Αφιέρωμα - Κι όμως,μένουμε Ελλάδα
Του Δημήτρη Τζιμέα
Share |
Την ημέρα που απ' το πανέμορφο Καστελόριζο ανανακοινώθηκε η είσοδος του ΔΝΤ στην Ελλάδα κατέβηκα μαζί με τους 2.000-3.000 που αυθόρμητα μαζεύτηκαν στο κέντρο της Αθήνας να δηλώσουν την άρνησή τους στην απαξίωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και νοημοσύνης. Μου φανήκαμε λίγοι, αλλά, σκέφτηκα, πάντα έτσι ήταν, σημασία δεν έχει ο απόλυτος αριθμός, αλλά η δυναμική και, τέλος πάντων, ήταν ακόμα η αρχή. Μερικές ώρες αργότερα σημειωνόταν στην Ελλάδα η μεγαλύτερη μετακίνηση πληθυσμού για την παρακολούθηση ενός και μόνο ποδοσφαιρικού αγώνα, τον τελικό του Ελληνικού Κυπέλλου. Πάνω από 25.000 άτομα κατέβηκαν από τη Β. Ελλάδα, πληρώνοντας ένα αξιοθαύμαστο ποσό για να παρακολουθήσουν τη μεγάλη γιορτή του ποδοσφαίρου. Είκοσι πέντε χιλιάδες κόσμος για ενενήντα λεπτά μπάλας – και τρεις χιλιάδες για την είσοδο της χώρας στο ΔΝΤ... Εκείνη τη στιγμή, όσο ποτέ άλλοτε, εμφανίστηκαν δύο λέξεις στο μυαλό μου σαν καμπανάκι....ΤΟΝ ΠΟΥΛΟ! Μήπως ήρθε απλώς η στιγμή να πάρω τον πούλο; Εκείνη τη στιγμή δεν μου φάνηκε σαν κάποια μορφή ήττας. Σαν εξέλιξη ήταν μάλλον. Δεν μπορούσα απλώς να βρω ούτε έναν λόγο να συνδέσω άρρηκτα το παρόν και πιο πολύ το μέλλον μου με 25.000 ποδοσφαιρόφιλους. Έχω αρκετούς φίλους από τη γείτονα Ιταλία που από πριν λίγα χρόνια είχαν πει, «άμα ξανακερδίσει τις εκλογές ο Μπερλουσκόνι, εγώ φεύγω από τη χώρα». Στις τελευταίες εκλογές ο Μπερλουσκόνι θριάμβευσε για άλλη μια φορά και από τότε ο Luca ζει στο Τόκιο, η Elena στο Μπουένος Άιρες και ο Marco σε....μια σαβάνα στη Ζάμπια. Όπου φύγει φύγει!

Ακόμα και από βιολογική πλευρά να το δει κανείς, η μετανάστευση ήταν βασικός φορέας εξέλιξης του ανθρώπινου (και όχι μόνο) είδους. Μια ανθρώπινη φυλή πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια ξεκίνησε από μια γωνιά της ανατολικής Αφρικής και εξαπλώθηκε σε όλο τον πλανήτη. Απόγονοί τους σήμερα πίνουν καϊπιρίνιες στην Καραϊβική, χορεύουν στους ρυθμούς της μπαλαλάικας στη Σιβηρία και αναζητούν πεισματικά μια ανώτερη μορφή ύπαρξης στα υψίπεδα των Ιμαλαΐων. Η έλλειψη πόρων, βιολογικών ή ακόμα και πολιτισμικών, οδήγησε σε αυτήν την απίστευτη διαφοροποίηση κουλτούρας. Από ό,τι φαίνεται και σε αυτήν τη μικρή γωνιά των Βαλκανίων πρόκειται να υπάρξει ολική έλλειψη και βιολογικών και... πολιτισμικών πόρων! Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει, ούτε και η τελευταία προφανώς. Λαμπρή απόδειξη, είναι όταν σε μια παραλία της Αφρικής συναντάς την ταβέρνα «Η ωραία της Σαντορίνης» (αυτός μάλλον πήγε προς αναζήτηση των μακρινών προγόνων μας) και στο Άμστερνταμ το «Kapetan Zeppos».


Τον ΠΟΥΛΟ, λοιπόν! Αλλά πού; Με μια πιο ψύχραιμη ματιά τα πράγματα έχουν ως εξής:


Ευρώπη

Μπορεί οι Ευρωπαίοι να μην έδειξαν την αλληλεγγύη τους ακόμα και την ύστατη στιγμή της οικονομικής κρίσης, αλλά όταν τους χτυπήσετε κυριολεκτικά την πόρτα μπορεί να φανούν πιο φιλόξενοι. Ο ζεστός νότος αποκλείεται αυτομάτως, αφού Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία μπορεί να είναι επόμενοι πελάτες του ΔΝΤ. Το ίδιο ισχύει και για τις ανατολικές επαρχίες της ηπείρου, Τσεχία, Ουγγαρία (ήδη στο ΔΝΤ), Πολωνία, Λετονία κ.λπ. Ανεβαίνοντας μερικούς ισημερινούς πέφτεις σε Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο. Εκεί οι πιθανότητες επιβίωσης είναι μέτριες, καθώς έχουν δεχτεί άπειρα κύματα μεταναστών τις τελευταίες πολλές δεκαετίες. Αναγκαστικά πάμε ακόμα λίγο πιο βόρεια, αγγλοσαξονικές νήσους και Σκανδιναβία. Εκεί οι πιθανότητες είναι ρεαλιστικές. Η ποιότητα ζωής στο συν-άπειρο, ο ήλιος και το καλό φαγητό όμως... μόνο στα όνειρα. Η γνώση της τοπικής γλώσσας είναι απαραίτητη, αν όχι προαπαιτούμενη. Σκεφτήτε έναν Νορβηγό να ψάχνει για δουλειά στην Αθήνα χωρίς λέξη ελληνικά στις αποσκευές του! Καλό θα είναι πριν φύγετε να κάνετε μια εξάμηνη προετοιμασία, ώστε να μπορείτε να διαβάζετε τουλάχιστον τις αγγελίες στην τοπική εφημερίδα. Εναλλακτικά, θα μπορείτε να συνδυάσετε το όλο εγχείρημα με κάποιου είδους σπουδές, π.χ. μάστερ, που σε πολλές περιπτώσεις είναι εντελώς δωρεάν. Αυτό θα σας δώσει ένα τοπικό reference και μια βαθύτερη κοινωνική διείσδυση. Παρόμοια θα λειτουργήσουν και διάφορα άλλα ευρωπαϊκά προγράμματα, τύπου Λεονάρτνο, YOUTH, Capital Future κ.ά.


Πλεονεκτήματα:

- Σχεδόν μηδενική γραφειοκρατία κατά την εγκατάστασή σας εκεί.
- Χαμηλή ανεργία.
- Αξιοθαύμαστη ποιότητα ζωής, με ό,τι συνεπάγεται αυτό.
- Μικρή απόσταση από τη μαμά πατρίδα.
- Πολιτισμική (αλλά όχι κοινωνιολογική) συγγένεια.

Μειονεκτήματα

- Ain’t no sunshine.
- Ain’t no sunshine.
- Ain’t no sunshine...

Θα βοηθήσουν:

- Γλώσσα (τουλάχιστον τα βασικά).
- Ένα καλό κομπόδεμα σε περίπτωση που δεν σταθείτε ιδιαίτερα τυχεροί τον πρώτο καιρό, αν και οι συνθήκες πρόνοιας των αστέγων σε ορισμένες χώρες είναι ανώτερες από την ποιότητα ζωής ενός εργαζομένου στην Ελλάδα.
- Γνώσεις/εξειδίκευση τεχνολογιών αιχμής.
- Κανένας γνωστός για τη φάση του εγκλιματιμού, τις ζόρικες στιγμές και τις βραδιές με Καζαντζίδη («παίξε Χρήστο επειγόντως» κ.λπ.).

Αμερική, Καναδάς, Αυστραλία και λοιπός «ανεπτυγμένος» κόσμος

Όσοι νιώσετε ότι στην Ευρώπη έχουν αρχίσει να μπουχτίζουν με τους Έλληνες που αναζητούν μια καλύτερη τύχη μπορείτε να στραφείτε στις υπόλοιπες «πολιτισμένες» γωνιές του πλανήτη. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι η γραφειοκρατεία είναι σχετικά ζόρικη και τα πράγματα θα πάνε δύσκολα με τη μία καλά. Στην Αυστραλία προσφέρεται το πακέτο Work+Travel Visa, που μπορείτε να τη βγάλετε καλά για κανένα χρόνο, αλλά μετά θα πρέπει να αποδείξετε ότι πραγματικά αξίζετε μια θέση εργασίας εκεί. Για Αμερική και Καναδά είναι μάλλον απαραίτητο να βρείτε κάποιο γνωστό/συγγενή να σας βάλει στο κλίμα, αλλιώς κινδυνεύετε να μείνετε κυριολεκτικά στο δρόμο. Το όλο εγχείρημα απαιτεί μια ενδελεχή έρευνα μέσω ίντερνετ, πρεσβειών, χαρτούρας και τηλεφωνημάτων. Δεν είναι να απογοητεύεται κανείς, κάθε αρχή και δύσκολη. Το γεγονός, πάντως, ότι ο ίδιος ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών κατάγεται από την Κένυα... είναι άκρως ενθαρρυντικό!

Πλεονεκτήματα:

- Βασική γλώσσα τα αγγλικά (άντε, και τα γαλλικά).
- Μέτρια/υψηλή ποιότητα ζωής.
- Υψηλές αποδοχές.
- Όλα είναι πιθανά!

Μειονεκτήματα:

- Απαγορευτική απόσταση από τη μαμά πατρίδα, τουτέστιν άμα φύγεις έφυγες, δεν ξαναγυρνάς!
- Πολύ δύσκολη η διαδικασία για μόνιμη διαμονή - εργασία.
- Μεγάλες πολιτισμικές διαφορές, που μπορεί να σας φέρουν δάκρυα στα μάτια υπό τις πενιές τού «Σαν απόκληρος γυρίζω» του Τσιτσάνη.

Θα βοηθήσουν:

- Ένας γνωστός/συγγενής για να σας «προσκαλέσει» στη χώρα.
- Συμμετοχή σε κάποιο οργανωμένο πρόγραμμα σπουδών, εργασίας κ.λπ.
- Εναλλακτικά σχέδια Plan B, C, Χ, Y, Z – γιατί άμα έχεις φτάσει ώς εκεί, το να γυρίσεις πίσω δεν είναι λύση, αλλά πρόβλημα!

Αφρική, Λατινική Αμερική, Ασία και λοιπές γωνιές του πλανήτη

Γι’ αυτούς που πραγματικά νιώθουν τη νομαδική τους καταγωγή ακόμα μέσα στις φλέβες τους, υπάρχει και ο υπόλοιπος μη δυτικός κόσμος. Εκεί τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Ένα βασικό σενάριο σας θέλει να πηγαίνεται κάπου στη Δύση που υπάρχει δουλειά, π.χ. Ευρώπη, Αυστραλία, να μαζεύετε κάποια χρήματα, μετά να ταξιδεύετε από χώρα σε χώρα, ώσπου να νιώσετε ότι φτάσατε στη Γη της Επαγγελίας (κάποια παραλία πιθανότατα). Εκεί θα κάτσετε αρκετόν καιρό και θα βρείτε ένα βιώσιμο σενάριο διαμονής. Μια κλασική συνταγή είναι να δουλέψετε σε εθελοντικά workcamps για 1-2 χρόνια και μετά να γίνεται απλώς μέρος τους. Άλλο σενάριο είναι να πάτε σε μια τουριστική χώρα, π.χ., Αίγυπτο, Τανζανία, Μεξικό, και να δουλεύετε την τουριστική περίοδο και την υπόλοιπη χρονιά να ασχολείστε με το ψάρεμα. Ειδικές γνώσεις, όπως καταδύσεις, ξένες γλώσσες, αναρρίχηση, κάποιο παράξενο είδος μασάζ που θα γουστάρουν οι εναλλακτικοί τουρίστες, είναι σίγουρα στα συν. Έχω συναντήσει κόσμο που ζει απλώς κάνοντας καταδύσεις οπουδήποτε στον κόσμο, έξι μήνες Μοζαμβίκη, δύο χρόνια Νέα Ζηλανδία και μετά άλλα δύο χρόνια κάνοντας υποβρύχιο ψάρεμα για ακριβά εστιατόρια στο Κέιπ Τάουν. Μπαίνοντας σ’ αυτήν τη λογική αρχικά φαντάζει χαοτικό, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Στο διαδίκτυο υπάρχουν μεγάλες κοινότητες ατόμων που επικοινωνούν και ανταλλάσσουν πληροφορίες. Σε ένα τέτοιο σενάριο στην πραγματικότητα δεν μεταναστεύεις, γίνεσαι νομάς, ένας πολίτης του κόσμου, όπου ο συνταξιδιώτης δεν είναι ένας άνθρωπος που απλώς συναντάς σε ένα λεωφορείο. Είναι ο υπόλοιπος πλανήτης συμπυκνωμένος σε ένα πρόσωπο. 

Πλεονεκτήματα:

- Μέτρια γραφειοκρατία.
- Τέλειο κλίμα (αλλιώς δεν θα μένατε εκεί, θα πηγαίνατε πιο πέρα).
- Νομαδικά ζωή.
- Όλα είναι πιθανά (ΙΙ)!

Μειονεκτήματα:

- Μεγάλη απόσταση από τη μαμά πατρίδα,αλλά επειδή η Γη είναι στρογγυλή, γυρνώντας μπορεί να ξαναπέσεις πάνω της!
- Αγεφύρωτες πολιτισμικές διαφορές που αποκλείουν το ενδεχόμενο να ακούσετε τις πενιές τού «Σαν απόκληρος γυρίζω» του Τσιτσάνη.
- Η μητέρα φύση δεν αστειεύεται, οτιδήποτε (από βακτήριο μέχρι πύθωνα) μπορεί να σε αναλώσει... θα το κάνει!
- Νομαδικά ζωή.
- Όλα είναι πιθανά (ΙΙ)!

Θα βοηθήσουν:

- Ειδικές γνώσεις (για τουρισμό, ιατρική, πληροφορική, γεωπονία) - ξένες γλώσσες.
- Ένα ολοκαίνουργιο διαβατήριο με 31 άδειες σελίδες.
- Ένα ελαφρύ σακίδιο και άπειρο πείσμα!

Hasta la vista!

(και ο νοών νοείτω)


Ο δρόμος της μετανάστευσης, ωστόσο, δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα και μπορεί να έχει έως και τραγικές συνέπειες!



fashion addiction