Ανάβρα
Σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την κοντινότερη κωμόπολη, τον Αλμυρό, και σε υψόμετρο 1.000 μέτρων, οι 700 κάτοικοί της, στην πλειονότητά τους κτηνοτρόφοι, απολαμβάνουν εισοδήματα από 30 έως 100 χιλιάδες ευρώ και ποιότητα ζωής που μπορεί να συγκριθεί μόνο με το πλούσιο κράτος της Ελβετίας! Πρόκειται για την κοινότητα Ανάβρα του νομού Μαγνησίας.
Από αυτό το χωριό δεν μεταναστεύει κανείς προς τα αστικά κέντρα. Μάλλον συμβαίνει το αντίθετο. Πολλοί αφήνουν τις πόλεις για να επιστρέψουν στο χωριό τους. Με ποσοστό ανεργίας μηδενικό και με μέσον όρο ηλικίας τα 40 έτη, ο πληθυσμός διπλασιάστηκε μέσα στα τελευταία 15 χρόνια.
Υπεύθυνος για την πρόοδο και την ανάπτυξη του τόπου είναι ο κοινοτάρχης Δημήτρης Τσουκαλάς. Άνθρωπος που ζούσε χρόνια στην Αθήνα, αποφάσισε να την εγκαταλείψει και να επιστρέψει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Ανάβρα. Σήμερα συνταξιούχος της ΔΕΗ, με σύνταξη 2.500 ευρώ το μήνα, θεωρείται ο πιο φτωχός ανάμεσα στους υπόλοιπους κατοίκους της κοινότητας. Όταν εξελέγη πρόεδρος της Κοινότητας, άρχισε εντατικά τις προσπάθειες για την ανάπτυξη της περιοχής, αγνοώντας και παραμερίζοντας τα όποια πολιτικά συμφέροντα. Μια περιοχή ιδιαίτερα προβληματική στο παρελθόν. Τα γελάδια, οι χοίροι και τα πρόβατα κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο χωριό. Δεν υπήρχε πουθενά άσφαλτος. Το χειμώνα περπατούσες μέσα στη λάσπη, το καλοκαίρι η σκόνη σε έπνιγε.
Οι υποδομές που σήμερα έχουν δημιουργηθεί στην περιοχή είναι αξιοζήλευτες και αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση. Συνοπτικά, η περιοχή διαθέτει αιολικό πάρκο, που δίνει έσοδα 100.000 ευρώ ετησίως στην κοινότητα, τρία υπερσύγχρονα κτηνοτροφικά πάρκα που στεγάζουν το χειμώνα (όταν η Ανάβρα αποκλείεται από τα χιόνια) 25.000 ζώα, πρότυπο σφαγείο που θυμίζει χειρουργείο, διώροφο πάρκινγκ 60 θέσεων, γυμναστήριο με τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα, γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, λαογραφικό μουσείο και –φυσικά– περιβαλλοντικό / πολιτιστικό πάρκο, έκτασης 240 στρεμμάτων.
Αξιοσημείωτο γεγονός, που υποδηλώνει και την ευαισθησία του κοινοτάρχη, είναι η βαρύτητα που έχει δοθεί στην κοινωνική πολιτική του τόπου: το νηπιαγωγείο και το δημοτικό είναι ιδιαίτερα προσεγμένα, ενώ υπάρχει αγροτικό ιατρείο που είναι πάντοτε στελεχωμένο. Ακόμα, δίνεται δωρεάν στέγαση για τους δασκάλους και τους γιατρούς που εργάζονται στην περιοχή, ενώ το περίφημο «Βοήθεια στο σπίτι» –που στους περισσότερους δήμους έχει φαλιρίσει ως πρόγραμμα– εδώ παρέχει σημαντική κοινωνική βοήθεια στους ηλικιωμένους. Για να ενισχυθεί κι άλλο ο πληθυσμός, ο κύριος Τσουκαλάς επέκτεινε τον οικισμό και έδωσε οικόπεδα σε άστεγους δημότες στο μισό της αντικειμενικής τους αξίας και με αποπληρωμή σε 5 δόσεις!
Μια σειρά από νέες υποδομές βρίσκεται στα σκαριά. Προσεχώς σχεδιάζονται έργα για σύστημα τηλεθέρμανσης, υδροηλεκτρικό εργοστάσιο, γηροκομείο, ακόμα και πισίνα! Όλα αυτά με το πείσμα και τη θέληση ενός και μόνο ανθρώπου, ο οποίος έκανε τη διαφορά και απογείωσε το ρυθμό ανάπτυξης του χωριού, στηριζόμενος στις προσπάθειες τις δικές του και των κατοίκων της Ανάβρας – και όχι στο άεργο ελληνικό κράτος με την υδροκέφαλη εξουσία.
Μάλιστα, αναζητώντας πληροφορίες για την Ανάβρα και τον αξιέπαινο κοινοτάρχη της, κάπου διάβασα την εξής δήλωσή του: «Το μυστικό της επιτυχίας είναι να αγαπά κανείς τον τόπο του, να δουλεύει σκληρά και να εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία που του δίνουν τα εθνικά και τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Δεν αποδέχομαι τη δικαιολογία της έλλειψης πόρων. Κάθε δήμαρχος ή κοινοτάρχης μπορεί να κάνει έργα, με κέφι και μεράκι, χωρίς κομματικές φιλοδοξίες, με σωστούς συνεργάτες και καλή γραμματειακή υποστήριξη».
Από αυτό το χωριό δεν μεταναστεύει κανείς προς τα αστικά κέντρα. Μάλλον συμβαίνει το αντίθετο. Πολλοί αφήνουν τις πόλεις για να επιστρέψουν στο χωριό τους. Με ποσοστό ανεργίας μηδενικό και με μέσον όρο ηλικίας τα 40 έτη, ο πληθυσμός διπλασιάστηκε μέσα στα τελευταία 15 χρόνια.
Υπεύθυνος για την πρόοδο και την ανάπτυξη του τόπου είναι ο κοινοτάρχης Δημήτρης Τσουκαλάς. Άνθρωπος που ζούσε χρόνια στην Αθήνα, αποφάσισε να την εγκαταλείψει και να επιστρέψει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Ανάβρα. Σήμερα συνταξιούχος της ΔΕΗ, με σύνταξη 2.500 ευρώ το μήνα, θεωρείται ο πιο φτωχός ανάμεσα στους υπόλοιπους κατοίκους της κοινότητας. Όταν εξελέγη πρόεδρος της Κοινότητας, άρχισε εντατικά τις προσπάθειες για την ανάπτυξη της περιοχής, αγνοώντας και παραμερίζοντας τα όποια πολιτικά συμφέροντα. Μια περιοχή ιδιαίτερα προβληματική στο παρελθόν. Τα γελάδια, οι χοίροι και τα πρόβατα κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο χωριό. Δεν υπήρχε πουθενά άσφαλτος. Το χειμώνα περπατούσες μέσα στη λάσπη, το καλοκαίρι η σκόνη σε έπνιγε.
Οι υποδομές που σήμερα έχουν δημιουργηθεί στην περιοχή είναι αξιοζήλευτες και αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση. Συνοπτικά, η περιοχή διαθέτει αιολικό πάρκο, που δίνει έσοδα 100.000 ευρώ ετησίως στην κοινότητα, τρία υπερσύγχρονα κτηνοτροφικά πάρκα που στεγάζουν το χειμώνα (όταν η Ανάβρα αποκλείεται από τα χιόνια) 25.000 ζώα, πρότυπο σφαγείο που θυμίζει χειρουργείο, διώροφο πάρκινγκ 60 θέσεων, γυμναστήριο με τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα, γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, λαογραφικό μουσείο και –φυσικά– περιβαλλοντικό / πολιτιστικό πάρκο, έκτασης 240 στρεμμάτων.
Αξιοσημείωτο γεγονός, που υποδηλώνει και την ευαισθησία του κοινοτάρχη, είναι η βαρύτητα που έχει δοθεί στην κοινωνική πολιτική του τόπου: το νηπιαγωγείο και το δημοτικό είναι ιδιαίτερα προσεγμένα, ενώ υπάρχει αγροτικό ιατρείο που είναι πάντοτε στελεχωμένο. Ακόμα, δίνεται δωρεάν στέγαση για τους δασκάλους και τους γιατρούς που εργάζονται στην περιοχή, ενώ το περίφημο «Βοήθεια στο σπίτι» –που στους περισσότερους δήμους έχει φαλιρίσει ως πρόγραμμα– εδώ παρέχει σημαντική κοινωνική βοήθεια στους ηλικιωμένους. Για να ενισχυθεί κι άλλο ο πληθυσμός, ο κύριος Τσουκαλάς επέκτεινε τον οικισμό και έδωσε οικόπεδα σε άστεγους δημότες στο μισό της αντικειμενικής τους αξίας και με αποπληρωμή σε 5 δόσεις!
Μια σειρά από νέες υποδομές βρίσκεται στα σκαριά. Προσεχώς σχεδιάζονται έργα για σύστημα τηλεθέρμανσης, υδροηλεκτρικό εργοστάσιο, γηροκομείο, ακόμα και πισίνα! Όλα αυτά με το πείσμα και τη θέληση ενός και μόνο ανθρώπου, ο οποίος έκανε τη διαφορά και απογείωσε το ρυθμό ανάπτυξης του χωριού, στηριζόμενος στις προσπάθειες τις δικές του και των κατοίκων της Ανάβρας – και όχι στο άεργο ελληνικό κράτος με την υδροκέφαλη εξουσία.
Μάλιστα, αναζητώντας πληροφορίες για την Ανάβρα και τον αξιέπαινο κοινοτάρχη της, κάπου διάβασα την εξής δήλωσή του: «Το μυστικό της επιτυχίας είναι να αγαπά κανείς τον τόπο του, να δουλεύει σκληρά και να εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία που του δίνουν τα εθνικά και τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Δεν αποδέχομαι τη δικαιολογία της έλλειψης πόρων. Κάθε δήμαρχος ή κοινοτάρχης μπορεί να κάνει έργα, με κέφι και μεράκι, χωρίς κομματικές φιλοδοξίες, με σωστούς συνεργάτες και καλή γραμματειακή υποστήριξη».
