Tο Χάος νικάει την Εντροπία
Tο Χάος νικάει την Εντροπία
O Κλειστός Κόσμος
Ι
Υπάρχει κάποια στιγμή στη ροή του ιστορικού χρόνου όπου οι κοινωνίες αντιλαμβάνονται ότι ο κόσμος είναι κλειδωμένος στο καβούκι του.
Ο «κλειστός κόσμος» είναι μια κατάσταση απερίγραπτη που ανιχνεύεται μόνο με το ένστικτο. Εκεί η εντροπία κυριαρχεί.
Στα ανθρώπινα συναισθήματα αυτό εκφράζεται άλλοτε με οργή, άλλοτε με παραίτηση. Όταν σκέφτεσαι με τον ορθό λόγο, είσαι άτομο κι ο δεύτερος δρόμος είναι κανόνας. Όταν αφουγκράζεσαι ως συλλογικότητα, ξεσπάει η οργή, εξεγείρεσαι. Η σφαίρα που κτύπησε το μικρό μαθητή στα Εξάρχεια στις 6/12 είναι σα να κτύπησε το κέντρο ενός μελισσιού. Αφυπνίσθηκε έτσι το ένστικτο μιας μεγάλης ομάδας που εκπροσωπεί την επιβίωση όλων μας, σαν τελικό αποτέλεσμα των πράξεων μας, των κόπων μας.
Το να εξεγερθεί το μέλλον της χώρας δεν είναι κάτι που είχαμε συνηθίσει. Θα πρέπει όμως να συνηθίσουμε να ζούμε μαζί του. Όταν βγήκε στον αέρα η διαφήμιση της GREENPEACE με τα οργισμένα πιτσιρίκια, ήταν πολλοί που την χλεύασαν. Όμως η αλήθεια είναι κρυμμένη στα βλέμματα των παιδιών κι αυτά μας κατηγορούν για τον κόσμο που θα τους κληρονομήσουμε. Έναν «κλειστό κόσμο». Έτοιμο να εκραγεί, με μέλλον αβέβαιο για όλους μας και ειδικά για αυτούς που υποτίθεται ότι θα μας διαδεχτούν.
Η οργή του Διόνυσου
ΙΙ
« Ο μύθος της σφαγής των νηπίων από τον Ηρώδη, είναι μια αλληγορία για τον ερχομό του Διόνυσου».
Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση πραγμάτων ή επιλέγει κανείς να κλείσει τα αυτιά του και τα μάτια του και κυρίως το στόμα του ή να ξαναγίνει παιδί και να μπει μέσα στη συλλογικότητα των εξεγερμένων. Παρακολούθησα όλους τους διαλόγους αυτών που ήταν κακοπροαίρετοι με τους μαθητές κι αυτών που ήταν καλοπροαίρετοι μαζί τους. Δεν υπήρξε καμιά επικοινωνία. Όλων των ειδών οι κομφορμισμοί παρέλασαν στις μικρές οθόνες για να αποδείξουν την αχρηστία τους. Όλες οι ύβρεις χρησιμοποιήθηκαν εναντίον του σώματος του μικρού μαθητή από μια εξουσία που μιμείται την αρχαία τραγωδία. Το θύμα κακοποιήθηκε στην κηδεία του, στην ανάμνηση του, δολοφονήθηκε τρις.
Αν είχαν υπ’ όψιν τους τον Διόνυσο αυτοί που εκφράζουν τον «κλειστό κόσμο» θα έπρεπε να τρέμανε την οργή του. Κάθε συλλογικότητα που εξεγείρεται έχει προστάτη αυτόν τον θεό. Χορεύει και τρέμει το σύμπαν, γκρεμίζει εξουσίες, τσακίζει το περίβλημα του κόσμου για να μπορούν οι άνθρωποι να ονειρεύονται. Είναι το Χάος απέναντι στην Εντροπία .
Επιμύθιο
« Δε ξέρω τι να παίξω στα παιδιά, αφού τα ξέρουν όλα».
Διον. Σαββόπουλος
Δεν θέλω οι νέοι να γίνουν σαν κι εμάς. Δεν ξέρω τον τρόπο, μα είναι σημαντικό να μη σταματήσουν να ονειρεύονται. Μέσα από την συλλογικότητα του μελισσιού μπορεί να προκύψει η υπέρβαση του «κλειστού κόσμου». Ίσως βοηθήσει κι ο από μηχανής θεός ….Το Χάος πάντα νικάει την Εντροπία..
O Κλειστός Κόσμος
Ι
Υπάρχει κάποια στιγμή στη ροή του ιστορικού χρόνου όπου οι κοινωνίες αντιλαμβάνονται ότι ο κόσμος είναι κλειδωμένος στο καβούκι του.
Ο «κλειστός κόσμος» είναι μια κατάσταση απερίγραπτη που ανιχνεύεται μόνο με το ένστικτο. Εκεί η εντροπία κυριαρχεί.
Στα ανθρώπινα συναισθήματα αυτό εκφράζεται άλλοτε με οργή, άλλοτε με παραίτηση. Όταν σκέφτεσαι με τον ορθό λόγο, είσαι άτομο κι ο δεύτερος δρόμος είναι κανόνας. Όταν αφουγκράζεσαι ως συλλογικότητα, ξεσπάει η οργή, εξεγείρεσαι. Η σφαίρα που κτύπησε το μικρό μαθητή στα Εξάρχεια στις 6/12 είναι σα να κτύπησε το κέντρο ενός μελισσιού. Αφυπνίσθηκε έτσι το ένστικτο μιας μεγάλης ομάδας που εκπροσωπεί την επιβίωση όλων μας, σαν τελικό αποτέλεσμα των πράξεων μας, των κόπων μας.
Το να εξεγερθεί το μέλλον της χώρας δεν είναι κάτι που είχαμε συνηθίσει. Θα πρέπει όμως να συνηθίσουμε να ζούμε μαζί του. Όταν βγήκε στον αέρα η διαφήμιση της GREENPEACE με τα οργισμένα πιτσιρίκια, ήταν πολλοί που την χλεύασαν. Όμως η αλήθεια είναι κρυμμένη στα βλέμματα των παιδιών κι αυτά μας κατηγορούν για τον κόσμο που θα τους κληρονομήσουμε. Έναν «κλειστό κόσμο». Έτοιμο να εκραγεί, με μέλλον αβέβαιο για όλους μας και ειδικά για αυτούς που υποτίθεται ότι θα μας διαδεχτούν.
Η οργή του Διόνυσου
ΙΙ
« Ο μύθος της σφαγής των νηπίων από τον Ηρώδη, είναι μια αλληγορία για τον ερχομό του Διόνυσου».
Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση πραγμάτων ή επιλέγει κανείς να κλείσει τα αυτιά του και τα μάτια του και κυρίως το στόμα του ή να ξαναγίνει παιδί και να μπει μέσα στη συλλογικότητα των εξεγερμένων. Παρακολούθησα όλους τους διαλόγους αυτών που ήταν κακοπροαίρετοι με τους μαθητές κι αυτών που ήταν καλοπροαίρετοι μαζί τους. Δεν υπήρξε καμιά επικοινωνία. Όλων των ειδών οι κομφορμισμοί παρέλασαν στις μικρές οθόνες για να αποδείξουν την αχρηστία τους. Όλες οι ύβρεις χρησιμοποιήθηκαν εναντίον του σώματος του μικρού μαθητή από μια εξουσία που μιμείται την αρχαία τραγωδία. Το θύμα κακοποιήθηκε στην κηδεία του, στην ανάμνηση του, δολοφονήθηκε τρις.
Αν είχαν υπ’ όψιν τους τον Διόνυσο αυτοί που εκφράζουν τον «κλειστό κόσμο» θα έπρεπε να τρέμανε την οργή του. Κάθε συλλογικότητα που εξεγείρεται έχει προστάτη αυτόν τον θεό. Χορεύει και τρέμει το σύμπαν, γκρεμίζει εξουσίες, τσακίζει το περίβλημα του κόσμου για να μπορούν οι άνθρωποι να ονειρεύονται. Είναι το Χάος απέναντι στην Εντροπία .
Επιμύθιο
« Δε ξέρω τι να παίξω στα παιδιά, αφού τα ξέρουν όλα».
Διον. Σαββόπουλος
Δεν θέλω οι νέοι να γίνουν σαν κι εμάς. Δεν ξέρω τον τρόπο, μα είναι σημαντικό να μη σταματήσουν να ονειρεύονται. Μέσα από την συλλογικότητα του μελισσιού μπορεί να προκύψει η υπέρβαση του «κλειστού κόσμου». Ίσως βοηθήσει κι ο από μηχανής θεός ….Το Χάος πάντα νικάει την Εντροπία..
