Ο πόλεμος δίπλα σου
Ανοιξιάτικο πρωινό Κυριακής στην εµπόλεµη ζώνη της Αττικής: στην Κερατέα. Στο ηµερολόγιο πολέµου ήδη καταγράφονται 96 ηµέρες συγκρούσεων. Την ίδια ώρα, οι τηλαεστέρες αναλυτές... αγνοούν τι συµβαίνει και προσπαθούν να λύσουν το µέγα µυστήριο: Γιατί τρώει γιαούρτια ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης; Γιατί µας µισούν;
Η πολεµική µας ανταποκρίτρια Νατάσα Κεφαλληνού µεταδίδει από την πρώτη γραµµή.
Ήταν ξημερώματα, στις 11 του Δεκέμβρη 2010, όταν οι σειρήνες ήχησαν για πρώτη φορά προαναγγέλλοντας την εισβολή του… στρατού κατοχής των ΜΑΤ στην περιοχή. Το σχέδιο εφόδου προέβλεπε την αιφνιδιαστική κατάληψη του αρχαιολογικού χώρου του Οβριοκάστρου, ώστε απ’ την επομένη κιόλας να ξεκινήσουν οι εργασίες κατασκευής ΧΥΤΑ. Πίστευαν ότι η επιχείρηση-αστραπή με το κωδικό όνομα «Αλεπού της Λαυρεωτικής» θα είχε άμεσα αποτελέσματα. Δεν υπολόγισαν, όμως, σωστά. Το αντάρτικο της Κερατέας στήθηκε από την πρώτη στιγμή και ακόμα καλά κρατεί…
Στην Αθηνών - Λαυρίου μια νοητή κόκκινη γραμμή χωρίζει δύο κόσμους σε σύγκρουση. Προτιμήσαμε να επισκεφθούμε εκείνη την πλευρά που οι μυγδαλιές μαζί με τις επιθυμίες βρίσκονται σε άνθηση: στο μπλόκο των κατοίκων, λοιπόν. Εκεί που ευωδιάζει ζεστός καφέ και όχι χημικά, που σε φιλεύουν γλυκά και όχι πλαστικές σφαίρες, που σε υποδέχονται χαμόγελα όλων των ηλικιών και όχι μασκοφορεμένοι φρουροί της… πράσινης ανάπτυξης. Στην αυτοσχέδια καφετέρια (δημιούργημα των κατοίκων) «Άπαρτο κάστρο» η συζήτηση έχει ανάψει για τη διοργάνωση πολιτιστικού φεστιβάλ στις αρχές του Απρίλη. Σ’ αυτόν τον πολυήμερο αγώνα επιστρατεύεται κάθε μέσο: από πινέλα μέχρι μολότοφ, από τραγούδια μέχρι οργισμένα συνθήματα, από διαδηλώσεις μέχρι δικαστικές προσφυγές.
Προς στιγμήν έχω ξεχάσει ότι βρισκόμαστε στα… χαρακώματα. Δεν αργώ να το ξαναθυμηθώ: Ο Παναγιώτης, ίδιος ανταποκριτής σε θέατρο πολέμου, με ενημερώνει ότι «η καντίνα των ΜΑΤ παραδόθηκε στις φλόγες». «Τα ΜΑΤ είναι ανεπιθύμητα στον τόπο μας! Προσπαθούμε να τους απωθήσουμε με κάθε μέσο» μου λέει. «Με τα ΜΑΤ εδώ διάλογο δεν κάνουμε» συμπληρώνει με σιγουριά η κυρία Άννα. Στο μυαλό και των δύο φαίνεται ότι η σύγκρουση με τις αστυνομικές δυνάμεις είναι πλήρως νομιμοποιημένη πλέον. Και μη φανταστείτε ότι είναι… ταραξίες, κουκουλοφόροι, «γνωστοί-άγνωστοι» κ.λπ., κ.λπ.: Ο Παναγιώτης είναι 19, σπουδάζει κομμωτική και, όπως ομολογεί, «Τρεις μήνες πριν δεν είχα δει ποτέ στη ζωή μου ΜΑΤατζή». Η κυρία Άννα, εκεί γύρω στα 65, είναι ζωγράφος.
Αυτό που έχει πεισμώσει πραγματικά τους κατοίκους της Κερατέας, κάνοντάς τους ανυποχώρητους, είναι ότι η πόλη τους βρίσκεται κυριολεκτικά σε κατάσταση πολιορκίας. «Από τότε που στρατοπέδευσαν τα ΜΑΤ, καθημερινά αναγκάζομαι να κάνω 7 χλμ. επί πλέον για να πάω στη δουλειά μου, επειδή έχουν κλείσει την Αθηνών - Λαυρίου» υποστηρίζει η κυρία Αγγελική. «Για να πάμε στα σπίτια μας είμαστε υποχρεωμένοι να περάσουμε από αστυνομικά μπλόκα και να επιδείξουμε την ταυτότητά μας» συνεχίζει, θυμίζοντας σκηνικό στη Λωρίδα της Γάζας. Ενώ και η απαγόρευση κυκλοφορίας δεν μοιάζει πολύ μακρινό σενάριο: «Η κυκλοφορία μετά τις 11 το βράδυ αποτελεί… τεκμήριο ενοχής ότι βρισκόμασταν στο μπλόκο. Γι’ αυτό σταματάνε τα αμάξια, ζητάνε στοιχεία και κάνουν εξονυχιστικούς ελέγχους» αναφέρει η κυρία Άννα.
Ο πόλεμος της Κερατέας έχει και τις παράπλευρες απώλειές του: Οι ελιές μαραζώνουν από τα χημικά. Τα μαγαζιά που βρίσκονται στην Αθηνών - Λαυρίου δεν μπορούν να δουλέψουν και απειλούνται με λουκέτο. Παράλληλα, οι εισβολείς χρησιμοποιούν και τη μέθοδο των προληπτικών αντιποίνων: συχνά πυκνά τα ΜΑΤ προκαλούν φθορές σε αυτοκίνητα και μηχανάκια των κατοίκων. Λεηλάτησαν τις υποτυπώδεις υποδομές (τουαλέτες, φαρμακείο) που βρίσκονται στο μπλόκο, αλλά και τις ξύλινες εγκαταστάσεις στο Οβριόκαστρο, αναφέρει η κυρία Αγγελική. Ακόμη και ψυχολογικό πόλεμο κάνουν στους κατοίκους: «Τα βράδια τα ΜΑΤ βάζουν τα μεγάφωνα και φωνάζουν “Κοτόπουλα Κερατιώτες!” ή “Οι Κερατιώτες είναι κερατάδες!’’ για να μας προκαλέσουν. Άλλες φορές μας βρίζουν ή απειλούν έμμεσα: “Θέλετε να σας δώσουμε άλλον ένα Γρηγορόπουλο;’’» καταγγέλλει ο Παναγιώτης.
Ο πάνοπλος στρατός των ΜΑΤ φέρει χημικά, κρότου λάμψης και πλαστικές σφαίρες, που συχνά πυκνά δοκιμάζει στα σώματα των κατοίκων. Στις επιχειρήσεις συνεισφέρουν ελικόπτερα, αλλά και κανονάκι-όχημα που εκτοξεύει νερό. «Φτάσαμε στο σημείο να λέμε ότι στη χούντα δεν τα ζήσαμε αυτά» υποστηρίζει η κυρία Άννα. Γυναίκες, παιδιά και γέροντες δεν εξαιρούνται από τις αστυνομικές βαναυσότητες, όπως φάνηκε και στις 8/2/2011, όταν ΜΑΤ-ωσαν αυτήν τη φορά την πόλη της Κερατέας (τότε που μια ηλικιωμένη έπαθε καρδιακή προσβολή).
Την… τιμητική τους, βέβαια, έχουν όσοι κατεβαίνουν τη νύχτα στο μπλόκο με πιο συγκρουσιακές διαθέσεις. «Τον τελευταίο καιρό έχουν πάρει εντολή να ρίχνουν σε ευθεία βολή, προσπαθώντας να πετύχουν άτομα στο κεφάλι» αναφέρει ο Παναγιώτης. Ήδη ένας νεαρός τραυματίστηκε μ’ αυτό τον τρόπο, όπως αποκαλύφθηκε και από σχετικό βίντεο. «Τρεις φορές τους έχουμε δει να τραβάνε όπλο (σ.σ.: για μία απ’ αυτές υπάρχει φωτογραφικό ντοκουμέντο), τη μία μάλιστα πυροβόλησαν στον αέρα» αναφέρει νεαρός που θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του. «Ακόμη και εισβολές σε σπίτια πραγματοποίησαν χωρίς εισαγγελέα» αναφέρει η κυρία Αγγελική. «Ενώ έγιναν συλλήψεις επειδή στα σπίτια βρέθηκαν άδεια μπουκάλια μπίρας ή θειάφι που έχουμε για να ρίχνουμε στα φυτά». Περίπου 25 άτομα μέχρι τώρα έχουν συλληφθεί και τους έχουν απαγγελθεί βαρύτατες κατηγορίες, μεταξύ των οποίων και ο πρώην δήμαρχος Στ. Ιατρού.
Το οδοιπορικό στην μπαρουτοκαπνισμένη Κερατέα κάπου εδώ φτάνει στο τέλος του. Απομακρυνόμαστε από το μπλόκο καθώς η νύχτα πέφτει. Τελευταία εικόνα: κόσμος συρρέει στο μπλόκο και πλαισιώνει τις φωτιές που ’χουν ανάψει για το κρύο. Στα αφτιά μας ο απόηχος απ’ τις ζωηρές κουβέντες των κατοίκων. Από την άλλη πλευρά, στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα – έτοιμα να επιτεθούν όποτε πάρουν άνωθεν εντολή.
ΥΓ.: Το… αντάρτικο κρατά κοντά 4 μήνες και κανένας από τους αντιστεκόμενους κατοίκους δεν σκέφτεται να υποχωρήσει. Όσο περνάει ο καιρός οι πιθανότητες νικηφόρας έκβασης για τις κυβερνητικές δυνάμεις λιγοστεύουν δραματικά. Λέτε ο «πόλεμος της Κερατέας» να γίνει το… Βιετνάμ της κυβέρνησης Παπανδρέου;
Ας κάνουμε τώρα μια παύση κι ας σκεφτούμε ένα… σενάριο επιστημονικής φαντασίας, σύμφωνα με το οποίο στην Ελλάδα δεν θα κυριαρχούσε η παράνοια, η μίζα, η μαγκιά του μπάτσου και ο ανορθολογισμός.
Τι θα συνέβαινε, λοιπόν, στην Κερατέα αν σ’ αυτόν τον τόπο κυριαρχούσε απλώς η κοινή λογική:
1. Το πιθανότερο είναι ότι η κεντρική εξουσία κατ’ αρχήν θα ρωτούσε ποια είναι η γνώμη των κατοίκων για το έργο.
2.Δεν θα επιλεγόταν η κατασκευή χωματερής σε αρχαιολογικό χώρο – όπως το Οβριόκαστρο.
3. Δεν θα προωθούνταν μια τεχνολογία διαχείρισης απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) που είναι βλαπτική, παρωχημένη και θα οδηγήσει στην επιβολή προστίμων από την Ε.Ε. μετά το 2013.
4. Δεν θα καλούνταν η Λαυρεωτική, ένας όμορφος και ήσυχος τόπος, να επωμιστεί 87.500 τόνους σκουπιδιών, δηλαδή τα σκουπίδια όλης της Αθήνας, με καταστροφικά αποτελέσματα για τη ζωή των κατοίκων και για το περιβάλλον.
5. Θα φτιαχνόταν ένα έργο για τη διαχείριση των σκουπιδιών αποκλειστικά της Λαυρεωτικής, τα οποία δεν ξεπερνούν τους 10-15.000 τόνους. Κάτι με το οποίο συμφωνούν οι κάτοικοι.
6. Δεν θα χρησιμοποιούνταν τα ΜΑΤ ως security ιδιωτικών συμφερόντων και εργολάβων, ούτε θα στέλνονταν να περιφρουρούν 3 σκαπτικά μηχανήματα της εταιρείας.
7. Δεν θα δαπανούνταν 2,5 εκατ. ευρώ (!!!) για την τρίμηνη παρουσία των ΜΑΤ στην Κερατέα.
8. Τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν κάλλιστα να δοθούν για την υγειονομική περίθαλψη των κατοίκων της Λαυρεωτικής, καθώς, σύμφωνα με το δήμαρχο, «Δεν υπάρχουν γιατροί, ασθενοφόρο, δεν μπορούν να γίνουν μικροβιολογικές εξετάσεις».
