Μανώλης Αναστασάκος
«Ονειρικός πλην ωµός»
έργο του Μανώλη Αναστασάκου / Από τη σειρά “Personhood”, Τίτλος έργου Loft Story, www.m-anastasakos.com
Γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα. Στη Λέσβο μελέτησε την τέχνη της ξυλογλυπτικής, στην Κρήτη έμαθε υαλουργία, στη Θεσσαλονίκη σπούδασε στη Σχολή Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, στην Αθήνα γνώρισε τη σκηνογραφία και την αγιογραφία. Αυτές τις μέρες ο Μανώλης Αναστασάκος εκθέτει την τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο Personhood: έργα που προκαλούν συναισθήματα, σκέψεις και σχολιάζουν τη σημερινή κοινωνία και τον σύγχρονο άνθρωπο.
«Η νέα μου σειρά είναι ουσιαστικά ένα ζωγραφικό κολάζ εμπειριών και εικαστικών συμβολισμών της σύγχρονης δομής της ατομικότητας, ιδωμένο μέσα από έναν ονειρικό πλην ωμό ρεαλισμό.
»Οι σπουδές που έχω κάνει μου προσέφεραν οπτικές της ιστορίας της τέχνης που δεν γνώριζα, οι πειραματισμοί μού έδωσαν θάρρος και φρέσκα εμπειρικά ερεθίσματα και η εκάστοτε έρευνα, τρόπο και οργανωμένο λόγο ως προς τις ανησυχίες μου και τους προβληματισμούς μου.
»Ζούμε σε ένα μοντέλο κοινωνίας που η νοησιαρχία επικρατεί, προτείνοντας καταναλωτές, θύτες και θύματα. Δεν επιτρέπει η σημερινή κοινωνία στην Ελλάδα να ωριμάσουν όνειρα και ιδέες, όσο και αν διατυμπανίζει το αντίθετο. Όσο για την τέχνη, επηρεάζεται πάντα από το εκάστοτε κοινωνικο-πολιτικό σύστημα, αλλά καταφέρνει να λειτουργεί και χωρίς αυτό.
»Εμπνέομαι από την κάθε στιγμή, από την κάθε εικόνα που καταφέρνει να φτάσει στις αισθήσεις μου. Ύστερα προσπαθώ να πλαισιώσω με έρευνα και γνώση την ιδέα που συνέχει το αρχικό ερέθισμα. Στο τέλος, το αρχικό ερέθισμα, αναδομημένο και αναδιατυπωμένο, εκφράζεται ελεύθερο μέσα από το έργο και το λεξιλόγιό του. Το να μπορείς να νιώθεις ότι δημιουργείς είναι πάντα ένα θαύμα – και αν δεν είναι θαύμα, είναι θαυμάσιο.
»Η ζωγραφική μπορεί ν’ αποτελεί την κύρια επαγγελματική επιλογή ενός εικαστικού! Αλλά η ζωγραφική, πόσω μάλλον η τέχνη, δεν είναι επαγγελματική επιλογή – αλλά στάση ζωής. Δημιουργικής ζωής.
»Ακόμα αγωνίζομαι και θα αγωνίζομαι, τις ευκαιρίες τις κερδίζεις με τον κόπο σου, καθώς και με το έργο σου. Απλώς στην Ελλάδα η τέχνη δεν έχει ξεκάθαρο πρόσωπο και, δυστυχώς, η συντηρητική μας κοινωνία δεν επιτρέπει σε νέες ιδέες και νέους εικαστικούς να εκκολαφθούν, να πειραματιστούν και να βοηθηθούν.
»Με στεναχωρεί που πάσχουμε από έλλειψη γνώσης και καταντάει ο Έλληνας σιγά σιγά να ζει με την ανέχεια και την ασφυκτικά άγονη σχέση των ΜΜΕ, που πλασάρουν άχρηστες πληροφορίες αλλά όχι γνώση.
»Στο μέλλον θέλω να προσπαθήσω να απολαμβάνω κατανοώντας λίγο περισσότερο τη ζωή και άρα, κατ’ επέκταση, και την τέχνη. Ρευστά σχέδια σε μια ρευστή ζωή».
info
Μέχρι τις 19 Μαρτίου 2011 στη «fizz gallery» (Βαλαωρίτου 9, Αθήνα).
