεύθυνος επικοινωνίας της πολιτιστικής εταιρείας Action Direct
Πέρσι τα events του City Stories αφορούσαν φωτογραφία, συγγραφή & comics. Φέτος πρωταγωνίστησαν 2 πιο εναλλακτικές μορφές τέχνης όπως το Graffiti και το Video Art. Ήταν κάτι που επιλέξατε συνειδητά;
Πολύ συνειδητά γιατί θέλουμε η έμπνευση που προκαλεί η πόλη ν’ αναδεικνύεται μέσα από διάφορες μορφές τέχνης κι ειδικότερα τις εναλλακτικές. Κι αυτό διότι πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι που τις εκπροσωπούν βλέπουν μέσα από μια πιο ιδιαίτερη ματιά αυτήν την πόλη.
Μετά την ολοκλήρωση και του φετινού City Stories κι έχοντας μια πιο γενική εικόνα από αυτά τα, γεμάτα από events, δυο χρόνια, πως κρίνετε την ανταπόκριση του κοινού;
Το γεγονός πήρε γρήγορα μεγάλη ταχύτητα τόσο από πλευράς προσέλευσης όσο κι από πλευράς αγάπης που έδειξε το κοινό. Ήταν εξαιρετικά ευχάριστο ότι σε κάθε νέα διαδρομή του το City Stories είχε ολοένα και περισσότερο κόσμο μαζί του. Κι εδώ οφείλουμε να τονίσουμε και τη πολύ σημαντική η συμβολή των δημοσιογράφων που αγκάλιασαν από τη πρώτη στιγμή την προσπάθεια και βοήθησαν στη διάδοση της.
Μετά από 2 επιτυχημένα χρόνια πως φαντάζεστε το μέλλον του City Stories;
Το City Stories έχει γίνει πλέον θεσμός κι αυτό μας ικανοποιεί ιδιαίτερα. Φυσικά θα εξακολουθήσει να εκφράζεται μέσα από διάφορες μορφές τέχνης, ενώ έχουμε στόχο να το εξελίξουμε και να το μεταφέρουμε και σε άλλες πόλεις της χώρας.
Η μεγάλη έκπληξη του City Stories είναι ότι έφερε ανθρώπους γνωστούς μεταξύ τους από παλιά, αλλά που για διαφόρους λόγους είχαν χαθεί,, κοντά. Αποτέλεσε ουσιαστικά την αφορμή για να βρεθούν παλιοί γνώριμοι και ν’ αναβιώσουν παλιές φιλίες που είχαν φθαρεί εξαιτίας της καθημερινότητας. Ήταν κάτι που από τη στιγμή που αντιληφθήκαμε να συμβαίνει, ανυπομονούσαμε πότε θα έρθει η επόμενη φορά για να το ζήσουμε μπροστά μας. Γιατί όπως λέει κι ο Σαββόπουλος, «οι παρέες γράφουν ιστορίες».
