Ποτοαπαγόρευση
Η μεγάλη νύχτα της υποκρισίας
Η 16η Ιανουαρίου του 1920 ήταν η τελευταία νύχτα που οι Αμερικανοί έπιναν νόμιμα αλκοόλ. Από την επόμενη μέρα, 17 Ιανουαρίου 1920, μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου του 1933 οι πολίτες της χώρας έπιναν πολύ περισσότερο, αλλά παράνομο αλκοόλ.
Μια μικρή ομάδα φανατικών προτεσταντών, με επικεφαλής τον Άντριου Βόλστεντ, κατάφερε να εξασφαλίσει την πλειοψηφία στην Ουάσινγκτον με τη βοήθεια του ρεπουμπλικανικού Τύπου και το θόρυβο που προκαλούσαν οι αγάμητες των τοπικών αντιαλκοολικών συνδέσμων.
Τα βαρέλια της μπίρας και οι κάσες του ουίσκι που πολλοί προνοητικοί είχαν κρύψει στα υπόγειά τους εξαντλήθηκαν σύντομα και η γενική ζήτηση οινοπνευματωδών ανέβασε την τιμή τους σε αστρονομικά ύψη. Στις αγροτικές περιοχές οι χωρικοί έπιναν το χυλό που μαζευόταν στον πάτο των σιλό και είχε υποστεί ζύμωση. Άλλοι έπιναν αντιψυκτικά, φωτιστικό οινόπνευμα και αλλόκοτα μείγματα. Τη μεγαλύτερη κατανάλωση στο Μέριλαντ είχε το αυτοσχέδιο ποτό Old Horse, που το ονόμαζαν έτσι γιατί χρησιμοποιούνταν ως φάρμακο για τα άλογα. Τα παράνομα αποστακτήρια μπίρας άρχισαν να ξεφυτρώνουν στα υπόγεια των σπιτιών σαν μανιτάρια.
Ο νόμος Βόλστεντ απαγόρευε την πώληση μπίρας, όχι όμως και των συστατικών της: βύνη - λυκίσκος - μαγιά. Στα μπακάλικα άρχισαν αμέσως να διατίθενται τεράστιες ποσότητες απ’ αυτά σε κουτιά. Ένας προμηθευτής, μάλιστα, είχε την πονηριά να τυπώσει πάνω τους την ακόλουθη αυστηρή προειδοποίηση: «Προσοχή, να μην αναμειγνύεται το περιεχόμενο αυτού του κουτιού με 5 γαλόνια νερού, μισό φλιτζάνι ζάχαρη και μαγιά, γιατί θα προκύψει το απαγορευμένο ποτό που λέγεται μπίρα».
Παράλληλα, αναπτύχθηκε το λαθρεμπόριο. Γκανγκστερικές ομάδες καθολικών, Ιταλών και Ιρλανδών, διακινούσαν εκατομμύρια τόνους παράνομου αλκοόλ. Τα Ρομ Ρόου –πλοία που ήταν αγκυροβολημένα έξω από τα χωρικά ύδατα των ΗΠΑ– τροφοδοτούσαν την παράνομη αγορά με ρούμι από τις Μπαχάμες, τις Βερμούδες και την Κούβα. Οι ίδιοι οι λαθρέμποροι άρχισαν σιγά σιγά να λαδώνουν με τεράστια ποσά βουλευτές και γερουσιαστές για να υποστηρίζουν την επικερδή ποτοαπαγόρευση.
Το 1930 το Σικάγο περηφανευόταν ότι είχε περισσότερα από 2.500 παράνομα μπαρ και ότι κατανάλωνε εξαπλάσια οινοπνευματώδη από την προ της απαγόρευσης περίοδο.
Το 1932 ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ, υποψήφιος των Δημοκρατικών, νίκησε τον τελευταίο «γαλαζομύτη» Χέρμπερτ Χούβερ με εφτά εκατομμύρια ψήφους διαφορά. Στις 5 Δεκεμβρίου του 1933 κατάργησε το νόμο Βόλστεντ, αφού πρώτα οι γκανγκστερικές ομάδες μετέφεραν τα κέρδη τους στον τζόγο.
Στον καπιταλισμό το χρήμα πρέπει να κινείται.
