ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ
Του Θοδωρή Αντωνόπουλου/ theolux@hotmail.com
Share |
Κεντρώοι, σοσιαλίζοντες, φιλελεύθεροι, αριστεριστές, νεοναζί, οικολόγοι, κυνηγοί, χωρισμένοι μπαμπάδες, θεούσοι... Είκοσι επτά κόμματα κατεβαίνουν στις ευρωκάλπες της 7ης Ιουνίου. Αν εξαιρέσουμε τους πέντε «μεγάλους» (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΝ, ΛΑΟΣ) συν τους Οικολόγους-Πράσινους, που ήδη «βλέπουν» Βρυξέλλες, μένουν άλλα 21. Διάφοροι «Δον Κιχώτες» της κάλπης επιμένουν να δίνουν εκλογικό «παρών» στις εκλογικές αναμετρήσεις, έστω κι αν δεν τους «παίζει» κανείς – ή σχεδόν κανείς. Κατεβαίνουν για να υπερασπιστούν το πιστεύω τους, το ψώνιο τους, για το «γαμώ το», ακόμα και με όλα τα προγνωστικά εναντίον τους. Όλα; Όχι! Είπαμε, στις ευρωεκλογές οι προσδοκίες μεγαλώνουν, κάποτε μάλιστα δικαιώνονται...

Ευρωεκλογές. So, what? θα μορφάσετε πολλοί και δεν θα σας κακολογήσω. Ο ρόλος του Ευρωκοινοβουλίου γίνεται ολοένα πιο διακοσμητικός, πράγμα που έχουν πια εμπεδώσει οι «πολίτες της Ενωμένης Ευρώπης». Απόδειξη, τα υψηλά ποσοστά αποχής, που σε κάποιες χώρες, όπως η Μ. Βρετανία και η Δανία, αγγίζουν το 80%! Ακόμα και στην παραδοσιακά «υπερπολιτικοποιημένη» Ελλάδα, η συμμετοχή αναμένεται φέτος κάτω του 70%.

Ωστόσο, οι ευρωεκλογές έχουν πάντα ένα ενδιαφέρον. Αφ’ ενός, επειδή καθρεφτίζουν τρόπον τινά τις προτιμήσεις του εκλογικού σώματος στη δεδομένη χρονική συγκυρία και, αφ’ ετέρου, επειδή οι ψηφοφόροι νιώθουν πιο ελεύθεροι να εκφραστούν. Έτσι, μια υπολογίσιμη μερίδα αποδοκιμάζει τα μεγάλα κόμματα και «πριμοδοτεί» πολιτικούς σχηματισμούς που δύσκολα θα είχαν οποιαδήποτε τύχη στις εθνικές εκλογές.

Είναι τα περίφημα «λοιπά κόμματα» ή «και λοιποί», που συνήθως στριμώχνονται στην τελευταία στήλη στα γραφήματα των εκλογικών αποτελεσμάτων. Δεν χρηματοδοτούνται (τα περισσότερα), δεν κάνουν εκτενείς διαφημιστικές καμπάνιες, δεν δικαιούνται τηλεοπτικούς χρόνους, δεν εκπροσωπούνται στα πολιτικά talk shows και κατά κανόνα φιλοξενούνται στα «ψιλά» των εφημερίδων. Στις φετινές ευρωεκλογές ανέρχονται στα 21. Ας τους κάνουμε μία μίνι παρουσίαση. Μπορεί, εν τέλει, κάποια να αξίζουν όντως την ψήφο μας, ή –έστω– το... κράξιμό μας.

Κέντρο - απόκεντρο
Η Δημοκρατική Αναγέννηση του Στέλιου Παπαθεμελή (απόψε-ένας-ναύτης-το-κορμί-μου -αμελεί) επικεντρώνει στην οικονομία, τη διαφθορά, το δημογραφικό και την «τηλεοπτική δικτατορία των μετρίων», κάνει δε ειδική μνεία «στα παιδιά (του περσινού Δεκέμβρη προφανώς) που θύμωσαν και εξοργίσθηκαν» (μπράβο ο Στέλιος!). Στις εθνικές εκλογές του 2007 τον «σταύρωσαν» 57.175 εκλογείς (0,80%).

Η Ένωση Κεντρώων (Ε.Κ.) του πάλαι ποτέ υπέρλαμπρου αστέρα της trash TV Βασίλη Λεβέντη (που υπήρξε κάποια εποχή η χαρά του πιτσαδόρου) συγκρούεται, όπως πάντα, «με τη σήψη και την ατιμία» και κατακεραυνώνει «τα κόμματα που λανσάρει το σύστημα εκδοτών και δημοσιογράφων». Ψαρωτικός και στα γεράματα ο πρόεδρος, στις προηγούμενες ευρωεκλογές (2004) «έψησε» 34.511 ψηφοφόρους (0,56%).

Το ΑΣΚΕ (Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας), που ίδρυσε το 1984 το πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Καργόπουλος, τάσσεται αναφανδόν κατά Ε.Ε. και ΝΑΤΟ και φρονεί ότι «η αποχώρηση της Ελλάδας από την Ε.Ε. είναι ο πρώτος όρος για την πρόοδο και την επιβίωση της πατρίδας μας». Το 2004 το προτίμησαν 11.598 ευρωψηφοφόροι (0,19%).

Η Δράση είναι ένας νεοπαγής πολιτικός φορέας, από τον οποίο ξεχωρίζουν οι θεαματικές υποψηφιότητες των Στέφανου Μάνου, Βασίλη Κοντογιαννόπουλου, Γιάννη Μπουτάρη και –ω, ναι!– του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη (δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί). Μαζί τους, ίσως, κατέβει και ο συγγραφέας Νίκος Δήμου.
Φιλοευρωπαϊστές, εκσυγχρονιστές επιλέγουν «αντί της μοιρολατρίας, τη δράση... Δεν διεκδικούμε την εξουσία, αλλά αλήθεια και κοινή λογική στην πολιτική μας ζωή».

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία τού μόλις 27χρονου γιατρού Παναγιώτη Περλικού πρεσβεύει «την ενίσχυση των θεσμών της Ε.Ε., τη διεύρυνσή της με χώρες που σέβονται το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις αξίες της ελεύθερης αγοράς». Καταδικάζει ως απαράδεκτη «τη συστηματική παραβίαση του κοινοτικού δικαίου για την προστασία παρασιτικών ομάδων και τη συντήρηση των στεγανών στην οικονομία».

Το Κόμμα Φιλελευθέρων του Μανώλη Καλλιγιάνη κρατά από την Κρήτη και τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Καλεί όλους τους Κρητικούς «να ψηφίσουν με την καρδιά τους, δηλαδή βενιζελικά, για να ξαναγυρίσει η Κρήτη στις πολιτικές ρίζες της και να ακουστεί η φωνή της στην Ευρώπη».

Οι Δημοκρατικοί του δημοσιογράφου-δικηγόρου Αντώνη Παπαγιαννίδη στέκονται κριτικά απέναντι στην Ε.Ε. και θεωρούν τις υφιστάμενες σχέσεις της με την Ελλάδα «μια κατάσταση σταθερής παρεξήγησης». Δίνουν προτεραιότητα στο περιβάλλον και την προβολή των εθνικών θεμάτων.

Εσείς τώρα τι είστε;
Το Ελληνικό Ανανεωτικό Ρεύμα (ΕΑΡ) παρουσιάζεται ως «το πολιτικό κίνημα των Ελλήνων Διαφωτιστών». Χρησιμοποιεί πότε αριστερίζουσα και πότε δεξιόστροφη φρασεολογία. Ομνύει στην αρχαιοελληνική παιδεία, τον ορθό λόγο, την οικολογία, την προστασία των ελληνικών εθνικών μειονοτήτων, ενώ επιτίθεται στην οικονομική ολιγαρχία, τις τράπεζες και την Εκκλησία.

Κλίνατε επ’ αριστερά!
 Η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.), μετεξέλιξη του ΜΕ.ΡΑ. (Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς) και του ΕΝ.ΑΝΤΙ.Α. (Ενωτική Αντικαπιταλιστική Αριστερά), εκτιμά ότι «η Ε.Ε. δεν είναι σπίτι των λαών, αλλά σφαγείο πολυεθνικών, όργανο της καπιταλιστικής επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας, συμμέτοχος στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις ΝΑΤΟ - ΗΠΑ, ρατσιστικό φρούριο σε βάρος των μεταναστών». Ανάμεσα στους «αντάρτες» υποψηφίους, ο πρώην ευρωβουλευτής Δημήτρης Δεσύλλας και οι δημοσιογράφοι Χρήστος Μπίστης και Γιώργος Δελαστίκ. Στις ευρωεκλογές του 2004 ως ΜΕ.ΡΑ. έλαβε 13.387 ψήφους (0,22%).

Το μ-λ ΚΚΕ καταγγέλλει την Ε.Ε. και τους «μύθους για τα μεγάλα οφέλη της χώρας από την ένταξή της». Εκτιμά ότι «για κάθε 1 ευρώ που παίρνουμε δίνουμε 2» και σημειώνει πως «ένα 60% των κοινοτικών κονδυλίων επιστρέφει στα ισχυρά μέλη της ιμπεριαλιστικής Ε.Ε. είτε με τη μορφή κεφαλαιουχικών αγαθών και τεχνογνωσίας είτε με την ανάθεση δημόσιων έργων σε πολυεθνικές». Το 2004 απέσπασε 21.220 ψήφους (0,35%).

Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ-τροτσκιστές) απευθύνεται «στους νεολαίους της εξέγερσης του Δεκέμβρη 2008, τους εργάτες της ελαστικής εργασίας, τη γενιά των 500 ευρώ, τους άνεργους, τους αγρότες, τους διανοούμενους που δεν υπηρετούν την άρχουσα τάξη». Αξιώνει «τη διάλυση της Ε.Ε. των μονοπωλίων και την αντικατάστασή της από την ΕΣΠΕ – Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης»!

Η ΟΑΚΚΕ (Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ) είναι γνωστή από τις XL αφίσες με τα «ξύλινα» κείμενα-σεντόνια, σε στυλ εφημερίδων τοίχου, στις οποίες συνήθης στόχος είναι η «νεοχιτλερική Ρωσία» και οι «εγχώριοι συνοδοιπόροι» της, στους οποίους συγκαταλέγεται μέχρι και ο πρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός Σωκράτης Κόκκαλης! Το 2004 είχε πείσει 5.090 ψηφοφόρους (0,08%). Λείπουν οι «τρανταχτές» υποψηφιότητες. Αν, πάντως, ήμουν Πειραιώτης θα ψήφιζα Θόδωρο Παγωμένο και μόνο για το όνομα.
 
Πάρ’ το όοολο Δεξιά
Η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή «πουλάει» χύμα ξενοφοβία, σοβινισμό και πατριδοκαπηλία: «Όχι στην Ευρώπη-σκουπιδοτενεκέ και άσυλο ανιάτων του πλανήτη... Στόχος της Ευρωπαϊκής Ιδέας είναι μια κοινότητα πνεύματος και αίματος» διακηρύσσει. Στελέχη της επιτίθενται συχνά πυκνά σε «αντιφρονούντες» και μετανάστες. Το 2004 ήταν βασική συνιστώσα της Πατριωτικής Συμμαχίας που συγκίνησε μόλις 10.618 εκλογείς (0,18%). Είθε φέτος τα «χρυσά αυγά» να βγουν ακόμα πιο κλούβια.

Οικοτοπίες

Οι Έλληνες Οικολόγοι είναι το προσωποπαγές κόμμα του Δημοσθένη Βεργή, που έκανε αίσθηση παλιότερα ποζάροντας προεκλογικά ως... πράσινος Αδάμ, δίχως καν ένα φύλλο συκής! Τελευταία έχει μάλλον σοβαρέψει (γιατί, πρόεδρε;), μας καλεί «να πάρουμε το μέλλον του πλανήτη στα χέρια μας» και δηλώνει «διαπιστευμένος στον ΟΗΕ και την Ε.Ε.»(;) Μ’ ετούτα και μ’ εκείνα, το 2004 «τσίμπησε» 32.956 ψήφους (0,54%).

Οι Οικολόγοι Ελλάδας του Κωνσταντίνου Παπανικόλα είναι γνωστοί από το vegetarian φαγάδικο-υγιεινάδικο που διατηρούν στην Ακαδημίας, αλλά κι από το ΤΗΛΕΦΩΣ, το πιο ambient trance κανάλι της ελληνικής τηλεόρασης! Επαγγέλλονται «πολιτική κάθαρση και υγεία ψυχής, νου και σώματος».

Το Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών προβάλλει πάνω απ’ όλα τις οικολογικές του ευαισθησίες, επιτιθέμενο στους «οικολόγους του σαλονιού». Η προεκλογική αφίσα του δείχνει έναν κυνηγό να... πλέκει στην πολυθρόνα του με τη βοήθεια του λαγωνικού του. «Έτσι θέλουν να σε καταντήσουν!» προειδοποιεί. Ρώτησαν, άραγε, τα αθώα θηράματα και όλους εμάς τους λοιπούς φυσιολάτρες, που κάνουμε αμάν να δούμε κάνα ζωντανό στο δάσος;

Μακεδονία, όπως Makedonija;
Η Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία – Ουράνιο Τόξο (Vino Zito) είναι το κόμμα των αυτοπροσδιοριζόμενων ως (Σλαβο-)Μακεδόνων, που επιδιώκουν αναγνώριση της γλώσσας και της εθνικής τους ταυτότητας. Στις προηγούμενες ευρωεκλογές πήραν 6.176 ψήφους (0,10%), στη συντριπτική πλειοψηφία τους από τη ΒΔ. Ελλάδα.

Σ’ αγαπώ, μ’ αγαπάς
Το Ελληνικό Κοινωνικό Κόμμα είναι η πολιτική έκφραση του Συλλόγου για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια (ΣΥ.Γ.Α.ΠΑ.), που αντιδρά «στην καταπάτηση των δικαιωμάτων των ανδρών μετά από ένα διαζύγιο» και στην προτίμηση των μητέρων σε υποθέσεις επιμέλειας τέκνων. Επιδίωξή του, «να εφαρμοσθεί και στη χώρα μας ο θεσμός των οικογενειακών δικαστηρίων, να καθιερωθεί η έννοια της συνεπιμέλειας και της εναλλασσόμενης κατοικίας». Ω καιροί, ω ήθη...

Χριστός ή χάος...
Η Κοινωνία του Μανώλη Βολουδάκη, «πολιτική παράταξη των συνεχιστών του Καποδίστρια», αλλά και του... Μεγάλου Κωνσταντίνου, διατείνεται πως κατάγεται «από Εκείνον που υπήρχε προτού δημιουργηθεί ο κόσμος»(!). Πρεσβεύει πως «ανήκομεν εις την καθ’ ημάς Ανατολή», ανησυχεί δε ιδιαιτέρως για τη «βαριά άρρωστη νεολαία μας», ειδικά «κάποιους που πρόσφατα δημιούργησαν ένα κίνημα (emo) που αποζητά τον θάνατο!». Jesus Christ...

Η Χριστοπιστία του Ευστάθιου Πατσαντζή, ενός γραφικού μπάρμπα, που χρόνια τώρα σκάει προεκλογικά στο Σύνταγμα ενδεδυμένος λευκό κοστούμι, καπέλο, κόκκινη γραβάτα και ζωσμένος με πλακάτ σαν κινητή ρεκλάμα, υπόσχεται να θέσει στο μέτωπο κάθε ψηφοφόρου του «την ιερή θεοσφραγίδα της Αποκαλύψεως ως προστασία και διαχωρισμό από τους Αντίχριστους». Το 2004 «σφράγισε» μόλις 45 νοματαίους (0,00%), φέτος όμως οι fans του στο Facebook περηφανεύονται πως ξεπερνούν τα 22.000 μέλη! Ο καιρός γαρ εγγύς...



fashion addiction