ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ
Έτος 2035. Αεροδρόμιο Μακεδονίας. Από το αεροπλάνο που προσγειώνεται κατεβαίνει ένας άντρας που κρατάει μια μικρή βαλίτσα. Ένας πυροβολισμός τον ρίχνει στο έδαφος, ενώ μέσα από ένα βαν που τον παρακολουθούσε κατεβαίνουν δυο άντρες, ντυμένοι στα μαύρα που του κλέβουν τη βαλίτσα. Ένα δολοφονικό κυνηγητό ξεσπά σε άγνωστα μέρη, σε υπόγειους χώρους, ενώ η βαλίτσα αλλάζει συνεχώς χέρια κάτω από ριπές όπλων και δημιουργώντας θύματα, για να καταλήξει τελικά στα χέρια μαφιόζικης συμμορίας. Το περιεχόμενο της βαλίτσας; Ένα υπερπολύτιμο αγαθό. Ένα μπουκάλι νερό.
Κι αν δεν έχετε καταλάβει περί τίνος πρόκειται, μιλάμε για μια ταινία ενός μόλις λεπτού με τον τίτλο “World Water War III”, η οποία μάλιστα κέρδισε πριν από ενάμιση χρόνο το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό “Think. Act. Change”, που οργανώθηκε απ’ το E P P (Εuropean People’s Party - διαδικτυακό κανάλι της Ευρωπαϊκής Ένωσης) στις Βρυξέλλες. Δημιουργοί της βραβευμένης ταινίας δύο νέα παιδιά, φοιτητές του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, που σπουδάζουν στο Τμήμα Κινηματογράφου. Ο Στέλιος Αλεξανδράκης και ο Μενέλαος Παμπουκίδης είναι μόλις 21 έτους, με όνειρό τους να κατακτήσουν το Hollywood!
Στις συζητήσεις και στα συνέδρια για την κλιματική αλλαγή, που λίγο καιρό πριν ξεσπάσει η οικονομική κρίση απασχολούσε την παγκόσμια κοινότητα και κάτω από τα μεγάλα λόγια που διατυπώνονται κατά καιρούς για το περιβάλλον και τη σωτηρία του, αυτά τα παιδιά με το φιλμάκι τους υπογραμμίζουν την ανάγκη να ληφθούν άμεσα μέτρα για να αποφευχθεί μια ενδεχόμενη οικολογική καταστροφή με τραγικές συνέπειες για τους κατοίκους αυτού του πλανήτη. Η ταινία “World Water War III”, μάλιστα, ταξίδεψε μέχρι τη Δανία όπου προβλήθηκε μαζί με άλλες 10 ταινίες στη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης για το Κλίμα και προσπάθησε να ταρακουνήσει την επιτροπή με το μήνυμα “Do not let this happen” (ενημερώσου, ευαισθητοποιήσου, δράσε).
Ο Στέλιος και ο Μενέλαος, εκτός από συμφοιτητές και συνεργάτες, είναι και πολύ φίλοι. Από μαζί σχεδιάζουν και ονειρεύονται νέες δουλειές και διακρίσεις. Αγαπημένο τους αντικείμενο, η κάμερα και οδηγός τους η φαντασία.
Πώς ξεκίνησε η ιδέα για τη δημιουργία της ταινίας με τον τίτλο “World Water War III”;
Βασίστηκε σε μια ιδέα που είχε ο Στέλιος από το υπαρκτό πρόβλημα της λειψυδρίας που αντιμετωπίζουν κάποια χωριά της Κρήτης κοντά στο Ηράκλειο, από όπου ο ίδιος κατάγεται. Κάθε βδομάδα έρχονται φορτηγά για να τροφοδοτούν με νερό τα χωριά. Έτσι, όταν ένας καλός κοινός μας φίλος μάς είπε για το διαγωνισμό στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Φεστιβάλ Ταινιών “ενός λεπτού για τη σωτηρία του πλανήτη”, το γεγονός αυτό αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Την ιδέα αυτή τη “στρώσαμε” καλύτερα, γράφοντας ένα σενάριο, με στόχο να συνδυάσουμε το αμερικάνικο σινεμά με το οικολογικό μήνυμα της σωτηρίας του πλανήτη.
Ποιο είναι το μήνυμα που προσπαθήσατε να δώσετε;
Αυτό που ουσιαστικά θέλαμε να δείξουμε είναι ότι τα αποθέματα νερού είναι πολύ λιγότερα από όσο περιμέναμε και ότι στο μέλλον κάλλιστα μπορεί κάποιος να σκοτώσει για ένα μπουκάλι νερό. Το κόστος που θα έχει μια ενδεχόμενη οικολογική καταστροφή δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους. Το περιβάλλον δεν πρέπει να το βλέπουμε απλώς ως κάτι που κληρονομήσαμε από τους παππούδες μας, αλλά ως κάτι που δανειζόμαστε από τα παιδιά μας. Η λογική στο σενάριο ήταν να δώσουμε βάρος στη βαλίτσα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα μυστήριο σχετικά με το περιεχόμενό της από τη στιγμή που φαίνεται πως έχει μεγαλύτερη αξία από την ανθρώπινη ζωή.
Πιστεύετε πως στο μέλλον μπορεί να ξεσπάσει ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος με αφορμή την έλλειψη νερού;
Όλα είναι πιθανά. Αν τα παγκόσμια αποθέματα νερού συνεχίζουν να εξαντλούνται, επιδεινώνοντας δραματικά την όλη εικόνα, αν οι ηγέτες των κρατών και οι πολιτικές για το περιβάλλον συνεχίζουν να κυμαίνονται σε ένα θεωρητικό επίπεδο, τότε μη σας κάνει εντύπωση αν το μπουκάλι το νερό φτάσει στα δέκα ευρώ και ο κόσμος σκοτώνεται στην πραγματικότητα για ένα ποτηράκι. Οι μόνοι που δεν θα έχουν πρόβλημα θα είναι οι πλούσιοι, καθώς θα χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα για να μην το στερηθούν ποτέ. Κι εμείς στην ταινία μας προβάλλουμε το γεγονός με ωμότητα, πιο πολύ για να ταρακουνήσουμε τα νερά.
Το βίντεο προβλήθηκε στη σύνοδο των ηγετών της Κοπεγχάγης για το κλίμα. Ποιες ήταν οι αντιδράσεις;
Το ότι κερδίσαμε στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό στις Βρυξέλλες ήταν μάλλον η αιτία και η αφορμή για να παρουσιαστεί η ταινία μας, ανάμεσα σε άλλες δέκα από όλη την Ευρώπη, στην έναρξη των εργασιών της Συνόδου Κορυφής στη Κοπεγχάγη. Δεν θελήσαμε να χαϊδέψουμε αφτιά, αλλά μέσα από μια σκληρή εικόνα να “μαλώσουμε”, με τη δική μας δύναμη, όλους εκείνους που μας έφτασαν μέχρις εδώ. Στόχος ήταν να ταρακουνήσουμε την επιτροπή και (γιατί όχι;) και τους ανθρώπους που αποφασίζουν για τις τύχες μας. Εκείνοι μας έστειλαν ένα DVD με όλες τις ταινίες που προβλήθηκαν και ένα γραπτό βραβείο.
Μέσα σε μόλις ένα λεπτό καταφέρατε να παρουσιάσετε μια ολόκληρη καταδίωξη.
Αυτό ήταν και το συστατικό της επιτυχίας μας. Πάντως, όταν ξεκινήσαμε τα γυρίσματα, υπολογίζαμε τη διάρκεια στα πέντε λεπτά, ίσως και παραπάνω. Μάλιστα, η ταινία περιείχε ακόμα μια σκηνή, που τελικά δεν τη βάλαμε και έχει ως εξής: Ο μαφιόζος πάει σπίτι του, σε ένα πολύ χλιδάτο σπίτι, και βάζει το νερό στα ποτήρια των παιδιών του και τελικά δεν απομένει γι' αυτόν ούτε σταγόνα. Στο τελευταίο πλάνο φαίνονται τα σκασμένα χείλια του. Αποφασίσαμε να την κόψουμε, γιατί έκανε κοιλιά και -ούτως ή άλλως- ό,τι είχαμε να πούμε το δείξουμε επαρκώς με όλες τις προηγούμενες σκηνές.
Τι σχεδιάζετε για το μέλλον;
Προς το παρόν τρέχουμε με διάφορα projects και στόχος μας είναι τελειώσουμε με τη σχολή. Τώρα το μέλλον πραγματικά είναι άγνωστο. Θέλουμε να ασχοληθούμε, φυσικά, με τη σκηνοθεσία ταινιών και να φύγουμε. Θέλουμε να πάμε στο Hollywood! Στην Ελλάδα η κατάσταση είναι πραγματικά λυπηρή και η κατάσταση που επικρατεί στο χώρο του ελληνικού κινηματογράφου δεν είναι η πλέον ενθαρρυντική. Υπάρχουν πολλά θέματα που πρέπει να λυθούν και τα οποία σχετίζονται με όλους αυτούς που έχουν τα φράγκα και ελέγχουν την τέχνη..
Την ταινία “World Water War” μπορεί να δει κανείς στο: http://www.youtube.com/watch?v=QEi9OUlyb6s
Κι αν δεν έχετε καταλάβει περί τίνος πρόκειται, μιλάμε για μια ταινία ενός μόλις λεπτού με τον τίτλο “World Water War III”, η οποία μάλιστα κέρδισε πριν από ενάμιση χρόνο το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό “Think. Act. Change”, που οργανώθηκε απ’ το E P P (Εuropean People’s Party - διαδικτυακό κανάλι της Ευρωπαϊκής Ένωσης) στις Βρυξέλλες. Δημιουργοί της βραβευμένης ταινίας δύο νέα παιδιά, φοιτητές του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, που σπουδάζουν στο Τμήμα Κινηματογράφου. Ο Στέλιος Αλεξανδράκης και ο Μενέλαος Παμπουκίδης είναι μόλις 21 έτους, με όνειρό τους να κατακτήσουν το Hollywood!
Στις συζητήσεις και στα συνέδρια για την κλιματική αλλαγή, που λίγο καιρό πριν ξεσπάσει η οικονομική κρίση απασχολούσε την παγκόσμια κοινότητα και κάτω από τα μεγάλα λόγια που διατυπώνονται κατά καιρούς για το περιβάλλον και τη σωτηρία του, αυτά τα παιδιά με το φιλμάκι τους υπογραμμίζουν την ανάγκη να ληφθούν άμεσα μέτρα για να αποφευχθεί μια ενδεχόμενη οικολογική καταστροφή με τραγικές συνέπειες για τους κατοίκους αυτού του πλανήτη. Η ταινία “World Water War III”, μάλιστα, ταξίδεψε μέχρι τη Δανία όπου προβλήθηκε μαζί με άλλες 10 ταινίες στη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης για το Κλίμα και προσπάθησε να ταρακουνήσει την επιτροπή με το μήνυμα “Do not let this happen” (ενημερώσου, ευαισθητοποιήσου, δράσε).
Ο Στέλιος και ο Μενέλαος, εκτός από συμφοιτητές και συνεργάτες, είναι και πολύ φίλοι. Από μαζί σχεδιάζουν και ονειρεύονται νέες δουλειές και διακρίσεις. Αγαπημένο τους αντικείμενο, η κάμερα και οδηγός τους η φαντασία.
Πώς ξεκίνησε η ιδέα για τη δημιουργία της ταινίας με τον τίτλο “World Water War III”;
Βασίστηκε σε μια ιδέα που είχε ο Στέλιος από το υπαρκτό πρόβλημα της λειψυδρίας που αντιμετωπίζουν κάποια χωριά της Κρήτης κοντά στο Ηράκλειο, από όπου ο ίδιος κατάγεται. Κάθε βδομάδα έρχονται φορτηγά για να τροφοδοτούν με νερό τα χωριά. Έτσι, όταν ένας καλός κοινός μας φίλος μάς είπε για το διαγωνισμό στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Φεστιβάλ Ταινιών “ενός λεπτού για τη σωτηρία του πλανήτη”, το γεγονός αυτό αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Την ιδέα αυτή τη “στρώσαμε” καλύτερα, γράφοντας ένα σενάριο, με στόχο να συνδυάσουμε το αμερικάνικο σινεμά με το οικολογικό μήνυμα της σωτηρίας του πλανήτη.
Ποιο είναι το μήνυμα που προσπαθήσατε να δώσετε;
Αυτό που ουσιαστικά θέλαμε να δείξουμε είναι ότι τα αποθέματα νερού είναι πολύ λιγότερα από όσο περιμέναμε και ότι στο μέλλον κάλλιστα μπορεί κάποιος να σκοτώσει για ένα μπουκάλι νερό. Το κόστος που θα έχει μια ενδεχόμενη οικολογική καταστροφή δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους. Το περιβάλλον δεν πρέπει να το βλέπουμε απλώς ως κάτι που κληρονομήσαμε από τους παππούδες μας, αλλά ως κάτι που δανειζόμαστε από τα παιδιά μας. Η λογική στο σενάριο ήταν να δώσουμε βάρος στη βαλίτσα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα μυστήριο σχετικά με το περιεχόμενό της από τη στιγμή που φαίνεται πως έχει μεγαλύτερη αξία από την ανθρώπινη ζωή.
Πιστεύετε πως στο μέλλον μπορεί να ξεσπάσει ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος με αφορμή την έλλειψη νερού;
Όλα είναι πιθανά. Αν τα παγκόσμια αποθέματα νερού συνεχίζουν να εξαντλούνται, επιδεινώνοντας δραματικά την όλη εικόνα, αν οι ηγέτες των κρατών και οι πολιτικές για το περιβάλλον συνεχίζουν να κυμαίνονται σε ένα θεωρητικό επίπεδο, τότε μη σας κάνει εντύπωση αν το μπουκάλι το νερό φτάσει στα δέκα ευρώ και ο κόσμος σκοτώνεται στην πραγματικότητα για ένα ποτηράκι. Οι μόνοι που δεν θα έχουν πρόβλημα θα είναι οι πλούσιοι, καθώς θα χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα για να μην το στερηθούν ποτέ. Κι εμείς στην ταινία μας προβάλλουμε το γεγονός με ωμότητα, πιο πολύ για να ταρακουνήσουμε τα νερά.
Το βίντεο προβλήθηκε στη σύνοδο των ηγετών της Κοπεγχάγης για το κλίμα. Ποιες ήταν οι αντιδράσεις;
Το ότι κερδίσαμε στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό στις Βρυξέλλες ήταν μάλλον η αιτία και η αφορμή για να παρουσιαστεί η ταινία μας, ανάμεσα σε άλλες δέκα από όλη την Ευρώπη, στην έναρξη των εργασιών της Συνόδου Κορυφής στη Κοπεγχάγη. Δεν θελήσαμε να χαϊδέψουμε αφτιά, αλλά μέσα από μια σκληρή εικόνα να “μαλώσουμε”, με τη δική μας δύναμη, όλους εκείνους που μας έφτασαν μέχρις εδώ. Στόχος ήταν να ταρακουνήσουμε την επιτροπή και (γιατί όχι;) και τους ανθρώπους που αποφασίζουν για τις τύχες μας. Εκείνοι μας έστειλαν ένα DVD με όλες τις ταινίες που προβλήθηκαν και ένα γραπτό βραβείο.
Μέσα σε μόλις ένα λεπτό καταφέρατε να παρουσιάσετε μια ολόκληρη καταδίωξη.
Αυτό ήταν και το συστατικό της επιτυχίας μας. Πάντως, όταν ξεκινήσαμε τα γυρίσματα, υπολογίζαμε τη διάρκεια στα πέντε λεπτά, ίσως και παραπάνω. Μάλιστα, η ταινία περιείχε ακόμα μια σκηνή, που τελικά δεν τη βάλαμε και έχει ως εξής: Ο μαφιόζος πάει σπίτι του, σε ένα πολύ χλιδάτο σπίτι, και βάζει το νερό στα ποτήρια των παιδιών του και τελικά δεν απομένει γι' αυτόν ούτε σταγόνα. Στο τελευταίο πλάνο φαίνονται τα σκασμένα χείλια του. Αποφασίσαμε να την κόψουμε, γιατί έκανε κοιλιά και -ούτως ή άλλως- ό,τι είχαμε να πούμε το δείξουμε επαρκώς με όλες τις προηγούμενες σκηνές.
Τι σχεδιάζετε για το μέλλον;
Προς το παρόν τρέχουμε με διάφορα projects και στόχος μας είναι τελειώσουμε με τη σχολή. Τώρα το μέλλον πραγματικά είναι άγνωστο. Θέλουμε να ασχοληθούμε, φυσικά, με τη σκηνοθεσία ταινιών και να φύγουμε. Θέλουμε να πάμε στο Hollywood! Στην Ελλάδα η κατάσταση είναι πραγματικά λυπηρή και η κατάσταση που επικρατεί στο χώρο του ελληνικού κινηματογράφου δεν είναι η πλέον ενθαρρυντική. Υπάρχουν πολλά θέματα που πρέπει να λυθούν και τα οποία σχετίζονται με όλους αυτούς που έχουν τα φράγκα και ελέγχουν την τέχνη..
Την ταινία “World Water War” μπορεί να δει κανείς στο: http://www.youtube.com/watch?v=QEi9OUlyb6s
