Κουβέντα για την ταμπακιέρα
Nα ‘ναι άραγε το τελευταίο μου σώμα αυτό; Υπάρχει ζωή μετά από ‘δω και γιατί ήρθαμε στη γη; Θα επιστρέψω σε άλλο κορμί όταν την κάνω για τα καλά; Ουφ! Κουράστηκα να σκέφτομαι. Ας κάνω ένα τσιγάρο να ξελαμπικάρω λίγο.
-Τιιιιιιι;; Τσιγάρο; Δεν ξέρεις ότι ζούμε στην εποχή της τσιγαροαπαγόρευσης;
Ναι κάτι πήρε τα’ αυτί μου, αλλά σπιτάκι μου είμαι. Μπορώ ν’ ανάψω ένα.
-Και το στίγμα του καπνιστή δεν το σκέφτεσαι;Γιατί με σκέφτηκε αυτό; Μην τρελαθούμε κιόλας.
Τι έγινε ρε παιδιά; Μόνιμα στην παρανομία θα ζω εγώ; Απαγορεύσανε τις κουκούλες και δεν ξέρω τι να τις κάνω τόσες που αγόρασα. Ευτυχώς έχω τα καπελάκια και τις μπαντάνες μου ως εναλλακτική. Τώρα που προστέθηκε και μια νέα απαγόρευση, άσε… αποσυντονίστηκα.
Ας το πάρω απ’ την αρχή…
Κάποτε κάπνιζαν μόνο οι ινδιάνοι. Πήγαν οι αποικιοκράτες στα δικά τους μέρη, είδαν κάτι παρέες που έκαναν γύρες τις ξύλινες πίπες τους και ζήλεψαν. Το έφεραν στην Ευρώπη κι έγινε συνήθεια και σ’ αυτή την ήπειρο. Έχουμε κάποιο πρόβλημα ως εδώ; Κανένα! Έπεσαν λεφτά – φτιάξανε βιομηχανίες – ήρθε και ο κινηματογράφος και φουμάριζε πια όλος ο κόσμος. Ντουμάνι σου λέει η υδρόγειος.
Ας δω λοιπόν τον πλανήτη σα μαγαζί.
Όποιος ως τώρα έκατσε στην καρέκλα του «αφεντικού» (και μη μου πείτε ότι δεν υπάρχουν τα global bosses), έφτασε με τη σειρά του το μαγαζάκι μας στο χάλι που είναι. Κοίταξε το κέρδος αποκλειστικά και χωρίς φραγμούς. Μόλυνε την ατμόσφαιρα με τα πυρηνικά και συμβατικά του εργοστάσια, βρώμισε τις θάλασσες και μετάλλαξε τα βρώσιμα είδη για να έχει μεγαλύτερη και ανθεκτικότερη παραγωγή. Το σέρβις προς τους καταναλωτές (και καλά πολίτες), άθλιο και οι συνθήκες εργασίας των υπάλληλών του (και καλά εργαζόμενοι), απαράδεκτες. Αποτέλεσμα; Τα δυο μεγάλα ψυγεία που είχαμε (Βόρειος και Νότιος Πόλος) χάλασαν και χάνουν νερά, ο εξαερισμός (τροπικά δάση ) μπούκωσε, τα ποτά (νεράκι) έγιναν μπόμπες, ήρθαν και 5-6 καουμπόηδες και άρχισαν τα πιστολίδια (πόλεμοι χωρίς αιτία)… saloon μας το κάνανε το μαγαζί. Άσε αυτοί οι μετρ!!! (Αρχιτέκτονες – συγκοινωνιολόγοι – μηχανικοί - κατασκευαστές). Ποτέ δεν κατάφεραν να κάνουν σωστή κατανομή του κόσμου στο χώρο. Μεγάλο πρόβλημα αυτό. Δε μπορεί να λειτουργήσει ποτέ σωστά έτσι το κατάστημα!
Θέλω να καταλήξω δηλαδή στο εξής:
Δεν είδα να απαγορεύουνε τις πραγματικές αιτίες και ουσίες που κάνουν το σύγχρονο άνθρωπο να αρρωσταίνει και να χάνει την ποιότητα της ζωής του. Τα φυτοφάρμακα, τις τοξικές ουσίες στην ατμόσφαιρα, τα πλαστικά υλικά, τα πυρηνικά απόβλητα, τις βόμβες υδρογόνου, τους πολέμους τους ίδιους, την κοινωνική αδικία, την κλοπή δημόσιας περιουσίας και τόσα άλλα. Αντιθέτως! Γι’ αυτά… κανένα στίγμα σε κανέναν. Στα Μ.Μ.Ε. όμως τελευταία, καλλιεργείται η τάση της κοινωνικής απομόνωσης των καπνιστών. Είναι υποκρισία να έχεις φτιάξει έναν κόσμο γεμάτο άγχος, υποδουλωμένο στη δικτατορία του ιμπεριαλισμού και της καθιστικής ζωής και να δηλώνεις πως είναι ποιοτικά κατώτερος, ως πολίτης και ως προσωπικότητα, εκείνος που διατηρεί τη συνήθεια του καπνίσματος. Αν θες να με προστατέψεις, καθώς μπαίνω στο μαγαζί πλανήτης, πρέπει να με προστατεύσεις πρώτα, από τόσα άλλα πράγματα τα οποία αφήνεις και διαιωνίζονται αφεντικό. Είναι σα να μου λες: «θα σου ρίχνω μπουνιές στο πρόσωπο, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να σε φιλήσω με δυσάρεστη αναπνοή». Το γλωσσόφιλο χωρίς μέντα είναι παράνομο και το γαμήσι χωρίς σάλιο δηλαδή η διαστροφή σου; Α! Δε μου αρέσει. Προς Θεού δεν προτρέπω κανέναν στη συνήθεια του καπνίσματος. Αντιθέτως μάλιστα! Όπως βέβαια και δε θα προέτρεπα κανέναν να βλάψει τον οργανισμό του με οποιαδήποτε άλλη ενέργεια. Να πίνει cola για παράδειγμα, να καταναλώνει μεταλλαγμένες τροφές και γεμάτες χημικά και συντηρητικά, να ζει μέσα στην ακτινοβολία κ.ο.κ. Αλλά τι λέω; Αυτά είναι η καθημερινότητά μας. Για τις βλαβερές συνέπειες απείρων άλλων πραγμάτων, ο «μηχανισμός» σιωπά. Βρίσκει κάθε τόσο όμως κάτι, να μας θυμίζει την εξουσία του και να επικεντρώνει εκεί που θέλει τα βλέμματά μας, ώστε να συνεχίζει ανενόχλητα την «παραδοσιακή» λειτουργία του.
Και βέβαια να απαγορευτεί το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους, που δεν μπορείς να έχεις επιλογή σαν πολίτης να τους αποφύγεις, ήτοι νοσοκομεία – αεροδρόμια – Μ.Μ.Μ. – δημόσιες υπηρεσίες. Δε μπορεί να ισχύει όμως το ίδιο με χώρους διασκέδασης, συγκέντρωσης και ψυχαγωγίας και ανταλλαγής ιδεών (καφενεία πχ βρε αδερφέ), που αν δε θες δε μπαίνεις. Πας στο επόμενο. Ας έδινε κατεύθυνση για μαγαζιά με δηλωμένο χαρακτήρα. Καπνιστών ή μη! Ας αφήσει ελεύθερο τον Έλληνα να το χειριστεί! Το θέμα όμως είναι εισπρακτικό και το κόλπο καλά στημένο να τσακώσουν μπόλικα πρόστιμα. Σε μια χώρα που η πλειοψηφία της ξέρουμε πολύ καλά ότι διατηρεί τη συγκεκριμένη συνήθεια, μάλλον ονειρεύονται ένα καλό ποσό το τελευταίο εξάμηνο του 2009. Κι αυτό εύκολα το καταλαβαίνεις από τη στιγμή κιόλας που το Υπουργείο Υγείας ανακοίνωσε και τηλεφωνική γραμμή, που θα μπορεί κάποιος, να καταγγέλλει τον καπνιστή και τον καταστηματάρχη ταυτόχρονα, αν στο χώρο του πάρει κανείς καμιά τζούρα. Γεια σου αθάνατε Αρτέμη Μάτσα… Μήπως να ποινικοποιήσουμε και τα εξής παράνομα και αμφιβόλου έμπνευσης τραγούδια; «Τσιγάρο ατέλειωτο βαρύ η μοναξιά μου» - «Στο τσιγάρο που κρατώ» - «Στο άδειο μου πακέτο απόψε μπήκες» - «Η ταμπακέρα» - «Εσύ τσιγάρο camel να καπνίζεις ναι κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω ουίσκι»;
Πωωω !!!!!
Τι θυμήθηκα! - " ΠΡΟΣΟΧΗ! ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 18χλμ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ" -. Ταμπέλα στην Εθνική Οδό Κορίνθου – Πατρών, που για να την περάσεις πρέπει να σε πληρώνουνε κι όχι να πληρώνεις πήγαιν’ έλα 6 ευρώ. Αυτό είναι το «σύστημα» στη δικιά μου την πατρίδα. Ό,τι είναι στραβό δεν το ισιώνει. Του βάζει μια «ταμπέλα» και το προσπερνά. Και αυτό, είναι ο ορισμός της κακογουστιάς. Ας λύσουν πραγματικά και χρόνια προβλήματα και να μην εστιάζουν στα πρόστιμα κι εκεί που τους παίρνει. Εγώ από ποιον να ζητήσω πρόστιμο για τις υποσχέσεις και τις κοροϊδίες δεκαετιών; Άσε να κάνω ένα τσιγάρο να ξελαμπικάρω λίγο και θα το σκεφτώ μετά.
-Τιιιιιιι;; Τσιγάρο; Δεν ξέρεις ότι ζούμε στην εποχή της τσιγαροαπαγόρευσης;
Ναι κάτι πήρε τα’ αυτί μου, αλλά σπιτάκι μου είμαι. Μπορώ ν’ ανάψω ένα.
-Και το στίγμα του καπνιστή δεν το σκέφτεσαι;Γιατί με σκέφτηκε αυτό; Μην τρελαθούμε κιόλας.
Τι έγινε ρε παιδιά; Μόνιμα στην παρανομία θα ζω εγώ; Απαγορεύσανε τις κουκούλες και δεν ξέρω τι να τις κάνω τόσες που αγόρασα. Ευτυχώς έχω τα καπελάκια και τις μπαντάνες μου ως εναλλακτική. Τώρα που προστέθηκε και μια νέα απαγόρευση, άσε… αποσυντονίστηκα.
Ας το πάρω απ’ την αρχή…
Κάποτε κάπνιζαν μόνο οι ινδιάνοι. Πήγαν οι αποικιοκράτες στα δικά τους μέρη, είδαν κάτι παρέες που έκαναν γύρες τις ξύλινες πίπες τους και ζήλεψαν. Το έφεραν στην Ευρώπη κι έγινε συνήθεια και σ’ αυτή την ήπειρο. Έχουμε κάποιο πρόβλημα ως εδώ; Κανένα! Έπεσαν λεφτά – φτιάξανε βιομηχανίες – ήρθε και ο κινηματογράφος και φουμάριζε πια όλος ο κόσμος. Ντουμάνι σου λέει η υδρόγειος.
Ας δω λοιπόν τον πλανήτη σα μαγαζί.
Όποιος ως τώρα έκατσε στην καρέκλα του «αφεντικού» (και μη μου πείτε ότι δεν υπάρχουν τα global bosses), έφτασε με τη σειρά του το μαγαζάκι μας στο χάλι που είναι. Κοίταξε το κέρδος αποκλειστικά και χωρίς φραγμούς. Μόλυνε την ατμόσφαιρα με τα πυρηνικά και συμβατικά του εργοστάσια, βρώμισε τις θάλασσες και μετάλλαξε τα βρώσιμα είδη για να έχει μεγαλύτερη και ανθεκτικότερη παραγωγή. Το σέρβις προς τους καταναλωτές (και καλά πολίτες), άθλιο και οι συνθήκες εργασίας των υπάλληλών του (και καλά εργαζόμενοι), απαράδεκτες. Αποτέλεσμα; Τα δυο μεγάλα ψυγεία που είχαμε (Βόρειος και Νότιος Πόλος) χάλασαν και χάνουν νερά, ο εξαερισμός (τροπικά δάση ) μπούκωσε, τα ποτά (νεράκι) έγιναν μπόμπες, ήρθαν και 5-6 καουμπόηδες και άρχισαν τα πιστολίδια (πόλεμοι χωρίς αιτία)… saloon μας το κάνανε το μαγαζί. Άσε αυτοί οι μετρ!!! (Αρχιτέκτονες – συγκοινωνιολόγοι – μηχανικοί - κατασκευαστές). Ποτέ δεν κατάφεραν να κάνουν σωστή κατανομή του κόσμου στο χώρο. Μεγάλο πρόβλημα αυτό. Δε μπορεί να λειτουργήσει ποτέ σωστά έτσι το κατάστημα!
Θέλω να καταλήξω δηλαδή στο εξής:
Δεν είδα να απαγορεύουνε τις πραγματικές αιτίες και ουσίες που κάνουν το σύγχρονο άνθρωπο να αρρωσταίνει και να χάνει την ποιότητα της ζωής του. Τα φυτοφάρμακα, τις τοξικές ουσίες στην ατμόσφαιρα, τα πλαστικά υλικά, τα πυρηνικά απόβλητα, τις βόμβες υδρογόνου, τους πολέμους τους ίδιους, την κοινωνική αδικία, την κλοπή δημόσιας περιουσίας και τόσα άλλα. Αντιθέτως! Γι’ αυτά… κανένα στίγμα σε κανέναν. Στα Μ.Μ.Ε. όμως τελευταία, καλλιεργείται η τάση της κοινωνικής απομόνωσης των καπνιστών. Είναι υποκρισία να έχεις φτιάξει έναν κόσμο γεμάτο άγχος, υποδουλωμένο στη δικτατορία του ιμπεριαλισμού και της καθιστικής ζωής και να δηλώνεις πως είναι ποιοτικά κατώτερος, ως πολίτης και ως προσωπικότητα, εκείνος που διατηρεί τη συνήθεια του καπνίσματος. Αν θες να με προστατέψεις, καθώς μπαίνω στο μαγαζί πλανήτης, πρέπει να με προστατεύσεις πρώτα, από τόσα άλλα πράγματα τα οποία αφήνεις και διαιωνίζονται αφεντικό. Είναι σα να μου λες: «θα σου ρίχνω μπουνιές στο πρόσωπο, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να σε φιλήσω με δυσάρεστη αναπνοή». Το γλωσσόφιλο χωρίς μέντα είναι παράνομο και το γαμήσι χωρίς σάλιο δηλαδή η διαστροφή σου; Α! Δε μου αρέσει. Προς Θεού δεν προτρέπω κανέναν στη συνήθεια του καπνίσματος. Αντιθέτως μάλιστα! Όπως βέβαια και δε θα προέτρεπα κανέναν να βλάψει τον οργανισμό του με οποιαδήποτε άλλη ενέργεια. Να πίνει cola για παράδειγμα, να καταναλώνει μεταλλαγμένες τροφές και γεμάτες χημικά και συντηρητικά, να ζει μέσα στην ακτινοβολία κ.ο.κ. Αλλά τι λέω; Αυτά είναι η καθημερινότητά μας. Για τις βλαβερές συνέπειες απείρων άλλων πραγμάτων, ο «μηχανισμός» σιωπά. Βρίσκει κάθε τόσο όμως κάτι, να μας θυμίζει την εξουσία του και να επικεντρώνει εκεί που θέλει τα βλέμματά μας, ώστε να συνεχίζει ανενόχλητα την «παραδοσιακή» λειτουργία του.
Και βέβαια να απαγορευτεί το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους, που δεν μπορείς να έχεις επιλογή σαν πολίτης να τους αποφύγεις, ήτοι νοσοκομεία – αεροδρόμια – Μ.Μ.Μ. – δημόσιες υπηρεσίες. Δε μπορεί να ισχύει όμως το ίδιο με χώρους διασκέδασης, συγκέντρωσης και ψυχαγωγίας και ανταλλαγής ιδεών (καφενεία πχ βρε αδερφέ), που αν δε θες δε μπαίνεις. Πας στο επόμενο. Ας έδινε κατεύθυνση για μαγαζιά με δηλωμένο χαρακτήρα. Καπνιστών ή μη! Ας αφήσει ελεύθερο τον Έλληνα να το χειριστεί! Το θέμα όμως είναι εισπρακτικό και το κόλπο καλά στημένο να τσακώσουν μπόλικα πρόστιμα. Σε μια χώρα που η πλειοψηφία της ξέρουμε πολύ καλά ότι διατηρεί τη συγκεκριμένη συνήθεια, μάλλον ονειρεύονται ένα καλό ποσό το τελευταίο εξάμηνο του 2009. Κι αυτό εύκολα το καταλαβαίνεις από τη στιγμή κιόλας που το Υπουργείο Υγείας ανακοίνωσε και τηλεφωνική γραμμή, που θα μπορεί κάποιος, να καταγγέλλει τον καπνιστή και τον καταστηματάρχη ταυτόχρονα, αν στο χώρο του πάρει κανείς καμιά τζούρα. Γεια σου αθάνατε Αρτέμη Μάτσα… Μήπως να ποινικοποιήσουμε και τα εξής παράνομα και αμφιβόλου έμπνευσης τραγούδια; «Τσιγάρο ατέλειωτο βαρύ η μοναξιά μου» - «Στο τσιγάρο που κρατώ» - «Στο άδειο μου πακέτο απόψε μπήκες» - «Η ταμπακέρα» - «Εσύ τσιγάρο camel να καπνίζεις ναι κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω ουίσκι»;
Πωωω !!!!!
Τι θυμήθηκα! - " ΠΡΟΣΟΧΗ! ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 18χλμ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ" -. Ταμπέλα στην Εθνική Οδό Κορίνθου – Πατρών, που για να την περάσεις πρέπει να σε πληρώνουνε κι όχι να πληρώνεις πήγαιν’ έλα 6 ευρώ. Αυτό είναι το «σύστημα» στη δικιά μου την πατρίδα. Ό,τι είναι στραβό δεν το ισιώνει. Του βάζει μια «ταμπέλα» και το προσπερνά. Και αυτό, είναι ο ορισμός της κακογουστιάς. Ας λύσουν πραγματικά και χρόνια προβλήματα και να μην εστιάζουν στα πρόστιμα κι εκεί που τους παίρνει. Εγώ από ποιον να ζητήσω πρόστιμο για τις υποσχέσεις και τις κοροϊδίες δεκαετιών; Άσε να κάνω ένα τσιγάρο να ξελαμπικάρω λίγο και θα το σκεφτώ μετά.
