Ο Μποέμ κύριος Cerny
Ο μποέμ κύριος Černý
Τίποτα δεν είναι όπως δείχνει και δεν είναι αναγκαίο όλες οι καταστάσεις να είναι στεγανές και αδιαπέραστες. Μπορούν να επικοινωνούν ή να είναι έστω ημιπερατές και αμφίδρομες. Όπως η καλλιτεχνική άποψη του David Černý.
Όλα ξεκίνησαν από την ιδέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αφού λοιπόν έγινε η Ένωση, καταργήθηκαν τα σύνορα και απέκτησαν όλοι κοινό κέρμα, κάποτε πήραν την αρχηγία της και οι Τσέχοι. Κάθε χώρα που αναλαμβάνει την προεδρία της ΕΕ αναλαμβάνει να στολίσει το εξωτερικό του κτιρίου του Συμβουλίου με ένα έργο τέχνης Αυτοί οι Μποέμ τύποι (κατέχουν και τα πνευματικά δικαιώματα της λέξης) αποφάσισαν αντί για την καθιερωμένη έκθεση ενός έργου να ζητήσουν από 27 καλλιτέχνες των αντίστοιχων χωρών – μελών, να φιλοτεχνήσουν κάτι, παρουσιάζοντας κάποιο στερεότυπο για τη χώρα τους ο καθένας.
Μέχρι εδώ καλά. Γιατί τα καλύτερα ξεκινούν με την ανάθεση του έργου, η οποία έγινε σε έναν άλλο μποέμ τύπο, τον 40χρονο γλύπτη David Černý. Ο Δαβίδ έγινε αρχικά γνωστός όταν το 1991 τον χαρακτήρισαν χούλιγκαν και τον συλλάβανε. Είχε βάψει ένα σοβιετικό τανκ, το οποίο θεωρούνταν τότε μνημείο, ροζ!
Ο David Černý, λοιπόν, αποφάσισε ότι δεν χρειάζονται 27 ξένοι καλλιτέχνες από όλη την ΕΕ για την παραπάνω έκθεση κι ότι αυτός από μόνος του ήταν αρκετός. Πήρε την απόφαση (και ίσως και τα κονδύλια) και έφτιαξε μόνος ένα τεράστιο πλέγμα πάνω στο οποίο υπάρχουν «καρφιτσωμένα» τα γλυπτά που απεικονίζουν τα στερεότυπα για κάθε χώρα. Την 8 τόνων δημιουργία υπογράφουν 27 ανύπαρκτοι καλλιτέχνες. Την απόφαση αυτή όμως δεν την ανακοίνωσε σε κανέναν, παρά μόνο όταν έγινε ντόρος σε όλη την Ένωση.
Και πως να μην γίνει ντόρος, όταν η Βουλγαρία απεικονίζεται σαν τούρκικη τουαλέτα, η Εσθονία σαν ηλεκτρικά σφυροδρέπανα (όταν πρόσφατα κατάργησε με νόμο τη χρήση των πατροπαράδοτων), το Λουξεμβούργο με ταμπέλα προς πώληση, η Ολλανδία βυθισμένη με μιναρέδες να προεξέχουν της θάλασσας, η Γερμανία γεμάτη αυτοκινητόδρομους σε σβαστικοειδή διάταξη, ένα κουτί ΙΚΕΑ αντί της Σουηδίας, ένα απέραντο ποδοσφαιρικό γήπεδο για την Ιταλία και πολλά άλλα.
Τρία έργα μπορούν να ξεχωρίσουν ίσως. Η εικόνα της Ελλάδας, ένας χάρτης μιας καμένης χώρας. Το γλυπτό που απεικονίζει την Τσεχία του Černý. Μια πινακίδα LED που μεταδίδει δηλώσεις του Τσέχου πρόεδρου, τον οποίο ο δημιουργός έχει χαρακτηρίσει μαλάκα. Η εικόνα της Μεγάλης Βρετανίας η οποία απεικονίζει... το κενό! Ό,τι ακριβώς είναι δηλαδή η Αγγλία, για την υπόλοιπη ΕΕ από τη δημιουργία της. Απούσα.
Οι Βούλγαροι κάλεσαν τον Τσέχο πρέσβη στη Σόφια για εξηγήσεις), φτάνοντας τον αντιπρόεδρο της χώρας να ζητήσει συγνώμη και τον πρωθυπουργό να δηλώσει αυθεντικά μποέμικα ότι πρώτα θα πάει στις Βρυξέλλες να δει τι προκάλεσε γέλιο και θυμό και μετά θα έχει άποψη.
Λοιπόν, πρόκειται για χιούμορ ή διαστροφή; Πραγματικά εύστοχη παρέμβαση ή μία ακόμα ατομική έμμεση διαφήμιση; Πολιτική ή τσαρλατανισμός; Μήνυμα ή αρπαχτή; Μαύρο ή άσπρο;
Τίποτα δεν είναι όπως δείχνει και δεν είναι αναγκαίο όλες οι καταστάσεις να είναι στεγανές και αδιαπέραστες. Μπορούν να επικοινωνούν ή να είναι έστω ημιπερατές και αμφίδρομες. Όπως η καλλιτεχνική άποψη του David Černý.
Όλα ξεκίνησαν από την ιδέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αφού λοιπόν έγινε η Ένωση, καταργήθηκαν τα σύνορα και απέκτησαν όλοι κοινό κέρμα, κάποτε πήραν την αρχηγία της και οι Τσέχοι. Κάθε χώρα που αναλαμβάνει την προεδρία της ΕΕ αναλαμβάνει να στολίσει το εξωτερικό του κτιρίου του Συμβουλίου με ένα έργο τέχνης Αυτοί οι Μποέμ τύποι (κατέχουν και τα πνευματικά δικαιώματα της λέξης) αποφάσισαν αντί για την καθιερωμένη έκθεση ενός έργου να ζητήσουν από 27 καλλιτέχνες των αντίστοιχων χωρών – μελών, να φιλοτεχνήσουν κάτι, παρουσιάζοντας κάποιο στερεότυπο για τη χώρα τους ο καθένας.
Μέχρι εδώ καλά. Γιατί τα καλύτερα ξεκινούν με την ανάθεση του έργου, η οποία έγινε σε έναν άλλο μποέμ τύπο, τον 40χρονο γλύπτη David Černý. Ο Δαβίδ έγινε αρχικά γνωστός όταν το 1991 τον χαρακτήρισαν χούλιγκαν και τον συλλάβανε. Είχε βάψει ένα σοβιετικό τανκ, το οποίο θεωρούνταν τότε μνημείο, ροζ!
Ο David Černý, λοιπόν, αποφάσισε ότι δεν χρειάζονται 27 ξένοι καλλιτέχνες από όλη την ΕΕ για την παραπάνω έκθεση κι ότι αυτός από μόνος του ήταν αρκετός. Πήρε την απόφαση (και ίσως και τα κονδύλια) και έφτιαξε μόνος ένα τεράστιο πλέγμα πάνω στο οποίο υπάρχουν «καρφιτσωμένα» τα γλυπτά που απεικονίζουν τα στερεότυπα για κάθε χώρα. Την 8 τόνων δημιουργία υπογράφουν 27 ανύπαρκτοι καλλιτέχνες. Την απόφαση αυτή όμως δεν την ανακοίνωσε σε κανέναν, παρά μόνο όταν έγινε ντόρος σε όλη την Ένωση.
Και πως να μην γίνει ντόρος, όταν η Βουλγαρία απεικονίζεται σαν τούρκικη τουαλέτα, η Εσθονία σαν ηλεκτρικά σφυροδρέπανα (όταν πρόσφατα κατάργησε με νόμο τη χρήση των πατροπαράδοτων), το Λουξεμβούργο με ταμπέλα προς πώληση, η Ολλανδία βυθισμένη με μιναρέδες να προεξέχουν της θάλασσας, η Γερμανία γεμάτη αυτοκινητόδρομους σε σβαστικοειδή διάταξη, ένα κουτί ΙΚΕΑ αντί της Σουηδίας, ένα απέραντο ποδοσφαιρικό γήπεδο για την Ιταλία και πολλά άλλα.
Τρία έργα μπορούν να ξεχωρίσουν ίσως. Η εικόνα της Ελλάδας, ένας χάρτης μιας καμένης χώρας. Το γλυπτό που απεικονίζει την Τσεχία του Černý. Μια πινακίδα LED που μεταδίδει δηλώσεις του Τσέχου πρόεδρου, τον οποίο ο δημιουργός έχει χαρακτηρίσει μαλάκα. Η εικόνα της Μεγάλης Βρετανίας η οποία απεικονίζει... το κενό! Ό,τι ακριβώς είναι δηλαδή η Αγγλία, για την υπόλοιπη ΕΕ από τη δημιουργία της. Απούσα.
Οι Βούλγαροι κάλεσαν τον Τσέχο πρέσβη στη Σόφια για εξηγήσεις), φτάνοντας τον αντιπρόεδρο της χώρας να ζητήσει συγνώμη και τον πρωθυπουργό να δηλώσει αυθεντικά μποέμικα ότι πρώτα θα πάει στις Βρυξέλλες να δει τι προκάλεσε γέλιο και θυμό και μετά θα έχει άποψη.
Λοιπόν, πρόκειται για χιούμορ ή διαστροφή; Πραγματικά εύστοχη παρέμβαση ή μία ακόμα ατομική έμμεση διαφήμιση; Πολιτική ή τσαρλατανισμός; Μήνυμα ή αρπαχτή; Μαύρο ή άσπρο;
